Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε το βράδυ της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζοντας ένα πρόσωπο που ήταν ταυτόχρονα πολύ οικείο αλλά και αρκετά διαφορετικό. Η κυβέρνηση έσπευσε να δώσει την ετυμηγορία της αμέσως μετά την εκδήλωση, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν άλλαξε. Αυτή η εμφάνιση έχει προκαλέσει συζητήσεις για το αν πρόκειται για μια ουσιαστική μεταστροφή ή απλώς για ένα επιτυχημένο rebranding.
Η κυβερνητική κριτική και το «ίδιο περιεχόμενο»
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, χαρακτήρισε την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα ως «νέα συσκευασία, ίδιο περιεχόμενο». Η κριτική του Μαρινάκη επιστράτευσε το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» του 2014, καθώς και τις «αυταπάτες», τις «υποσχέσεις» και τελικά το 2015, ως βαρύ πολιτικό φορτίο απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό.
Η σύγκριση αυτή, αν και δεν είναι παράλογη, κρίνεται υπερβολικά βολική για να αποτελεί ολόκληρη την αλήθεια. Ο Τσίπρας δεν εγκατέλειψε τον ιδεολογικό του εαυτό, ούτε προσπάθησε πραγματικά να το κάνει. Αντιθέτως, επιχείρησε να πείσει ότι έχει πλέον την ικανότητα να μετατρέψει τον πολιτικό του εαυτό σε μια πιο σοβαρή, κοστολογημένη και κυβερνητικά εφαρμόσιμη πρόταση.
Η απουσία αυτοκριτικής για το 2015
Ένα από τα μεγαλύτερα κενά στην εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, και ταυτόχρονα το πιο ισχυρό σημείο της κυβερνητικής κριτικής, ήταν η απουσία μιας μεγάλης δημόσιας απολογίας για το 2015. Ο Παύλος Μαρινάκης έχει δίκιο όταν επισημαίνει την απουσία ουσιαστικής αυτοκριτικής από την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού.
Ο Τσίπρας ζητά από τους πολίτες να τον ξαναδούν με νέα μάτια, χωρίς όμως να έχει εξηγήσει πλήρως γιατί εκείνοι πρέπει να δουν διαφορετικά το παρελθόν του. Δεν μπορεί κάποιος να ζητά δεύτερη πρώτη εντύπωση χωρίς να λογαριαστεί με την πρώτη, κάτι που αποτελεί μια εμφανή αντίφαση στην προσπάθεια επανασύστασής του.
Νέες προτεραιότητες και δημοσιονομική πειθαρχία
Στην τωρινή του εμφάνιση, ο Αλέξης Τσίπρας μιλά πλέον πολύ περισσότερο για δημοσιονομική πειθαρχία, κοστολόγηση, παραγωγικότητα και σοβαρό κράτος. Αυτή η αλλαγή στον λόγο του σηματοδοτεί μια διαφοροποίηση από προηγούμενες προσεγγίσεις.
Ωστόσο, αποφεύγει ακόμη να αναφέρει με αντίστοιχη σαφήνεια ποια ακριβώς λάθη έκανε ο ίδιος όταν βρέθηκε για πρώτη φορά αντιμέτωπος με τους περιορισμούς που σήμερα δηλώνει ότι γνωρίζει. Αυτή η στάση αφήνει στην κυβέρνηση χώρο να του θυμίζει διαρκώς τον παλιό του εαυτό, διατηρώντας την κριτική της.
Το αναλυτικό δημοσιονομικό σχέδιο
Από ένα σημείο και μετά, η κυβερνητική κριτική αρχίζει να γίνεται πολύ πιο αδύναμη. Ο ισχυρισμός ότι όσα παρουσίασε αποτελούν απλώς μια επανάληψη του 2014 παραβλέπει τη σημαντικότερη διαφορά της χθεσινής εμφάνισης: ο Τσίπρας αυτή τη φορά ήρθε προετοιμασμένος ακριβώς για την κατηγορία ότι τάζει χωρίς να λογαριάζει.
Το αναλυτικό δημοσιονομικό σχέδιο που παρουσιάστηκε δεν είναι ένα φυλλάδιο με ευχές. Περιγράφει συνολικό χώρο, νέες πηγές εσόδων, πλήρες ετήσιο κόστος παρεμβάσεων και τη χρονική κατανομή τους. Το ίδιο το σχέδιο υπολογίζει συνολικές παρεμβάσεις περίπου 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Από αυτές τις παρεμβάσεις, περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ χρηματοδοτούνται από νέες πηγές εσόδων. Αυτό καταλήγει σε μια καθαρή δημοσιονομική επιβάρυνση περίπου 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε πλήρη ανάπτυξη.
Η επιστροφή και η κρίση της πρότασης
Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική σκηνή θα κριθεί ακριβώς σε αυτό το σημείο. Θα φανεί αν μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από ένα επιτυχημένο rebranding.
Η ουσία θα είναι αν καταφέρει να μετατρέψει τον πολιτικό του εαυτό σε μια πιο σοβαρή, κοστολογημένη και κυβερνητικά εφαρμόσιμη πρόταση, ξεπερνώντας τις αντιφάσεις του παρελθόντος.
Με πληροφορίες από: Topontiki