Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η διαδικασία ενοικίασης ενός σκάφους για θαλάσσια χρήση μπορεί να είναι ευκολότερη από αυτήν ενός αυτοκινήτου για οδική κυκλοφορία. Αυτό το παράδοξο αναδεικνύει σοβαρά κενά στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο, τα οποία, σύμφωνα με ανθρώπους του κλάδου, δημιουργούν συνθήκες κινδύνου. Ειδικά σε συγκεκριμένες κατηγορίες ενοικιαζόμενων σκαφών, ο πελάτης δεν απαιτείται να διαθέτει δίπλωμα, αρκούμενος σε μια ολιγόλεπτη ενημέρωση για τον χειρισμό.
Η ευκολία στην ενοικίαση σκάφους έναντι του αυτοκινήτου
Η ενοικίαση ενός σκάφους για έξοδο στη θάλασσα παρουσιάζεται ως μια πιο απλή διαδικασία σε σύγκριση με την ενοικίαση ενός αυτοκινήτου για κίνηση στον δρόμο. Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί υπερβολή, καθώς σε ορισμένες κατηγορίες ενοικιαζόμενων σκαφών, ο ενδιαφερόμενος δεν χρειάζεται καν να κατέχει δίπλωμα. Αρκεί μια σύντομη ενημέρωση για τον χειρισμό του σκάφους πριν την παραλαβή του, ώστε να ξεκινήσει τη θαλάσσια διαδρομή του.
Αντίθετα, στις εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων, οι κανόνες είναι σαφείς: χωρίς το απαραίτητο δίπλωμα οδήγησης, τα κλειδιά δεν παραδίδονται. Κανένα σύντομο μάθημα σε χώρο στάθμευσης δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επίσημη άδεια οδήγησης, υπογραμμίζοντας τη διαφορά στην προσέγγιση των δύο τομέων.
Τα κενά στην αδειοδότηση ταχυπλόων
Ένα άλλο σημείο προβληματισμού αφορά την άδεια ταχυπλόου, η οποία μπορεί να επιτρέψει στον κάτοχό της να χειριστεί ένα σκάφος έως και 24 μέτρα, μεταφέροντας έως και 15 άτομα. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη και αν η πρακτική εκπαίδευση του χειριστή πραγματοποιήθηκε σε ένα πολύ μικρότερο σκάφος.
Οι άνθρωποι του κλάδου επισημαίνουν ότι το θεσμικό πλαίσιο στη θάλασσα εμφανίζει διαφορετικές ταχύτητες και σοβαρά κενά. Η θάλασσα είναι ένα περιβάλλον όπου το απρόοπτο μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή, είτε από μια ξαφνική αλλαγή του καιρού, είτε από μια μηχανική βλάβη, είτε από έναν λανθασμένο χειρισμό του σκάφους.
Η κατάσταση κατά την τουριστική αιχμή
Η παραπάνω πραγματικότητα αποκτά ιδιαίτερη σημασία κατά τους μήνες της τουριστικής αιχμής, όταν χιλιάδες μικρά και μεγαλύτερα σκάφη βγαίνουν καθημερινά στη θάλασσα. Αυτό συμβαίνει σε περιοχές όπως το Ιόνιο, οι Κυκλάδες, ο Αργοσαρωνικός και τα Δωδεκάνησα.
Ανάμεσα στους χειριστές αυτών των σκαφών συναντώνται έμπειροι κυβερνήτες, αλλά και περιστασιακοί χειριστές, κάτοχοι αδειών που ενδεχομένως έχουν χρόνια να πιάσουν τιμόνι, καθώς και τουρίστες που δοκιμάζουν για πρώτη φορά στη ζωή τους να κυβερνήσουν ένα μικρό σκάφος.
Η εκμετάλλευση της αγοράς και οι κίνδυνοι
Η ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού έχει δημιουργήσει μια μεγάλη και δυναμική αγορά. Ωστόσο, αυτό το γεγονός εκμεταλλεύονται ορισμένοι άνθρωποι του χώρου, οι οποίοι, μπροστά στο κέρδος, επιτρέπουν την ενοικίαση ταχύπλοων σε οποιονδήποτε είναι πρόθυμος να πληρώσει.
Συχνά, ακόμη και σε άτομα που διαθέτουν δίπλωμα, επιτρέπεται να ενοικιάζουν σκάφη μεγαλύτερων μέτρων από αυτά που δικαιολογεί η άδειά τους. Η διαφορά μεταξύ ενός μικρού σκάφους πέντε μέτρων και ενός σκάφους 24 μέτρων είναι τεράστια και δεν αφορά μόνο το μήκος. Αλλάζουν το βάρος, η ισχύς, η αδράνεια, η ακτίνα των ελιγμών, ο τρόπος αντίδρασης του σκάφους και ο χρόνος που απαιτείται για τη διόρθωση ενός λανθασμένου χειρισμού.
Διαφορές μεγέθους και απαιτήσεις αδειοδότησης
Είναι διαφορετικό να βρίσκεται κάποιος στο τιμόνι ενός μικρού ταχυπλόου και άλλο να έχει πίσω του 15 επιβαίνοντες σε ένα σκάφος πολλαπλάσιου μεγέθους. Στην οδική κυκλοφορία, η διαφορετική κατηγορία και το μέγεθος ενός οχήματος συνοδεύονται από αντίστοιχες απαιτήσεις αδειοδότησης.
Στη θάλασσα, όμως, το ευρύ φάσμα που μπορεί να καλύπτει μία άδεια δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο η τυπική νομιμότητα συμβαδίζει πάντοτε με την πραγματική ικανότητα και ασφάλεια.
Με πληροφορίες από: Topontiki