Ένας αγοραστής από το Μίσιγκαν των ΗΠΑ έκανε μια αγορά που φαινόταν εντελώς ασήμαντη τη στιγμή που έγινε, αλλά αποδείχθηκε μια πραγματική περιουσία. Πλήρωσε μόλις 30 δολάρια για έναν μικρό πίνακα που βρήκε ανάμεσα σε αντικείμενα μιας πώλησης κατοικίας. Λίγους μήνες αργότερα, το ίδιο έργο τέχνης δημοπρατήθηκε για το εντυπωσιακό ποσό του 1,35 εκατομμυρίου δολαρίων, επιβεβαιώνοντας πως μερικές αγορές κρύβουν απροσδόκητες εκπλήξεις.
Η ανακάλυψη σε μια σκοτεινή γωνιά
Ο πίνακας βρισκόταν, σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών, σε μια «σκοτεινή γωνιά» ενός διαδρόμου που οδηγούσε προς το γκαράζ του σπιτιού, κατά τη διάρκεια της πώλησης αντικειμένων. Οι περισσότεροι από τους ενδιαφερόμενους που επισκέφθηκαν την πώληση κατοικίας κοιτούσαν τα υπόλοιπα είδη που προσφέρονταν, χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο συγκεκριμένο έργο τέχνης, το οποίο φαινόταν να έχει περάσει απαρατήρητο από πολλούς.
Ο αγοραστής, του οποίου το ενδιαφέρον επικεντρωνόταν κυρίως σε βινύλια και έπιπλα του 20ού αιώνα, παρατήρησε ωστόσο μια κρίσιμη λεπτομέρεια που οι άλλοι είχαν προσπεράσει. Σε μια άκρη του πίνακα, υπήρχε μια σχεδόν κρυμμένη υπογραφή πάνω στο σκούρο φόντο, η οποία έγραφε «Abercrombie, 51». Αυτή η ένδειξη ήταν αρκετή για να τον κάνει να υποψιαστεί ότι το έργο μπορεί να ήταν πολύ σημαντικότερο από όσο έδειχνε αρχικά, και έτσι πλήρωσε τα 30 δολάρια και αποφάσισε να ερευνήσει την προέλευσή του.
Η ταυτότητα του έργου και της καλλιτέχνιδας
Η έρευνα του αγοραστή τον οδήγησε στο Milwaukee Art Museum, όπου εκείνη την περίοδο πραγματοποιούνταν μια έκθεση αφιερωμένη στην Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα Gertrude Abercrombie. Εκεί, εντόπισε έναν κατάλογο από το 1952, ο οποίος περιείχε μια αναφορά και μια φωτογραφία του συγκεκριμένου πίνακα. Αποκαλύφθηκε ότι το έργο ήταν το «Alderman Merriam’s Shells», το οποίο η Abercrombie είχε ζωγραφίσει το 1951.
Ο πίνακας απεικονίζει δέκα κοχύλια πάνω σε ένα σκοτεινό φόντο, ένα από τα μοτίβα που επανεμφανίζονταν συχνά στη δουλειά της καλλιτέχνιδας, αποτελώντας χαρακτηριστικό δείγμα της τεχνοτροπίας της. Τα επόμενα χρόνια, το έργο είχε παρουσιαστεί σε έξι ατομικές εκθέσεις της Gertrude Abercrombie, με την τότε αξία του να ανέρχεται από 50 έως 100 δολάρια, τιμή πολύ χαμηλότερη από αυτή που έφτασε δεκαετίες αργότερα.
Η διαδρομή του πίνακα μέχρι την πώληση
Το ενδιαφέρον στην ιστορία του πίνακα είναι ότι η Abercrombie δεν πούλησε ποτέ το συγκεκριμένο έργο με τον παραδοσιακό τρόπο. Αντιθέτως, το χάρισε σε έναν γιατρό από το Kalamazoo του Μίσιγκαν ως αντάλλαγμα για τις ιατρικές υπηρεσίες που της είχε προσφέρει. Αυτή η πράξη καθόρισε την αρχική του πορεία εκτός της αγοράς τέχνης.
Μετά τον θάνατο του γιατρού, ο πίνακας πέρασε στην οικογένειά του και στη συνέχεια μεταβιβάστηκε από γενιά σε γενιά, παραμένοντας στην κατοχή της ίδιας οικογένειας για πολλά χρόνια. Έτσι, δεκαετίες αργότερα, το έργο τέχνης κατέληξε στην πώληση αντικειμένων σπιτιού, όπου το ανακάλυψε ο τωρινός αγοραστής, ολοκληρώνοντας έναν κύκλο και αποκαλύπτοντας την κρυμμένη του αξία.
Η επιβεβαίωση της αυθεντικότητας και η δημοπρασία
Ο αγοραστής έφερε τελικά τον πίνακα στον οίκο δημοπρασιών Freeman’s, προκειμένου να βγει στο σφυρί και να πωληθεί. Η ιστορικός τέχνης Susan Weininger, η οποία είναι καθηγήτρια στο Roosevelt University και ειδική στο έργο της Abercrombie, επιβεβαίωσε την αυθεντικότητά του, διαλύοντας κάθε αμφιβολία για την προέλευσή του. Επιπλέον, ο πίνακας διατηρούσε παράλληλα και το αρχικό του πλαίσιο, ένα στοιχείο που πρόσθετε στην ιστορική του αξία και την αυθεντικότητά του.
Πριν από τη δημοπρασία, το έργο υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες συντήρησης. Ο συντηρητής ανέλαβε να αφαιρέσει τη συσσωρευμένη βρωμιά και το βερνίκι που είχε σκουρύνει σημαντικά με το πέρασμα των χρόνων. Αυτή η διαδικασία αποκάλυψε ξανά μεγάλο μέρος της αρχικής λάμψης του πίνακα και των λεπτομερειών του, προετοιμάζοντάς τον για την τελική του πώληση στην εντυπωσιακή τιμή των 1,35 εκατομμυρίων δολαρίων.
Με πληροφορίες από: Gazzetta