Tην Κυριακή 17 Απριλίου συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από το θάνατο του Δημήτρη Μητροπάνου, από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της σύγχρονης Ελλάδας.
Ακόμα και σήμερα, οι διαχρονικές του επιτυχίες "Θες", "Σβήσε το φεγγάρι", "Απόψε χάσαμε κι οι δυο" ξεσηκώνουν το κοινό στο άκουσμά τους.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1948 στην Αγία Μονή, μια συνοικία στα Τρίκαλα, απ' όπου καταγόταν η μητέρα του. Τον πατέρα τον γνώρισε στα 29 του χρόνια.
Στη μακρόχρονη πορεία του, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Λάκης Παπαδόπουλος, Μάριος Τόκας, Σπύρος Παπαβασιλείου, Τάκης Μουσαφίρης, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιάννης Σπανός ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με τον Λάκη Παπαδόπουλο, καθώς και με τον Θάνο Μικρούτσικο, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000.
Στις 17 Απριλίου του 2012 ο Δημήτρης Μητροπάνος, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Υγεία με οξύ διαρροϊκό σύνδρομο και εμετούς. Στη συνέχεια παρουσίασε αιφνιδίως δύσπνοια. Μετεφέρθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου αντιμετωπίστηκε για οξύ πνευμονικό οίδημα από το οποίο και κατέληξε στις 11 το πρωί.
Η κηδεία του τελέστηκε στις 19 Απριλίου του 2012, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Η σορός του βρισκόταν από νωρίς το πρωί στο παρεκκλήσι του Α' Νεκροταφείου όπου συγγενείς, φίλοι, καλλιτέχνες και "πιστοί" της μεγάλης του φωνής έσπευσαν για να του πουν το τελευταίο αντίο.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος ήταν παντρεμένος με τη Βένια Μητροπάνου, με την οποία απόκτησε δυο κόρες.
Ένας σπουδαίος και αυτοδίδακτος καλλιτέχνης
"Να με θυμούνται σαν ένα κανονικό άνθρωπο" είχε πει ο Δημήτρης Μητροπάνος στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει σε γνωστό περιοδικό, τον Ιανουάριο του 2012, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του.
Στη συνέντευξη ο σπουδαίος καλλιτέχνης είχε μιλήσει για τη ζωή του, τα πέτρινα χρόνια, την πολιτική και το θάνατο....
Λένε πως είναι «ο τελευταίος μεγάλος των λαϊκών» - έτσι αισθάνεται ; Δεν ξέρει, δεν απαντά. Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του ’48 στην Αγία Μονή «μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα, όπου ήμασταν όλοι ίδιοι – οι αριστεροί, οι αποκομμένοι από την κοινωνία. «Μικρή Μόσχα» τη λέγανε τη γειτονιά. Εκεί, λοιπόν τα κάναμε όλα μαζί. Ο,τι μαγείρευε ο δίπλα, έτρωγε και ο από δω. Μαζί στο σχολείο, στη βόλτα, στο ποδόσφαιρο, όλα μαζί».
Παλιά χρόνια, πέτρινα. Φτώχεια, τρομοκρατία και ο χωροφύλακας μες στο σπίτι. Μεγάλωνε με μια μάνα και με μια μεγαλύτερη αδερφή. Πατέρας δεν υπήρχε – νόμιζαν πως είχε σκοτωθεί στο αντάρτικο. «Μέχρι τα δεκάξι μου γραφόμουν «ορφανός» -δεκάξι χρονών έμαθα ότι ζει ο πατέρας μου. Και μάλιστα έβριζα, «ωχ», έλεγα, «θα κάνω δυό χρόνια φαντάρος». Στα εικοσιεννιά μου τον πρωτοείδα. Αμήχανη συνάντηση – ήταν πια ένας ξένος, και ας ήμασταν απέξω ίδιοι. ΄Ιδιοι σου λέω! Αντίγραφο πιστό! Μετά έφυγε, ξαναπαντρεύτηκε, χαθήκαμε. Αλλά με τα παιδιά του είχαμε πάντα καλή σχέση».
