Στην πολιτεία του Μέιν των ΗΠΑ, μηχανικοί εφαρμόζουν μια πρωτοποριακή μέθοδο για την προστασία των δρόμων από τις φθορές που προκαλούνται από τον παγετό και την απόψυξη. Τοποθετούν χιλιάδες τεμαχισμένα ελαστικά κάτω από το οδόστρωμα, με την ελπίδα να ενισχύσουν την αντοχή του οδικού δικτύου. Αυτή η ασυνήθιστη προσέγγιση έχει επίσης ως στόχο την αξιοποίηση μεγάλου αριθμού μεταχειρισμένων ελαστικών που διαφορετικά θα κατέληγαν στα απορρίμματα.
Το πρόβλημα των δρόμων στο Μέιν
Το Μέιν διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο από χωμάτινους και χαλικόστρωτους δρόμους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το νερό που βρίσκεται στο έδαφος παγώνει, με αποτέλεσμα το έδαφος να σκληραίνει.
Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει και ξεκινά η απόψυξη, το έδαφος γίνεται μαλακό και ασταθές. Αυτή η κατάσταση, σε συνδυασμό με τη διέλευση βαρέων οχημάτων, ευνοεί την εμφάνιση λακκουβών, αυλακώσεων και άλλων παραμορφώσεων στο οδόστρωμα.
Η καινοτόμος ιδέα και η εφαρμογή της
Η ιδέα για αυτή τη λύση προήλθε από τον πολιτικό μηχανικό Dana Humphrey του University of Maine. Ο Humphrey μελέτησε εκτενώς τις ιδιότητες των τεμαχισμένων ελαστικών, διερευνώντας τη δυνατότητα χρήσης τους ως οικοδομικό υλικό. Αντί να τοποθετηθεί το καουτσούκ στην επιφάνεια των δρόμων, τα ελαστικά χρησιμοποιήθηκαν ως μια υποκείμενη στρώση.
Συγκεκριμένα, σε ένα τμήμα περίπου 183 μέτρων της Dingley Road, στο Richmond, τοποθετήθηκαν περίπου 20.000 μεταχειρισμένα ελαστικά. Αυτά κόπηκαν σε κομμάτια μεγέθους 5 έως 8 εκατοστών, τα οποία διατηρούσαν ακόμα τα χαλύβδινα σύρματά τους. Τα κομμάτια απλώθηκαν σχηματίζοντας μια στρώση πάχους 15 έως 30 εκατοστών, πάνω από την οποία τοποθετήθηκαν στη συνέχεια αρκετές στρώσεις χαλικιού, δίνοντας στον δρόμο την εμφάνιση ενός συμβατικού χαλικόστρωτου οδοστρώματος.
Παρακολούθηση και πρώτα αποτελέσματα
Για την παρακολούθηση της συμπεριφοράς του οδοστρώματος κάτω από την επιφάνεια, οι υπεύθυνοι του έργου εγκατέστησαν περισσότερους από 100 αισθητήρες θερμοκρασίας σε διάφορα βάθη. Το σύστημα αυτό κατέγραφε συνεχώς τις μεταβολές της θερμοκρασίας καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα, επιτρέποντας στους ερευνητές να συγκρίνουν το πειραματικό τμήμα με άλλα σημεία που είχαν κατασκευαστεί αποκλειστικά με χαλίκι.
Τα αρχικά αποτελέσματα έδειξαν ότι στο πειραματικό τμήμα, ο παγετός διείσδυσε περίπου στο μισό βάθος σε σχέση με τα τμήματα που χρησιμοποιήθηκαν για σύγκριση. Αντίθετα, οι περιοχές που αποτελούνταν μόνο από χαλίκι υπέστησαν σημαντικές φθορές κατά την απόψυξη. Αυτό υποδηλώνει ότι τα τεμαχισμένα ελαστικά ενδέχεται να περιορίζουν αποτελεσματικά ορισμένες από τις επιπτώσεις που προκαλούν οι επαναλαμβανόμενοι κύκλοι παγώματος και απόψυξης, χάρη στις φυσικές ιδιότητες του καουτσούκ.
Με πληροφορίες από: gazzetta.gr