Σε μια σπάνια και εφ’ όλης της ύλης εξομολόγηση στον Νίκο Χατζηνικολάου και την εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω», ο Παύλος Ντε Γκρες ξεκαθάρισε τη στάση του απέναντι στην πολιτική, το πολίτευμα και το ιστορικό παρελθόν της οικογένειάς του. Με φόντο το 2026, ο πρωτότοκος γιος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου δηλώνει παρών ως ενεργός πολίτης, κλείνοντας οριστικά τη συζήτηση για το στέμμα.
Πολιτική, Δημοκρατία και το «μοντέλο» της Βουλγαρίας
Ο Παύλος εμφανίστηκε κατηγορηματικός όσον αφορά τον σεβασμό του στο ισχύον πολίτευμα, ενώ δεν έκρυψε το ενδιαφέρον του για τα κοινά:
- Όχι στο Στέμμα: «Η Δημοκρατία και το Σύνταγμα στην Ελλάδα είναι πολύ σίγουρα. Δεν τίθεται θέμα διεκδίκησης βασιλικού ρόλου», τόνισε, συμπληρώνοντας πως μετά από 50 χρόνια η χώρα έχει προχωρήσει.
- Πολιτική vs Πολιτικός: Δήλωσε πως η πολιτική είναι «στο αίμα του» λόγω σπουδών και καταγωγής, όμως ξεκαθάρισε: «Με ενδιαφέρει η πολιτική αλλά δεν είμαι πολιτικός. Θέλω να βοηθήσω τη νεολαία και την κοινωνία με τους δικούς μου τρόπους».
- Το παράδειγμα του Συμεών: Σχολίασε την πορεία του θείου του στη Βουλγαρία, σημειώνοντας πως εκεί υπήρχαν διαφορετικές ιστορικές συγκυρίες (πτώση σοβιετικού καθεστώτος), διαχωρίζοντας τη δική του πορεία.
Η ιστορία πίσω από το επίθετο «Ντε Γκρες»
Ένα από τα σημεία που προκάλεσαν συζητήσεις ήταν η επιλογή του επωνύμου του. Ο Παύλος εξήγησε τη νομική και συναισθηματική διάσταση:
- Οικογενειακή παράδοση: Το όνομα χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον θείο του, Μιχαήλ, ο οποίος ζούσε στη Γαλλία.
- Τέλος στην «ανιθαγένεια»: Περιέγραψε με φόρτιση τις δυσκολίες στα αεροδρόμια, όπου ταξίδευε με δανέζικο διαβατήριο που ανέγραφε τη λέξη "stateless" (ανιθαγενής).
- Απόρριψη του «Γλύξμπουργκ»: Υποστήριξε πως το συγκεκριμένο όνομα δεν υπήρξε ποτέ επίσημο επώνυμο της οικογένειας στη Δανία, αλλά ήταν ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε από το ελληνικό κράτος τη δεκαετία του '90. «Νιώθω μεγάλη χαρά που εγώ και τα παιδιά μου έχουμε πλέον την ελληνική ιθαγένεια».
Ιστορικές αποκαλύψεις: 1967, Παπανδρέου και Καραμανλής
Ο Παύλος προχώρησε σε μια αναδρομή στις πιο κρίσιμες στιγμές της βασιλείας του πατέρα του:
- Το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου: Περιέγραψε έναν νεαρό βασιλιά απομονωμένο στο Τατόι, με τανκς γύρω από το σπίτι του και μια έγκυο σύζυγο. «Ήταν μόνος του. Η συμβουλή του παππού μου, βασιλιά Παύλου, ήταν να πονάει ο βασιλιάς και όχι ο λαός, για να αποφευχθεί η αιματοχυσία».
- Το λάθος με τον Γεώργιο Παπανδρέου: Παραδέχθηκε πως ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος έκανε αυτοκριτική για τους χειρισμούς του και τις επιστολές προς τον Γεώργιο Παπανδρέου, αναγνωρίζοντας πως ήταν λάθος.
- Η σχέση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή: Εξέφρασε την άποψη πως ο πατέρας του ίσως έσφαλε που εμπιστεύτηκε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κατά τη Μεταπολίτευση, θεωρώντας πως υπήρξαν υποσχέσεις για επιστροφή που δεν τηρήθηκαν.
Η ζωή στην Ελλάδα σήμερα
Κλείνοντας, ο Παύλος ζήτησε να αντιμετωπίζεται ως ένας απλός πολίτης. Με δόση χιούμορ ανέφερε πως στην Ελλάδα η προσφώνηση «Πρόεδρος» είναι τόσο διαδεδομένη που αν τη φωνάξεις στον δρόμο, γυρίζουν οι μισοί, ενώ ο ίδιος προτιμά να τον φωνάζουν απλά με το όνομά του.