Κοινωνία

Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή: Στερεότυπα από τη δεκαετία του '60. «Η γυναίκα ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών και το νοικοκυριό»

Κωνσταντίνα Κοσμά
13-07-26

Αποσπάσματα από το βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής Γ’ Γυμνασίου προκαλούν έντονο προβληματισμό, καθώς αποκαλύπτουν έμφυλα στερεότυπα που θυμίζουν άλλες εποχές. Το περιεχόμενο του βιβλίου φαίνεται να περιορίζει τον ρόλο της γυναίκας αποκλειστικά στην ανατροφή των παιδιών και τις οικιακές εργασίες, ενώ ο άνδρας αναλαμβάνει τις σωματικές εργασίες και τις εξωτερικές υποθέσεις.

«Ρόλος συζύγου: στο πλαίσιο του καταμερισμού των εργασιών, συνήθως κάθε σύζυγος ασκεί κάποιες εργασίες. Έτσι, π.χ. Ο άντρας μαθαίνει να ασχολείται με τις βαριές δουλειές με τις τεχνικές εργασίες και τις εξωτερικές υποθέσεις. Η γυναίκα μαθαίνει να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών και γενικότερα το νοικοκυριό», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο.

Αντίκτυποι στον γάμο και την οικογένεια

Επιπλέον, το βιβλίο ορίζει το γάμο ως ένωση μεταξύ δύο ανθρώπων διαφορετικού φύλου, παραβλέποντας τη θεσμοθέτηση του γάμου ομοφυλοφίλων στη χώρα μας. «Η οικογένεια δημιουργείται με τον γάμο. Ο γάμος είναι μια νόμιμη και μόνιμη ένωση δύο ανθρώπων διαφορετικού φύλου, με σκοπό την οικογένεια, τη γέννηση των παιδιών», σημειώνεται.

Κοινωνικοποίηση και έμφυλα στερεότυπα

Η κοινωνικοποίηση των μαθητών γίνεται με βάση τα έμφυλα στερεότυπα, με το βιβλίο να αναφέρει ότι οι ρόλοι των αγοριών και των κοριτσιών καθορίζονται από την κοινωνία. «Ρόλος παιδιού. Τα παιδιά από ενωρίς χρειάζεται να μαθαίνουν να προσανατολίζονται ανάλογα με τους ρόλους του φύλου τους. Ανάλογα με τη δομή της κοινωνίας και της οικογένειας (π.χ παραδοσιακή ή σύγχρονη), κατευθύνονται σε ορισμένους ρόλους. Παράδειγμα: το αγόρι μαθαίνει να μαστορεύει και το κορίτσι να μαγειρεύει, μαθαίνουν να έχουν σχέσεις ισοτιμίας ή σχέσεις κυριαρχίας και υποταγής».

Ρόλος γονέα και πρότυπα

Ο ρόλος των γονιών στην ανατροφή των παιδιών είναι κρίσιμος, καθώς τα πρώτα χρόνια θέτουν τα θεμέλια της προσωπικότητας. «Κάθε γονιός λειτουργεί ως πρότυπο για το παιδί. Συνήθως, το κορίτσι προσπαθεί να μοιάσει της μητέρας, ενώ το αγόρι προσπαθεί να μοιάσει του παρέα. Πέραν τούτων, οι γονείς οφείλουν να μάθουν στο αγόρι να είναι ευτυχισμένο και υπερήφανο που είναι αγόρι και στο κορίτσι να είναι ευτυχισμένο και υπερήφανο που είναι κορίτσι».

Η παρουσία τέτοιων στερεοτύπων στο εκπαιδευτικό σύστημα εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την εκπαίδευση και την κοινωνικοποίηση των νέων.