Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για τα κόκκινα δάνεια, τους servicers και τα δικαιώματα των οφειλετών εξελίχθηκε σε πολιτική σύγκρουση. Η κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι υπερασπιζόταν τη διάταξη μέχρι την τελευταία στιγμή, προχώρησε στην απόσυρση του άρθρου 23 του νομοσχεδίου για το ιδιωτικό χρέος. Η απόφαση αυτή ήρθε μετά από θύελλα αντιδράσεων και την απουσία των εκπροσώπων των servicers από την ακρόαση των φορέων.
Η συζήτηση στη Βουλή και η κυβερνητική υποχώρηση
Η συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο που αφορά το ιδιωτικό χρέος σημαδεύτηκε από έντονες αντιπαραθέσεις. Το άρθρο 23, το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο των αντιδράσεων, αποσύρθηκε τελικά από την κυβέρνηση. Η ρύθμιση αυτή είχε προκαλέσει σφοδρή κριτική από την αντιπολίτευση και τον νομικό κόσμο, οι οποίοι εξέφρασαν τις έντονες διαφωνίες τους.
Επιπλέον, η απουσία των εκπροσώπων των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, γνωστών ως servicers, από την ακρόαση των φορέων, συνέβαλε στην κλιμάκωση των τόνων. Η κυβέρνηση, αντιμέτωπη με την πίεση, επέλεξε την απόσυρση του επίμαχου άρθρου, αν και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Δημήτρης Μαρκόπουλος, επέμεινε στην ορθότητα της ρύθμισης.
Τι προέβλεπε το επίμαχο άρθρο 23
Το άρθρο 23, το οποίο αποσύρθηκε, προέβλεπε ότι μια συμφωνία διμερούς ρύθμισης μεταξύ δανειολήπτη και πιστωτή θα αποτελούσε αυτοτελή εκτελεστό τίτλο. Αυτή η διάταξη θα επέτρεπε στις τράπεζες και στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων να χρησιμοποιούν τις συμβάσεις διμερούς ρύθμισης ως εκτελεστούς τίτλους.
Στην πράξη, αυτό θα σήμαινε ότι δεν θα απαιτούνταν προηγούμενη έκδοση διαταγής πληρωμής για την έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης. Η υπογεγραμμένη σύμβαση θα αποτελούσε τη νομική βάση για την αναγκαστική εκτέλεση, παρακάμπτοντας ένα σημαντικό διαδικαστικό στάδιο.
Οι επιπτώσεις για τους δανειολήπτες
Εάν ο δανειολήπτης δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της ρύθμισης, ο πιστωτής θα είχε τη δυνατότητα να κινηθεί προς την κατάσχεση και τον πλειστηριασμό, αξιοποιώντας την ίδια τη συμφωνία. Δεν θα χρειαζόταν, δηλαδή, να εξασφαλίσει προηγουμένως διαταγή πληρωμής.
Αυτό δεν θα σήμαινε ότι ο πλειστηριασμός θα πραγματοποιούνταν αυτομάτως με την πρώτη απλήρωτη δόση. Ωστόσο, θα αφαιρούσε ένα σημαντικό διαδικαστικό στάδιο από την πορεία προς την αναγκαστική εκτέλεση, απλοποιώντας και επιταχύνοντας τη διαδικασία για τους πιστωτές.
Οι αντιδράσεις του νομικού κόσμου
Οι δικηγόροι που αντέδρασαν στη ρύθμιση υποστήριξαν ότι με αυτόν τον τρόπο περιορίζονταν οι δυνατότητες προηγούμενου δικαστικού ελέγχου της απαίτησης. Η αφαίρεση του σταδίου της διαταγής πληρωμής εγείρει ερωτήματα σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων των οφειλετών.
Πρόσθετα ερωτήματα είχε προκαλέσει η ειδική πρόβλεψη για δικαίωμα ανακοπής τρίτων προσώπων, χωρίς αντίστοιχη ρητή αναφορά στον ίδιο τον οφειλέτη. Αυτό το σημείο θεωρήθηκε ότι δημιουργούσε ανισορροπία στις δυνατότητες υπεράσπισης των εμπλεκομένων μερών.
Η στάση του υφυπουργού μετά την απόσυρση
Παρόλο που το άρθρο 23 αποσύρθηκε, η απόφαση δεν συνοδεύτηκε από αναγνώριση προβλήματος στη διάταξη. Αντίθετα, ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Δημήτρης Μαρκόπουλος, επέμεινε ότι το άρθρο ήταν ορθό. Ο υφυπουργός εξαπέλυσε επίθεση στην αντιπολίτευση, κατηγορώντας την για τη στάση της.
Ο κ. Μαρκόπουλος προκάλεσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης να υπερψηφίσουν τις υπόλοιπες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, διατηρώντας την αρχική κυβερνητική θέση περί της ορθότητας της αποσυρθείσας διάταξης, παρά την τελική υποχώρηση.
Με πληροφορίες από: Topontiki