Τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε η Τράπεζα της Ελλάδος για τον μήνα Αύγουστο φέρνουν στην επιφάνεια μια προκλητική εικόνα όσον αφορά τη διαφορά μεταξύ των επιτοκίων καταθέσεων και δανείων στην ελληνική αγορά. Η «ψαλίδα» αυτή, σύμφωνα με τα δεδομένα, έχει λάβει διαστάσεις που περιγράφονται ως όργιο αισχροκέρδειας και θεσμοθετημένης ασυδοσίας. Η κατάσταση αυτή θεωρείται από πολλούς ως μια καθαρή ληστεία σε βάρος των πολιτών και των επιχειρήσεων, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για παρερμηνείες.
Εξευτελιστικές αποδόσεις στις καταθέσεις
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το μέσο επιτόκιο στις νέες καταθέσεις παρέμεινε καθηλωμένο σε ένα εξευτελιστικό 0,37%. Αυτό το ποσοστό αποτελεί το αντίτιμο που προσφέρουν οι τράπεζες στους Έλληνες πολίτες οι οποίοι, παρά τις δυσκολίες, καταφέρνουν να αποταμιεύσουν χρήματα. Το ποσοστό αυτό χαρακτηρίζεται ως κοροϊδία, καθώς δεν καλύπτει ούτε στο ελάχιστο τον πληθωρισμό, οδηγώντας τις οικονομίες των νοικοκυριών σε αργό θάνατο.
Η κατάσταση είναι ακόμα πιο δυσμενής για τις απλές καταθέσεις ταμιευτηρίου, όπου το επιτόκιο ανέρχεται μόλις στο 0,03%. Αυτό πρακτικά σημαίνει μηδενική απόδοση. Οι τράπεζες, με αυτό τον τρόπο, διατηρούν τα χρήματα των καταθετών σχεδόν δωρεάν, ενώ οι πολίτες καλούνται να αποδεχθούν αυτή την πρακτική.
Αστρονομικά επιτόκια στα νέα δάνεια
Την ίδια στιγμή που οι καταθέσεις αποδίδουν ελάχιστα, το σκηνικό αλλάζει άρδην όταν ένας πολίτης ή μια επιχείρηση χρειάζεται να δανειστεί. Το μέσο επιτόκιο στα νέα δάνεια εκτοξεύτηκε στο 4,79%. Αυτό δημιουργεί μια διαφορά της τάξης των 4,42 ποσοστιαίων μονάδων μεταξύ των επιτοκίων καταθέσεων και δανείων.
Αυτή η μεγάλη «ψαλίδα» αποτελεί το κέρδος των τραπεζών, το οποίο προέρχεται απευθείας από την τσέπη του Έλληνα. Ο πολίτης καλείται να πληρώσει πανάκριβα για το χρήμα, το οποίο οι ίδιες οι τράπεζες δανείζονται σχεδόν δωρεάν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το αποκτούν από τους καταθέτες με μηδενικό επιτόκιο.
Τοκογλυφία στις πιστωτικές κάρτες
Ο «εκβιασμός» κορυφώνεται στην περίπτωση των πιστωτικών καρτών, όπου το μέσο επιτόκιο αγγίζει το αστρονομικό 14,59%. Αυτό το ποσοστό δεν θεωρείται απλώς ένα τραπεζικό προϊόν, αλλά χαρακτηρίζεται ως τοκογλυφία. Στήνεται μια παγίδα για τον άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη, ο οποίος καλείται να πληρώσει τόκους που παραπέμπουν σε άλλες, σκοτεινές εποχές.
Τίθεται το ερώτημα πώς μπορεί ένας πολίτης να ανταπεξέλθει σε τέτοιες χρεώσεις και πώς μια μικρομεσαία επιχείρηση μπορεί να αναπτυχθεί όταν το κόστος του χρήματος είναι τόσο απαγορευτικό. Οι υψηλές αυτές χρεώσεις καθιστούν δύσκολη την οικονομική επιβίωση και ανάπτυξη.
Η σιωπή κυβέρνησης και εποπτικών αρχών
Το πιο εξοργιστικό στην όλη κατάσταση δεν είναι η συμπεριφορά των τραπεζών, η οποία θεωρείται αναμενόμενη σε ένα σύστημα που λειτουργεί με γνώμονα το μέγιστο κέρδος. Αντιθέτως, η εκκωφαντική σιωπή της κυβέρνησης και των εποπτικών αρχών προκαλεί μεγαλύτερη αγανάτηση. Αναρωτιούνται πολλοί πού βρίσκεται το Υπουργείο Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος, και γιατί ανέχονται αυτή την αισχροκέρδεια χωρίς να παρεμβαίνουν για να θέσουν ένα όριο σε αυτή την ασυδοσία.
Η απάντηση, σύμφωνα με την πηγή, είναι ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει πλευρά, προστατεύοντας τα κέρδη των τραπεζών. Η ελπίδα είναι ότι αυτά τα κέρδη θα οδηγήσουν κάποια στιγμή σε ανάπτυξη, ωστόσο η ανάπτυξη που βασίζεται στο ξεζούμισμα της κοινωνίας αμφισβητείται ως βιώσιμη.
Με πληροφορίες από: Topontiki