ShowBiz

Η Alkyone επιστρέφει με το παραδοσιακό «Τριανταφυλλάκι’ μ κόκκινο»

Newsroom
31-10-26

Η Alkyone, μετά την κυκλοφορία του τελευταίου της δίσκου, «Small Philosophies», επιστρέφει δυναμικά στη μουσική σκηνή με ένα νέο single. Πρόκειται για το «Τριανταφυλλάκι’ μ κόκκινο», μια προσωπική της απόδοση ενός παραδοσιακού τραγουδιού που έχει τις ρίζες του στην Ήπειρο. Η κυκλοφορία αυτή σηματοδοτεί τη συνέχεια της καλλιτεχνικής της πορείας, με την ίδια να επιλέγει να αναδείξει ένα κομμάτι της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς.

Η επιστροφή της Alkyone με ένα παραδοσιακό τραγούδι

Το «Τριανταφυλλάκι’ μ κόκκινο» αποτελεί την πιο πρόσφατη δουλειά της Alkyone, η οποία έρχεται να διαδεχθεί τον επιτυχημένο δίσκο της «Small Philosophies». Η επιλογή της να διασκευάσει ένα παραδοσιακό τραγούδι από την Ήπειρο υπογραμμίζει τον σεβασμό της στην παράδοση, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει την τόλμη της να το προσεγγίσει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Η ίδια η καλλιτέχνιδα έχει δηλώσει, μέσα από το δελτίο Τύπου, ότι «Το «Τριανταφυλλάκι’ μ κόκκινο» είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι από την Ήπειρο. Χαρακτηριστικό της παράδοση».

Η Alkyone αναγνωρίζει ότι η μουσική είναι ένα «πουλί πετούμενο» που «όλο στα βουνά και στα δέντρα κάθεται και πάει». Περιγράφει τη μουσική ως κάτι που πετάει σε όλους τους καιρούς, είτε τα φτερά της είναι πολύχρωμα είτε γκρίζα, φορτωμένα με χώμα και λάδι. Η μουσική, όπως αναφέρει, δροσίζει με τη βροχή, πετά με ασύλληπτη ταχύτητα στο κρύο και βουτά σε θάλασσες και λίμνες με τη ζέστη. Όταν η φύση γιορτάζει, η μουσική χαίρεται και «κόβει όλους τους ανθούς για να φροντίσει τους καιρούς».

Η σύνδεση της μουσικής με τη φύση και την παράδοση

Η καλλιτέχνιδα αντιλαμβάνεται τη μουσική ως μια δύναμη που πηγάζει από το «άγνωστο άπειρο», περνά στα πλάσματα και στα στοιχεία της φύσης, και τελικά φτάνει σε ανθρώπους όπως η ίδια. Η Alkyone πιστεύει ακράδαντα ότι οι άνθρωποι είμαστε μέρος της φύσης, κληρονόμοι της παράδοσης και των λαϊκών μύθων, καθώς και συνεχιστές των ανώνυμων δημιουργών, όπου κι αν αυτοί βρίσκονται.

Η φωνή της Alkyone περιγράφεται ως δυνατή και επιβλητική, «στέκει σαν τον πετρίτη σε βουνό της Πελοποννήσου». Όταν ανοίγει τα φτερά της, έχει τη δύναμη να ταξιδέψει τον ακροατή σε διαφορετικούς τόπους και μουσικές παραδόσεις. Συγκεκριμένα, η φωνή της μπορεί να μεταφέρει τον ακροατή στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, και να τον επαναφέρει στην καρδιά του «Τριανταφυλλάκι’ μ κόκκινο», αναδεικνύοντας έτσι τη διεθνή απήχηση και την πολυπολιτισμική διάσταση της μουσικής της.

Ηπειρώτικο και ιρλανδικό ύφος σε αρμονία

Στην ερμηνεία του παραδοσιακού τραγουδιού της Ηπείρου, η Alkyone ενώνει τη δωρική και απέριττη φυσιογνωμία του ηπειρωτικού παραδοσιακού με το πιο ανεβαστικό και ρυθμικό ύφος του ιρλανδικού παραδοσιακού. Η προσέγγιση αυτή δείχνει τον σεβασμό της στην καθαρότητα του ηπειρωτικού τοπίου και των μύθων του, καθώς και στην ξεχωριστή γλωσσική ταυτότητα και το καθαρό συναίσθημα που χαρακτηρίζει τις ιστορίες της Ηπείρου.

Η μίξη των δύο αυτών μουσικών κόσμων, του ηπειρώτικου και του ιρλανδικού, αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια της ερμηνείας. Η πρόκληση έγκειται στο να παραμείνουν ευδιάκριτες τόσο η ηπειρώτικη χροιά όσο και η ιρλανδική, διατηρώντας την αυθεντικότητα και των δύο παραδόσεων. Η Alkyone καταφέρνει να ανεβάσει τον τόνο στη φωνή της όσο χρειάζεται, δημιουργώντας ένα ηχητικό αποτέλεσμα που είναι ταυτόχρονα καθαρό και οριακό.

Το αποτέλεσμα της ερμηνείας

Το τελικό αποτέλεσμα της ερμηνείας της Alkyone χαρακτηρίζεται από τη χάρη και την αποφασιστικότητα που πηγάζουν και από τις δύο παραδοσιακές εκφράσεις. Ο ακροατής μπορεί να νιώσει, από τη μία πλευρά, το κριθάρι να χορεύει, και από την άλλη, τη μαύρη πεύκη να λικνίζεται και να αφήνεται στον ήχο και στον ρυθμό. Αυτή η αίσθηση αναδεικνύει την επιτυχία της καλλιτέχνιδας να παντρέψει δύο διαφορετικές μουσικές κουλτούρες, δημιουργώντας ένα ενιαίο και συνάμα πλούσιο ηχητικό τοπίο.

Η καθαρότητα του ηπειρωτικού τοπίου και των μύθων του, η ξεχωριστή γλωσσική ταυτότητα και το καθαρό συναίσθημα που μπαίνει στο πλάσιμο των ιστοριών, γνωρίζουν έναν άλλο τόπο, μια άλλη μυθοπλασία, μια άλλη παράδοση. Ωστόσο, αυτή η νέα προσέγγιση έχει κοινό κώδικα με την ηπειρώτικη παράδοση: τη φύση και τους ανθρώπους που ζουν και υπερασπίζονται τη φύση, καθώς και τους ήχους των στοιχείων και των πλασμάτων της φύσης.

Με πληροφορίες από: Gazzetta