Πολιτική

Αντώνης Σαμαράς: «Νεοφιλελεύθερη η κυβέρνηση» – Πρόταση για κοινωνικό φιλελευθερισμό

Κωνσταντίνα Κοσμά
18-10-26

Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προχώρησε σε νέα ευθεία επίθεση κατά της κυβέρνησης, χαρακτηρίζοντας την πολιτική της «διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη» κατά τη διάρκεια χαιρετισμού του σε εκδήλωση της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Καλαμάτα. Ο κ. Σαμαράς δεν περιορίστηκε στην κριτική, αλλά παρουσίασε και τη δική του οικονομική και πολιτική πρόταση, επιλέγοντας τον «κοινωνικό φιλελευθερισμό», ζητώντας μειώσεις φόρων, φθηνότερη ενέργεια και στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Η κριτική στην κυβερνητική πολιτική και η ιδεολογική πρόταση

Ο Αντώνης Σαμαράς χαρακτήρισε τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας κάθε άλλο παρά τυπικό, καθώς επέλεξε να ασκήσει σκληρή κριτική στην κυβέρνηση. Η πολιτική της χαρακτηρίστηκε από τον ίδιο ως «διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη», μια θέση που διατυπώθηκε ανοιχτά.

Σε αντιδιαστολή με την υφιστάμενη πολιτική, ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε τη δική του ιδεολογική πλατφόρμα, επιλέγοντας τον «κοινωνικό φιλελευθερισμό». Στο πλαίσιο αυτής της πρότασης, ζήτησε συγκεκριμένα μέτρα όπως μειώσεις φόρων, την εξασφάλιση φθηνότερης ενέργειας και την ουσιαστική στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο όπου η συζήτηση για τις επόμενες κινήσεις του κ. Σαμαρά και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η δύσκολη συγκυρία για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα

Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στη δύσκολη συγκυρία στην οποία διεξάγεται το Συνέδριο της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας, τονίζοντας ότι η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία μεγάλη ιστορική πρόκληση. Παρόλο που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη σπονδυλική στήλη της ελληνικής οικονομίας, ο κλάδος αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια μια βαθιά και δομική κρίση.

Τα στοιχεία που παρέθεσε ο πρώην πρωθυπουργός είναι ενδεικτικά της κατάστασης. Μόνο την τελευταία διετία, η αύξηση του κόστους λειτουργίας για μια μικρομεσαία επιχείρηση έφθασε στο ιλιγγιώδες ποσοστό του 35%. Αυτό το στοιχείο υπογραμμίζει το μέγεθος των πιέσεων που δέχεται ο συγκεκριμένος τομέας της οικονομίας.

Αποτυχία ρυθμίσεων ιδιωτικού χρέους και αποθαρρυντικές ενδείξεις

Στην ομιλία του, ο Αντώνης Σαμαράς έκανε ειδική αναφορά στην αποτυχία του μέτρου των 72 δόσεων για το ιδιωτικό χρέος. Όπως ανέφερε, το συγκεκριμένο μέτρο απέτυχε παταγωδώς, καθώς ούτε καν το 10% των επιχειρήσεων δεν συμμετείχε τελικά σε αυτό.

Παράλληλα, οι πρώτες ενδείξεις για τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων χαρακτηρίζονται αποθαρρυντικές. Ο λόγος, σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, είναι ότι με τα πρόστιμα, τις προσαυξήσεις και ένα επιτόκιο που ακουμπά το 6%, ματαιώνεται κάθε δυνατότητα ουσιαστικής επίλυσης του προβλήματος του ιδιωτικού χρέους για τις επιχειρήσεις.

Το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και η ανταγωνιστικότητα

Ένα ακόμη σημείο κριτικής από τον κ. Σαμαρά αφορούσε το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο, όπως τόνισε, έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι αυτό το στοιχείο σκοπίμως αποσιωπάται και αποτελεί ένδειξη ενός τεράστιου ελλείμματος ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας της χώρας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τοποθετεί την Ελλάδα στην 172η θέση, επί συνόλου 190 χωρών, όσον αφορά το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας. Ο κ. Σαμαράς υπενθύμισε επίσης ότι μετά το 1948, μόνο μία χρονιά, το 2013, η χώρα μας είχε θετικό ισοζύγιο. Επιπλέον, από τις 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μόλις οι 70.000 διαθέτουν το απαιτούμενο αξιόχρεο.

Η πολιτική διάσταση των οικονομικών επιλογών

Ο Αντώνης Σαμαράς υπογράμμισε ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Διευκρίνισε ότι η απόφαση για το ποιους κλάδους της οικονομίας ενισχύεις ή αποδυναμώνεις, καθώς και το πού στηρίζεσαι ή όχι, είναι μία πολιτική επιλογή.

Επίσης, χαρακτήρισε ως πολιτική απόφαση το παραγωγικό μοντέλο που ακολουθεί η χώρα. Τέλος, τόνισε ότι είναι πολιτική απόφαση το κατά πόσον υπάρχει ενδιαφέρον ή αδιαφορία για τις κοινωνικές επιπτώσεις των οικονομικών προτεραιοτήτων που τίθενται από την κυβέρνηση, επαναλαμβάνοντας την επιλογή του για κοινωνικό φιλελευθερισμό απέναντι στην «διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική».

Με πληροφορίες από: Topontiki