Εν μέσω στρατιωτικής και γεωπολιτικής πίεσης στα Στενά του Ορμούζ, το Κουβέιτ και το Κατάρ εφαρμόζουν νέες στρατηγικές για να διατηρήσουν τη ροή πετρελαίου προς τις διεθνείς αγορές. Έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, οι δύο χώρες έχουν αναδειχθεί σε βασικούς παράγοντες για την παγκόσμια προσφορά αργού. Αυξάνουν τις αποστολές μέσω των Στενών, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο που περιορίζει τους κινδύνους για τις μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες.
Η στρατηγική των δύο χωρών
Το Κουβέιτ και το Κατάρ, παρότι δεν συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους εξαγωγείς πετρελαίου του Κόλπου, έχουν αναλάβει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της παγκόσμιας προσφοράς αργού. Οι εξαγωγές τους έχουν ανακάμψει περίπου στο 70% των επιπέδων που ίσχυαν πριν από την έναρξη της σύγκρουσης.
Πριν από τον πόλεμο, οι δύο χώρες εξήγαγαν συνολικά περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα. Η στρατηγική τους είναι κρίσιμη για τη σταθερότητα της αγοράς, καθώς τα Στενά του Ορμούζ συνεχίζουν να βρίσκονται υπό έντονη στρατιωτική και γεωπολιτική πίεση.
Ο μηχανισμός της μεταφοράς από πλοίο σε πλοίο
Η βασική πρακτική που εφαρμόζεται είναι η μεταφορά πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο, η οποία πραγματοποιείται στα νερά του Κόλπου του Ομάν. Μέσω αυτής της μεθόδου, ορισμένα δεξαμενόπλοια διέρχονται από το Ορμούζ και στη συνέχεια παραδίδουν το φορτίο τους σε άλλα πλοία, εκτός της ζώνης που θεωρείται πιο επικίνδυνη.
Αυτή η διαδικασία δημιουργεί έναν άτυπο «θαλάσσιο διάδρομο», ο οποίος έχει ως στόχο να περιορίσει την έκθεση των μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών σε πιθανές επιθέσεις. Παρόμοιες στρατηγικές είχαν υιοθετηθεί και στο παρελθόν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ αργότερα ακολούθησε και η Σαουδική Αραβία, η οποία αναζήτησε εναλλακτικές λύσεις μετά από επιθέσεις των Χούθι σε πετρελαιοφόρα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η αύξηση της ροής πετρελαίου και οι κίνδυνοι
Ως αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής, παρατηρείται σημαντική αύξηση στη ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ. Οι εκτιμήσεις της αγοράς δείχνουν ότι σήμερα περνούν από τα στενά 7-8 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ποσότητα αυξημένη σε σχέση με τα περίπου 4 εκατομμύρια βαρέλια που διέρχονταν στα μέσα Ιουλίου.
Ο εβδομαδιαίος μέσος όρος της ροής φτάνει μάλιστα κοντά στα 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, πλησιάζοντας τα προπολεμικά επίπεδα. Ωστόσο, το εγχείρημα αυτό δεν είναι χωρίς κινδύνους. Στις αρχές Αυγούστου, ένα υπερδεξαμενόπλοιο της Kuwait Petroleum Corporation φέρεται να χτυπήθηκε κατά τη διέλευσή του από την περιοχή.
Παρά το συγκεκριμένο περιστατικό, το Κουβέιτ συνεχίζει να αξιοποιεί μεγάλο μέρος του δικού του στόλου για τη διασφάλιση των εξαγωγών. Αντίστοιχα, και το Κατάρ προσέφερε φορτία αργού μέσω μεταφοράς από πλοίο σε πλοίο κοντά στο Ορμούζ αυτή την εβδομάδα, υποδεικνύοντας ότι η Ντόχα κρίνει το ρίσκο διαχειρίσιμο για τη διατήρηση των διεθνών πωλήσεών της.
Ο αντίκτυπος στις διεθνείς τιμές
Η στρατηγική που εφαρμόζουν το Κουβέιτ και το Κατάρ έχει άμεση επίδραση τόσο στους καταναλωτές όσο και στις κυβερνήσεις παγκοσμίως. Παρά την συνεχιζόμενη ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, καθώς και την διαρκή απειλή που επικρατεί γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, οι τιμές του πετρελαίου Brent κινούνται περίπου στα 87 δολάρια το βαρέλι.
Αυτή η τιμή είναι σημαντικά χαμηλότερη από τα 120 δολάρια που είχε ξεπεράσει το Brent στα πιο κρίσιμα στάδια της κρίσης. Μέρος αυτής της σταθεροποίησης αποδίδεται σε αυτόν τον διακριτικό, αλλά ολοένα και πιο διευρυμένο, «θαλάσσιο γεφύρι» που έχουν δημιουργήσει το Κουβέιτ και το Κατάρ, συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου σε λειτουργία.
Με πληροφορίες από: Gazzetta