Ένα φορτίο υποθέσεων από το 2019 μέχρι σήμερα βαραίνει την κυβέρνηση, η οποία παραμένει στην εξουσία. Αυτό επιτυγχάνεται, σύμφωνα με αναφορές, χάρη σε έναν μηχανισμό ελέγχου της ενημέρωσης, ο οποίος έχει χτιστεί με μεθοδικότητα και τη χρήση δημόσιου χρήματος. Ο μηχανισμός αυτός μετατρέπει την πραγματικότητα σε ένα αφήγημα σταθερότητας και «αριστείας», με την τελευταία να περιορίζεται, ωστόσο, στην επικοινωνία.
Η υπόθεση Predator και οι κυβερνητικές απαντήσεις
Στους στόχους του λογισμικού Predator βρέθηκαν σημαντικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, δημοσιογράφων, υπουργών της ίδιας της κυβέρνησης, καθώς και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Η απάντηση της εξουσίας σε αυτές τις αποκαλύψεις χαρακτηρίστηκε από ένα «καρουζέλ εκδοχών».
Αρχικά, η κυβερνητική γραμμή έκανε λόγο για «ιδιώτη που παρακολουθεί ιδιώτη», ενώ στη συνέχεια η εκδοχή άλλαξε σε «νόμιμο αλλά πολιτικά λάθος». Κατά τη διάρκεια της διαχείρισης της υπόθεσης, υπήρξε επίκληση του απορρήτου, απαξίωση της ΑΔΑΕ και αποκλεισμός κρίσιμων μαρτύρων. Ακόμη και μετά τις καταδίκες των εμπόρων του λογισμικού και το ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, κανένας υψηλόβαθμος κυβερνητικός παράγοντας δεν έχει λογοδοτήσει για την υπόθεση.
Η διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών
Η ίδια συνταγή διαχείρισης εφαρμόστηκε και στην τραγωδία των Τεμπών. Εκατοντάδες κυβικά χώματος και συντριμμιών απομακρύνθηκαν από τον χώρο του δυστυχήματος, ενώ το σημείο καλύφθηκε με άσφαλτο, την ώρα που η έρευνα βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη. Σχετικά με τις ευθύνες, ο Κώστας Καραμανλής δεν παραπέμφθηκε για την κύρια υπόθεση.
Αντιθέτως, ο τότε υφυπουργός στον πρωθυπουργό, Χρήστος Τριαντόπουλος, παραπέμπεται σε ειδικό δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος σχετικά με το «μπάζωμα». Την ίδια περίοδο, ο υπουργός Δικαιοσύνης δήλωνε ότι όποιος μιλά για μπάζωμα είναι για τα μπάζα, και παραμένει στη θέση του. Η αρχική ρίψη της ευθύνης στο «ανθρώπινο λάθος», η καταψήφιση εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών με πραγματικές εξουσίες και λειτουργία, καθώς και η άρνηση ουσιαστικού ελέγχου από τη Βουλή, έδειξαν μια κυβέρνηση που επιθυμεί να σβήσει, να παρασιωπήσει και να εξαφανίσει τις ευθύνες της για τη χρόνια υποστελέχωση, τα συστήματα ασφαλείας που δεν ενεργοποιήθηκαν και τη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι επιπτώσεις
Το πορτρέτο της κυβερνητικής διαχείρισης συμπλήρωσε και η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μια ευρωπαϊκή έρευνα έφερε στο φως ένα κύκλωμα εικονικών δηλώσεων βοσκοτόπων και ζώων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή προστίμων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η υπόθεση οδήγησε σε παραιτήσεις υπουργών, μεταξύ των οποίων και του Μάκη Βορίδη, καθώς και σε αιτήματα άρσης ασυλίας βουλευτών. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ομολόγησε την ύπαρξη πελατειακών πρακτικών «ακόμη και από το δικό μας κόμμα».
Οικονομία και δημόσιες δαπάνες
Στον τομέα της οικονομίας, η «επιτυχία» περιορίζεται σε δείκτες και σε επαίνους από τους οίκους αξιολόγησης. Ωστόσο, οι πολίτες βιώνουν την ακρίβεια, με τους μισθούς να τελειώνουν στο πρώτο δεκαήμερο του μήνα. Η χώρα κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την αγοραστική δύναμη.
Την ίδια στιγμή, οι απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων στην περίοδο της πανδημίας, με πάνω από 6,6 δισεκατομμύρια μόνο το 2020-2021 σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς και η ροή κρατικής διαφήμισης σε φιλικά μέσα, ολοκληρώνουν την εικόνα ενός κράτους που λειτουργεί ως εξυπηρετικό γραφείο για τους «ημετέρους».
Με πληροφορίες από: Topontiki