Λίγες ημέρες πριν από τη συμπλήρωση τριών ετών από τη μαύρη επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών, ο Νίκος Πλακιάς προχωρά σε μια εξομολόγηση που συγκλονίζει. Ο πατέρας της Χρύσας και της Θώμης και θείος της Αναστασίας, που χάθηκαν στο μοιραίο δυστύχημα, περιγράφει το δυσαναπλήρωτο κενό και τη συνεχή μάχη για την απόδοση δικαιοσύνης.
Η οδύνη και ο αγώνας για την αλήθεια
Ο Νίκος Πλακιάς, μιλώντας για την καθημερινότητα των οικογενειών που έμειναν πίσω, ξεκαθαρίζει ότι ο χρόνος δεν λειτουργεί ως γιατρός στην περίπτωση αυτής της εθνικής τραγωδίας:
- Η απώλεια της ζωής: «Ζωή δεν υπάρχει πια για εμάς», δηλώνει χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι πρώτες 50 ημέρες μετά το δυστύχημα πέρασαν χωρίς ο ίδιος να έχει επαφή με το περιβάλλον του.
- Το αίτημα για δικαιοσύνη: Ο μόνος στόχος που τον κρατά όρθιο είναι η ολοκλήρωση των δικαστικών διαδικασιών. «Να αποδοθεί δικαιοσύνη και να πάω να ανάψω ένα κεράκι στα κορίτσια μου», αναφέρει με λυγμό.
- Καταγγελία για «δολοφονία»: Ο ίδιος δεν χρησιμοποιεί τον όρο «δυστύχημα», υποστηρίζοντας ότι τα παιδιά τους δολοφονήθηκαν και απαιτεί την πλήρη αποκάλυψη της αλήθειας.
Πολιτικές ευθύνες και κομματικοποίηση
Ο κ. Πλακιάς αναφέρθηκε επίσης στον τρόπο με τον οποίο το ζήτημα αντιμετωπίστηκε από τον πολιτικό κόσμο και την κοινωνία:
- Κριτική στους πολιτικούς: Στρέφει τα βέλη του κατά των πολιτικών υπευθύνων, ζητώντας να αναλάβουν το βάρος των πράξεων και των παραλείψεών τους.
- Αντίδραση στην κομματικοποίηση: Καταγγέλλει την απόπειρα κομματικής εκμετάλλευσης της τραγωδίας από διάφορες πλευρές, τονίζοντας ότι το πένθος των γονιών δεν χωράει σε κομματικά πλαίσια.
- Η δυσκολία του χρόνου: Όπως επισημαίνει, όσο περνάει ο καιρός, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δύσκολη για τους «χαροκαμένους γονείς», καθώς η απουσία των παιδιών τους γίνεται πιο αισθητή στην καθημερινότητα.
Η επερχόμενη επέτειος των τριών ετών βρίσκει τις οικογένειες των θυμάτων σε αναμονή των μεγάλων δικών, οι οποίες αναμένεται να ρίξουν φως στις ακριβείς συνθήκες που οδήγησαν στη σύγκρουση των τρένων και στην απώλεια 57 ψυχών.