Μια κατάθεση ψυχής που ραγίζει καρδιές παραχώρησε ο Νίκος Πλακιάς στην εκπομπή «Face 2 Face», περιγράφοντας τον αβάσταχτο πόνο και την άδεια καθημερινότητα της οικογένειάς του, τρία χρόνια μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη που του στέρησε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του.
Ο πατέρας των αδικοχαμένων κοριτσιών «λύγισε» μπροστά στην κάμερα, μιλώντας για το πώς ο χρόνος έχει σταματήσει οριστικά για εκείνον και τη σύζυγό του από εκείνη τη μοιραία νύχτα.
«Τρεις θέσεις στο τραπέζι είναι πάντα αδειανές»
Αναφερόμενος στις γιορτινές ημέρες και το Πάσχα που πλησιάζει, ο Νίκος Πλακιάς δάκρυσε, εξηγώντας ότι οι έννοιες «γιορτή» και «Σαββατοκύριακο» έχουν πλέον σβηστεί από το ημερολόγιό τους.
- Η χαμένη χαρά: «Το Πάσχα ήταν η αγαπημένη εποχή των κοριτσιών. Τώρα πλέον δεν έχουμε γιορτές. Δεν υπάρχουν Κυριακές και Σάββατα. Όλες οι μέρες είναι ίδιες για εμάς».
- Η καθημερινή μάχη: Περιέγραψε την προσπάθεια διαχείρισης της απώλειας, τονίζοντας πως κάθε οικογενειακή στιγμή σημαδεύεται από την απουσία: «Πάντα αυτές οι τρεις θέσεις στο τραπέζι είναι αδειανές».
Οι επισκέψεις στο κοιμητήριο και οι αναμνήσεις
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή που αναφέρθηκε στην επαφή του με το νεκροταφείο, εξηγώντας γιατί επιλέγει να μην κλαίει εκεί.
«Πάω κάθε μέρα, αλλά δεν μου λέει κάτι. Δεν είναι εκεί τα παιδιά. Ήταν τρία παιδιά γεμάτα υγεία, τρεις γυναίκες πανέμορφες... Εκεί πάμε πιο πολύ για να ξεχνιόμαστε. Δεν έχω κλάψει ποτέ στο κοιμητήριο. Πιο πολύ κλαίω όταν σκέφτομαι τις στιγμές που περάσαμε 20 χρόνια μαζί».
Η άρνηση των φωτογραφιών και η ελπίδα της συνάντησης
Ο Νίκος Πλακιάς ομολόγησε πως ακόμη και σήμερα δυσκολεύεται να αντικρίσει την εικόνα των παιδιών του, ειδικά τις τελευταίες φωτογραφίες μέσα από το μοιραίο τρένο.
- Η διαχείριση του πόνου: «Ούτε φωτογραφίες αντέχω να βλέπω... Τις βλέπω μια φορά στο τόσο. Προσπαθούμε να σκεφτούμε ότι τα παιδιά μας θα τα ξαναδούμε και κάπου είναι».
- Ο χρόνος που πάγωσε: «Πέρασαν τρία χρόνια και για εμάς είναι σαν να πέρασαν τρεις ώρες», πρόσθεσε, αποτυπώνοντας το μέγεθος της τραγωδίας που παραμένει ζωντανή κάθε λεπτό.
Πιστεύετε ότι η πολιτεία έχει πράξει τα δέοντα για την ηθική δικαίωση αυτών των οικογενειών, τρία χρόνια μετά την τραγωδία;