Ο ισχυρισμός- ομολογία του 31χρονου Νίκου Κουνταρδά, ότι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2005, ήταν αυτός που δολοφόνησε τον 35χρονο ειδικό φρουρό Χαράλαμπο Αμανατίδη, έξω από το σπιτι του Βρετανού στρατιωτικού ακολούθου στην Κηφισιά – μια υπόθεση «στοίχημα» για την ΕΛ.ΑΣ, προβλημάτισε εξ αρχής την αστυνομία.
Ο Κουνταρδάς το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής μετέβη αυτοβούλως στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και ενώπιον του επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής υποστήριξε ότι αυτός είναι ο δολοφόνος του ειδικού φρουρού. «Κερδίσατε, αναλαμβάνω την ευθύνη για τη δολοφονία, ο κύκλος μου έκλεισε», φέρεται να δήλωσε μεταξύ άλλων. Προβληματισμό, ωστόσο, προκάλεσε η αδυναμία του Κουνταρδά να δώσει λεπτομέρειες για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, καθώς επίσης και να υποδείξει το σημείο όπου βρίσκεται το αυτόματο τύπου MP5 που είχε αφαιρεθεί από τον άτυχο αστυνομικό.
Ανώτατοι αξιωματικοί αντιμετώπισαν με πολλές επιφυλάξεις τα λεγόμενά του, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», το βράδυ της Παρασκευής, ο 31χρονος εξετάστηκε από ψυχιάτρους. Σε επιστολή στο Διαδίκτυο, άλλωστε, ο Κουνταρδάς μιλάει για «ανατριχιαστικό σχέδιο εξόντωσής του» από ομάδες παρακρατικών. Ο ίδιος τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν φρουρούμενος στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας έπειτα από πολυήμερη απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για την άδικη, κατά τον ίδιο, αναστολή της απόφασης προσωρινής αποφυλάκισής του. Ο Κουνταρδάς κατηγορείται για τον άγριο ξυλοδαρμό του πρώην προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Χρ. Πολυζωγόπουλου τον Ιανουάριο του 2006 στα Εξάρχεια. Την περασμένη Τετάρτη, το συμβούλιο Εφετών Κομοτηνής ικανοποίησε το αίτημα, καθώς εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία αφέθηκε ελεύθερος. Επειτα από παρότρυνση των γιατρών παρέμεινε μέχρι και χθες το πρωί για νοσηλεία καθώς η υγεία του ήταν επιβαρυμένη.
Για τη δολοφονία του ειδικού φρουρού ουδέποτε υπήρξε ανάληψη ευθύνης και η Αντιτρομοκρατική απέδιδε το χτύπημα στα μέλη του «Επαναστατικού Αγώνα». Χθες, ενώπιον των αστυνομικών, ο Κουνταρδάς αρνήθηκε οιαδήποτε εμπλοκή του σε τρομοκρατικές ενέργειες και ισχυρίστηκε ότι το βράδυ της δολοφονίας Αμανατίδη μετέβη στο σημείο συνοδεία ενός ακόμα ατόμου, το οποίο ωστόσο, σύμφωνα με τους αστυνομικούς, δεν κατονόμασε.
Η πόρτα του Κορυδαλλού δεν έκλεισε μέσα μόνο τα μέλη της 17Ν, αλλά και μία εποχή που ακόμη ούτε έχει ερευνηθεί ούτε πολλά από τα βασικά ερωτήματα εκείνης της περιόδου έχουν απαντηθεί.
Μερικά έχουν σημασία κυρίως συμβολική, όπως η ανεύρεση της πρώτης γραφομηχανής της 17Ν. Ομως, άλλα ερωτήματα είναι κομβικά. Επειδή θα φωτίσουν τόσο τις διεργασίες της εποχής όσο και το μέγεθος της επιχειρησιακής επιτυχίας των διωκτικών αρχών (η πολιτική ήττα της τρομοκρατίας εκείνης της περιόδου θεωρείται αδιαμφισβήτητη).
