Βαρύς έπεσε ο πέλεκυς της δικαιοσύνης από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών, το οποίο ανακοίνωσε τις τελικές ποινές για τους τέσσερις κατηγορούμενους σχετικά με το θανατηφόρο δυστύχημα τον Αύγουστο του 2024 σε λούνα παρκ στο Πευκοχώρι Χαλκιδικής, όπου έχασε τη ζωή του ο 19χρονος Γιάννης Καμπαϊλής.
Το δικαστήριο, αφού πρώτα έκρινε ομόφωνα ένοχους όλους τους εμπλεκόμενους υιοθετώντας πλήρως την εισαγγελική πρόταση, προχώρησε στην ανακοίνωση των καταδικαστικών ποινών, με τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης να δέχεται την αυστηρότερη των ποινών.
Οι τελικές ποινές του δικαστηρίου
Οι ποινές που επιβλήθηκαν στους τέσσερις καταδικασθέντες διαμορφώθηκαν ως εξής:
- Ιδιοκτήτης του λούνα παρκ: Καταδικάστηκε σε ποινή ισόβιας κάθειρξης και επιπλέον 8 ετών. Είχε κριθεί ένοχος για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο (για τον θάνατο του 19χρονου) και απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο (για τον αδελφό του θύματος που επέβαινε στο ίδιο παιχνίδι).
- Μηχανολόγος – Μηχανικός: Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 13 ετών με αναστολή, υπό τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της καταβολής χρηματικής εγγύησης 20.000 ευρώ. Κρίθηκε ένοχος για απλή συνέργεια στις παραπάνω πράξεις, καθώς είχε προσκομίσει ψευδή πιστοποιητικά ελέγχου λειτουργίας χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό.
54χρονη σύζυγος του ιδιοκτήτη (συνδιαχειρίστρια): Καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 9 ετών με αναστολή και τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, για το αδίκημα της απλής συνέργειας.
Χειριστής του παιχνιδιού «Crazy Dance»: Του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 6 ετών με αναστολή και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Κρίθηκε ένοχος για θανατηφόρα έκθεση, απλή έκθεση και πρόκληση όλως ελαφράς σωματικής βλάβης (αναφορικά με τον τραυματισμό του αδελφού).
Το σκεπτικό της απόφασης: «Ουσιαστικά δούλευε ένα σκουπίδι»
Η εισαγγελική λειτουργός στην αγόρευσή της αποδόμησε πλήρως τα μέτρα ασφαλείας της επιχείρησης, περιγράφοντας το μοιραίο παιχνίδι «Crazy Dance» ως μια επικίνδυνη ιδιοκατασκευή, η οποία λειτουργούσε χωρίς επίσημα πρότυπα και προδιαγραφές.
«Το μηχάνημα βρισκόταν σε κατάσταση προχωρημένης και εκτεταμένης διάβρωσης, αποτέλεσμα πολυετούς φθοράς. Η θραύση ήταν απλώς ζήτημα χρόνου, ανεξαρτήτως βάρους ή ταχύτητας, και η μόνη ασφαλής λύση θα ήταν η πλήρης αντικατάστασή του. Ο ιδιοκτήτης δεν διενεργούσε εργασίες συντήρησης, το παιχνίδι δεν ήταν σωστά εδρασμένο, ενώ προσέλαβε έναν άπειρο και νεαρό χειριστή χωρίς να τον εκπαιδεύσει. Δεν μερίμνησε ούτε να τοποθετήσει "κόφτη" για την ταχύτητα. Προχώρησε στη λειτουργία χωρίς κανένα αξιόλογο μέτρο ασφαλείας, ουσιαστικά δούλευε ένα σκουπίδι».