Πολιτική

Οι πολιτικές κινήσεις του Κασιδιάρη και η στάση των ΗΠΑ στις αποφυλακίσεις Μαζιώτη, Γιωτόπουλου

Κωνσταντίνα Κοσμά
16-09-26

Ο Ηλίας Κασιδιάρης, αν και γνωρίζει πως δεν μπορεί να συμμετάσχει στις εκλογές με δικό του κόμμα, επιδιώκει να δημιουργήσει πολιτικό αποτέλεσμα μέσω της παραγωγής θορύβου, με στόχο το «αύριο». Αυτή η προσπάθεια για πολιτική επιρροή έρχεται σε αντίθεση με την έλλειψη δημοσιότητας που παρατηρήθηκε γύρω από άλλες πρόσφατες αποφυλακίσεις. Συγκεκριμένα, η αποφυλάκιση του αναρχικού Νίκου Μαζιώτη, ο οποίος έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τις ενέργειες του «Επαναστατικού Αγώνα», δεν συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης, σε αντίθεση με την άμεση και επίσημη αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Οι πολιτικές κινήσεις του Ηλία Κασιδιάρη

Ο Ηλίας Κασιδιάρης, ηγετικό στέλεχος της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, είναι ενήμερος για την αδυναμία του να «κατέβει» στις εκλογές με ένα δικό του κόμμα. Παρόλα αυτά, η στρατηγική του επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός έντονου πολιτικού θορύβου, με απώτερο σκοπό την επίτευξη συγκεκριμένων πολιτικών αποτελεσμάτων για το μέλλον. Αυτή η προσέγγιση αποσκοπεί στη διατήρηση της επιρροής του στον πολιτικό χώρο, παρά τους υφιστάμενους περιορισμούς.

Ενώ ο Κασιδιάρης προσπαθεί να προβάλει ένα αντισυστημικό προφίλ, το ίδιο το σύστημα δεν τον θεωρεί κάποιον ιδιαίτερο κίνδυνο. Αυτή η αντίληψη είναι απόλυτα κατανοητή, ακόμη και αν οι οπαδοί του ισχυρίζονται ότι τον «φοβούνται». Η ιστορία έχει δείξει ότι ο φασισμός, από την εποχή του Μουσολίνι και του Χίτλερ, δεν υπήρξε ποτέ εχθρός του συστήματος, αλλά λειτουργούσε ως δεκανίκι του.

Η αποφυλάκιση του Νίκου Μαζιώτη και η αντίδραση των ΗΠΑ

Προχθές, έλαβε χώρα η αποφυλάκιση του αναρχικού Νίκου Μαζιώτη. Ο Μαζιώτης είναι γνωστός για την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τις ενέργειες της οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας». Ωστόσο, η έξοδός του από τη φυλακή δεν καλύφθηκε από κάμερες ούτε από εκτενή αναφορά στις ειδήσεις, υποδηλώνοντας μια απουσία δημοσιότητας γύρω από το γεγονός.

Η είδηση της αποφυλάκισης του Νίκου Μαζιώτη πιθανότατα δεν θα είχε γίνει ευρέως γνωστή, αν δεν είχε μεσολαβήσει μία ανακοίνωση από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Σύμφωνα με αυτή την ανακοίνωση, απαγορεύεται στον Μαζιώτη να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η ανακοίνωση αυτή εκδόθηκε με αξιοσημείωτη ταχύτητα, πριν καν ο Μαζιώτης φτάσει στο σπίτι του μετά την απελευθέρωσή του από τις φυλακές.

Η περίπτωση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου

Η έντονη αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην περίπτωση του Μαζιώτη παραπέμπει σε προηγούμενες ενέργειες της αμερικανικής υπερδύναμης. Είχε παρατηρηθεί παρόμοια ένταση, με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να «λυσσάξει» για να ξαναμπεί φυλακή ο 82χρονος Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, όταν εκείνος είχε αποφυλακιστεί με περιοριστικούς όρους. Αυτές οι περιπτώσεις αναδεικνύουν τη σταθερή στάση των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Τόσο ο Νίκος Μαζιώτης όσο και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος θεωρούνται εχθροί από την υπερδύναμη, η οποία, όπως αναφέρεται, θα τους κυνηγήσει. Αυτή η προσέγγιση χαρακτηρίζεται ως απλή και ξεκάθαρη, καθορίζοντας την πολιτική των ΗΠΑ έναντι αυτών των ατόμων.

Η διαφορετική αντιμετώπιση από το σύστημα

Σε αντίθεση με την άμεση και επίσημη αντίδραση στην αποφυλάκιση του Νίκου Μαζιώτη, δεν υπήρξε καμία ανάλογη ανακοίνωση από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σχετικά με την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη. Αυτή η απουσία ανακοίνωσης υπογραμμίζει μια διαφορετική αντιμετώπιση από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών και του ευρύτερου συστήματος.

Είναι προφανές ότι το ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής, παρά τις προσπάθειές του να εμφανιστεί ως αντισυστημικός, δεν αποτελεί κάποιον ιδιαίτερο κίνδυνο για το σύστημα. Ιστορικά, ο φασισμός, από την εποχή του Μουσολίνι και του Χίτλερ, δεν υπήρξε ποτέ εχθρός του συστήματος, αλλά λειτουργούσε ως δεκανίκι του. Ο συντάκτης του άρθρου δηλώνει ρητά ότι δεν γράφει ούτε απευθύνεται στους οπαδούς του Κασιδιάρη, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του αν σταματούσαν να το διαβάζουν.

Με πληροφορίες από: Reader