Το τελευταίο μεγάλο ερώτημα είναι η οργάνωση «Επαναστατικοί Πυρήνες» που η δολοφονική επίθεσή τους το 1999 στο Ιντερκοντινένταλ άφησε πίσω νεκρή μία νεαρή γυναίκα. Παρότι είχε δοθεί η εντύπωση από την περίοδο του 2002 - 2004 ότι οι αρχές σύντομα θα «ακουμπούσαν» την οργάνωση, μέχρι σήμερα όλα δείχνουν ότι έχουν βρεθεί σε αδιέξοδο.
Η «1η Μάη»
Οι διωκτικές αρχές είχαν επίσης δηλώσει πως εκ των κορυφαίων στόχων ήταν η οργάνωση «1η Μάη» που εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1987 με την απόπειρα δολοφονίας του τότε προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Ραυτόπουλου. Στις 23/1/89 μέλη της δολοφονούν τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Θεόδωρο Βερνάρδο. Από την αντιτρομοκρατική υποστηρίχθηκε πως η οργάνωση μετά συνεργάστηκε με τον ΕΛΑ, αλλά από τις πρόσφατες δίκες αυτό δεν αποδείχθηκε.
Ενα ακόμη αναπάντητο ερώτημα είναι η μία και μοναδική δράση της οργάνωσης «Ιούνης 78», μέλη της οποίας τον Ιανουάριο του 1979 δολοφόνησαν τον αρχιβασανιστή της Χούντας Πέτρο Μπάμπαλη. Η ονομασία της οργάνωσης παρέπεμπε στον ΕΛΑ, διότι τον Ιούνιο του 1978 εκδόθηκε από τον ΕΛΑ η συμπληρωμένη εκδοχή του βασικού ιδεολογικού και πολιτικού κειμένου της οργάνωσης. Πιθανολογήθηκε αργότερα πως επικεφαλής του «Ιούνη ’78» ήταν ο Χρήστος Τσουτσουβής, ο οποίος όμως φέρεται να ίδρυσε και άλλη(;) οργάνωση, την «Αντικρατική Πάλη», και πως μετά τον θάνατό του στη συμπλοκή στου Γκύζη όσοι τον είχαν ακολουθήσει επέστρεψαν πάλι στον ΕΛΑ. Ούτε αυτό έχει αποδειχθεί.
Προβοκάτσια;
Στις 19 Μαρτίου 1983 δολοφονήθηκε μέσα στο γραφείο του ο εκδότης της «Βραδυνής» Τζώρτζης Αθανασιάδης. Δύο μέρες μετά, την ευθύνη ανέλαβε με προκήρυξή της η οργάνωση «Αντιστρατιωτική Πάλη». Αλλά την επόμενη μέρα με προκηρύξεις της στην «Αυγή» και στην «Ελευθεροτυπία» η οργάνωση «Αντιστρατιωτική Πάλη» κατήγγειλε ως «προβοκάτσια» την «ανάληψη ευθύνης» και διαχώρισε πλήρως τη θέση της από τη δολοφονία. Αλλωστε, ποτέ στο παρελθόν η συγκεκριμένη οργάνωση δεν είχε στο ενεργητικό της κάποια βομβιστική ή άλλη επίθεση. Η δράση της περιοριζόταν στην κυκλοφορία ενός «αντικαθεστωτικού» περιοδικού μέσα στον στρατό. Ποιοι έστειλαν την προκήρυξη χρησιμοποιώντας την ταμπέλα της τρομοκρατίας; Η εποχή είχε χαρακτηριστεί από πολλές «προκηρύξεις - μαϊμούδες», ενδεικτικές του κλίματος, αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μοναδική.
Πολλά επίσης αναπάντητα ερωτήματα έχουν μείνει και από εισαγόμενες τρομοκρατικές ενέργειες. Ισως η πιο χαρακτηριστική (στην οποία φάνηκε να εμπλέκονται άλλες τέσσερις χώρες -Γαλλία, Αίγυπτος, Κύπρος και Ισραήλ- ήταν η αιματηρή επίθεση το καλοκαίρι του 1988 στο κρουαζερόπλοιο City of Poros…