Η πολιτική σταθερότητα αποτελεί ένα κεντρικό διακύβευμα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Ωστόσο, όταν αυτή συνδέεται με τη βεβαιότητα μιας τουρκικής επιθετικής ενέργειας, η επιχειρηματολογία μπορεί να μετατραπεί σε κινδυνολογία, με κίνδυνο να εκληφθεί από τους πολίτες ως εκβιασμός. Αυτή η αντίφαση αναδείχθηκε έντονα μετά τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, προκαλώντας την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ και οδηγώντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να επαναφέρει τη συζήτηση σε άλλο πλαίσιο. Το ζήτημα που ανακύπτει αφορά τα όρια της χρήσης των εθνικών θεμάτων στην προεκλογική αντιπαράθεση, κάτι που προβληματίζει και «γαλάζιους» βουλευτές.
Οι δηλώσεις του υπουργού δικαιοσύνης
Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο Γιώργος Φλωρίδης υποστήριξε ότι στις επερχόμενες εκλογές θα τεθεί αναγκαστικά το δίλημμα εάν μια χώρα που αντιμετωπίζει εθνικούς κινδύνους θα κυβερνηθεί αποτελεσματικά ή θα παραμείνει ακυβέρνητη. Ο υπουργός Δικαιοσύνης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας ότι σε περίπτωση ακυβερνησίας, «θα γίνει το ντου από απέναντι», παρουσιάζοντας μια τουρκική επιθετική κίνηση ως βέβαιη εξέλιξη.
Για να ενισχύσει τον συλλογισμό του, ο κ. Φλωρίδης επικαλέστηκε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα. Αναφέρθηκε στην κρίση στον Έβρο, στην έξοδο του τουρκικού ερευνητικού σκάφους το 2020, καθώς και στα Ίμια, ως παραδείγματα που θεμελιώνουν την άποψή του για τους εθνικούς κινδύνους.
Η στήριξη από τον Άδωνι Γεωργιάδη
Στο ίδιο πνεύμα, αν και σε πιο χαμηλούς τόνους, κινήθηκε και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ο ίδιος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «μια παρατεταμένη ακυβερνησία στην Ελλάδα είναι πολλαπλώς επικίνδυνη και εθνικά επικίνδυνη». Επισήμανε, επιπλέον, ότι «είναι κρίσιμος παράγοντας της ελληνικής ιστορίας ότι η Τουρκία, οποτεδήποτε πετυχαίνει την Ελλάδα σε πολιτική αστάθεια, προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί».
Ο κ. Γεωργιάδης επικαλέστηκε επίσης το παρελθόν για να στηρίξει τις θέσεις του. Ανέφερε ότι «ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι, οποτεδήποτε η Ελλάδα είχε παρατεταμένη ακυβερνησία, η Τουρκία κάτι μας πήρε. Από τα Σεπτεμβριανά μέχρι τα Ίμια», υπογραμμίζοντας τη σύνδεση μεταξύ εσωτερικής πολιτικής αστάθειας και εξωτερικών απειλών.
Η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ και ο προβληματισμός
Το ΠΑΣΟΚ αντέδρασε άμεσα στις δηλώσεις, με τον Κώστα Τσουκαλά να καταλογίζει στην κυβέρνηση απόπειρα εκφοβισμού των πολιτών. Σύμφωνα με την αντιπολιτευτική ανάγνωση, το επιχείρημα που χρησιμοποίησε ο κ. Φλωρίδης ισοδυναμεί με μια προειδοποίηση ότι η μη ανάδειξη αυτοδύναμης Νέας Δημοκρατίας μπορεί να διευκολύνει μια τουρκική επιβουλή.
Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ απευθύνθηκε προσωπικά στον πρωθυπουργό, ζητώντας να σταματήσει η εμπλοκή των εθνικών θεμάτων σε μικροκομματικούς σκοπούς. Παράλληλα, οι «γαλάζιοι» βουλευτές δηλώνουν προβληματισμένοι από τις υπερβολές που παρατηρούνται στην προεκλογική ρητορική, αναδεικνύοντας την εσωτερική ανησυχία για τον τρόπο χειρισμού των ευαίσθητων εθνικών ζητημάτων.
Η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου
Στον απόηχο των δηλώσεων του υπουργού Δικαιοσύνης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, υποχρεώθηκε να επαναφέρει τη συζήτηση σε διαφορετική βάση. Αυτή η κίνηση υποδηλώνει μια προσπάθεια να αποστασιοποιηθεί η κυβέρνηση από την έντονη κινδυνολογία που αναπτύχθηκε.
Σε άλλο πλαίσιο, ο κ. Μαρινάκης είχε δηλώσει: «Όσα παραπάνω μαζεύουμε θα τα επιστρέφουμε στους πολίτες – Μόνο με το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσαμε να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι». Η δήλωση αυτή αφορά τόσο την οικονομική πολιτική όσο και τις πιθανές μελλοντικές πολιτικές συνεργασίες.
Το πολιτικό διακύβευμα της κινδυνολογίας
Το πολιτικό πρόβλημα που αναδεικνύεται από αυτές τις δηλώσεις έγκειται στην απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη για αποτελεσματική διακυβέρνηση και στην πρόβλεψη ότι ένα συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να ανοίξει αυτομάτως την πόρτα σε μια εξωτερική επίθεση. Αυτή η διατύπωση φορτίζει την ψήφο των πολιτών με έναν φόβο που υπερβαίνει τα όρια της συνήθους κομματικής αντιπαράθεσης.
Παράλληλα, δημιουργείται ένα ανεπιθύμητο μήνυμα: ότι η εθνική ανθεκτικότητα και ασφάλεια εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τη σύνθεση της κυβέρνησης που θα προκύψει από τις εκλογές, και λιγότερο από τη συνέχεια του κράτους και την αποτρεπτική του ικανότητα. Αυτή η προσέγγιση θέτει ερωτήματα σχετικά με την ενότητα και την αντοχή των θεσμών της χώρας απέναντι σε εξωτερικές προκλήσεις.
Με πληροφορίες από: Topontiki