Το τραγούδι, λέει ο Μητροπάνος, δεν του το ΄μαθε κανένας. Το ΄μαθε μόνος του από τις καντάδες, στις γειτονιές. Κι από ένα ραδιόφωνο που έπαιζε Τσιτσάνη, Μάρκο και Καζαντζίδη. «Δεν έμαθα ποτέ μουσική, δεν ξέρω μουσική. Δεν ξέρω που γράφεται το ντο, δεν ξέρω κανένα όργανο, δεν ξέρω τίποτα. Μια φορά αποφάσισα να μάθω λίγη κιθάρα, και πήγα στον Γεράσιμο τον Μηλιαρέση, έναν από τους καλύτερους κιθαρίστες. Αυτός όμως το ΄δε να με κάνει Σεγκόβια !«Είναι κρίμα», μου’ λεγε «έχεις καταπληκτικά χέρια, έχεις ταλέντο». Τον χαιρέτησα κι έφυγα. Δεν το ‘χα σκοπό να μάθω, ούτε διάθεση - είχα το σχολείο μου, είχα τόσα πράγματα δεν ήθελα να βάλω κι άλλο μπελά στο κεφάλι μου. Βέβαια, τόσα χρόνια που δουλεύω, με τόσους κιθαρίστες, κάτι θα μπορούσα να ΄χω πιάσει. Ε, τεμπελάκος ήμουνα, τ’ άφησα και πέρασε έτσι το πράγμα….»
«Δεν ήθελα να γίνω τραγουδιστής – αρχιτέκτονας, αυτό ήταν το όνειρό μου. Από ανάγκη, ξεκίνησα το τραγούδι. ΄Επρεπε να κάνω μια δουλειά για να βοηθήσω την οικογένεια. Να σπουδάσω, έτσι κι αλλιώς μου ήταν απαγορευμένο. Εννιά δέκα χρονών, με φώναξαν στην Ασφάλεια και μου ‘παν «Κοίτα, βρες καμιά τέχνη γιατί για να σπουδάσεις, ξέχασέ το. Ο πατέρας σου ήταν κομμουνιστής, ο θείος σου κομμουνιστής, χαρτί Κοινωνικών Φρονημάτων, δεν θα πάρεις…». Δεν έκλαψα, ούτε θύμωσα. Σκέφτηκα μόνο «εντάξει, θα κάνω ό,τι κάνω, αλλά σ’ αυτό που θα κάνω θα πετύχω για να σας δείξω…».
Στέφανος Κορκολής: Η συνεργασία του με τον Μητροπάνο
«Μπήκε στη ζωή µου µέσα από ένα παράθυρο», είπε ο Στέφανος Κορκολής, ο οποίος άκουσε για πρώτη φορά τον Δημήτρη Μητροπάνο όταν ήταν τεσσάρων ετών και πρόσθεσε: «Έπαιζα στο σπίτι µου µία ηµέρα πιάνο και σταµάτησα για να ακούσω ένα τραγούδι που ακουγόταν από το απέναντι σπίτι. Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που έµεινα να ακούω το ραδιόφωνο. Η φωνή και το τραγούδι ήταν του Δηµήτρη Μητροπάνου, για τον οποίο χρόνια αργότερα θα έγραφα τραγούδια και θα γινόµασταν φίλοι».
Μια ξεχωριστή συνέντευξη στους μαθητές του Ιλίου
Στους μαθητές του 5ου Γυμνασίου Ιλίου, είχε δώσει ο μεγάλος μας τραγουδιστής, Δημήτρης Μητροπάνος, που έφυγε από τη ζωή στις 17 Απριλίου του 2012, σε ηλικία 64 ετών, την τελευταία του συνέντευξη.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος, μάλιστα, είχε δεχθεί τους μαθητές στο σπίτι του. Μεταξύ άλλων τον είχαν ρωτήσει για την πολιτική και εάν τον είχε επηρεάσει η οικονομική κρίση.
Διαβάστε όλη τη συνέντευξη του μεγάλου μας τραγουδιστή, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του σχολείου ΕΔΩ.