Ο γνωστός ηθοποιός Άρης Σερβετάλης μίλησε πρόσφατα για την πίστη του στον Θεό και τη διαδρομή που τον έφερε πιο κοντά στην Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, αναφέρθηκε στις επιλογές του παρελθόντος, στην αναγνωρισμένη ματαιοδοξία του χώρου της υποκριτικής, καθώς και στην κομβική γνωριμία με τη σύζυγό του, Έφη, η οποία αποδείχθηκε καθοριστική για την προσωπική του πορεία.
Οι δηλώσεις του έγιναν στο πλαίσιο μιας συζήτησης με θέμα το πνευματικό ήθος και την τέχνη του ηθοποιού. Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στον ναό του Αγίου Δημητρίου, προσφέροντας ένα περιβάλλον πνευματικής αναζήτησης και προβληματισμού. Αποσπάσματα από αυτή τη συζήτηση μεταδόθηκαν την Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου, στην τηλεοπτική εκπομπή «Super Κατερίνα», δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να ακούσει τις προσωπικές εμπειρίες του ηθοποιού.
Οι δηλώσεις του για τη βασιλεία του Θεού
Ο Άρης Σερβετάλης μοιράστηκε με το κοινό μια βαθιά προσωπική σκέψη, εκφράζοντας την επιθυμία του για πνευματική ολοκλήρωση. «Αν ερχόταν ο Χριστός και μου έλεγε τι θέλω να μου χαρίσει, θα είμαι σαν τον ληστή που του είπε “θέλω να με πάρεις μαζί σου στη βασιλεία του Θεού”», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Αυτή η δήλωση υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η πίστη στη ζωή του ηθοποιού, αναδεικνύοντας μια πνευματική αναζήτηση που υπερβαίνει τα εγκόσμια. Ο ίδιος, μέσα από τις εμπειρίες του, φαίνεται να έχει καταλήξει σε ένα συμπέρασμα για την ουσία της ύπαρξης και την προσέγγιση του θείου.
Η ματαιοδοξία στον χώρο της υποκριτικής
Στην επαγγελματική του καθημερινότητα, ο Άρης Σερβετάλης αναγνωρίζει ότι υπάρχουν στοιχεία που προσπαθεί να περιορίσει. Όπως παραδέχτηκε, η ματαιοδοξία αποτελεί μία από τις παγίδες του επαγγέλματός του, ένα χαρακτηριστικό που καλλιεργείται συχνά στον χώρο της υποκριτικής.
«Η αλήθεια είναι ότι στη δουλειά αυτή καλλιεργείται η κενοδοξία, η ματαιοδοξία, όλα αυτά», ανέφερε ο ηθοποιός, προσθέτοντας ότι πλέον προσπαθεί να το συνειδητοποιεί στον εαυτό του. Εξέφρασε την ελπίδα ότι με τη βοήθεια του Θεού θα μπορέσει να απομακρυνθεί από αυτές τις τάσεις, λέγοντας χαρακτηριστικά «σιγά σιγά θα βοηθήσει ο Θεός να πάμε σε καμιά σπηλιά». Επιπλέον, παραδέχτηκε ανοιχτά ότι «Έχω υπόκωφο εγωισμό», δείχνοντας μια ειλικρινή αυτοκριτική διάθεση.
Τα πρώτα ερεθίσματα και η εφηβική απομάκρυνση
Τα πρώτα ερεθίσματα για την πίστη του Άρη Σερβετάλη προήλθαν από την οικογένειά του. Όπως διηγήθηκε, οι παππούδες του ήταν αυτοί που του διάβαζαν βίους Αγίων όταν ήταν παιδί, θέτοντας έτσι τις βάσεις για την πνευματική του αναζήτηση από μικρή ηλικία.
Ωστότε, κατά την περίοδο της εφηβείας του, ο ηθοποιός απομακρύνθηκε από τις αρχές και τις διδαχές που είχε λάβει. Επέλεξε έναν τρόπο ζωής που, όπως ο ίδιος αναγνωρίζει εκ των υστέρων, τον έφερε κοντά στην αυτοκαταστροφή. «Μεγάλωσα με τη γιαγιά και τον παππού. Μου διάβαζαν βίους Αγίων και μετά, προς το τέλος του γυμνασίου είπα στον εαυτό μου ότι “ναι, υπάρχει Θεός, αλλά τώρα θέλω να κάνω τα δικά μου”. Και αναλώθηκα και ξοδεύτηκα σε άσκοπα πράγματα», περιέγραψε.
Η καθοριστική γνωριμία με την Έφη
Η περίοδος της απομάκρυνσης από την πίστη και της αυτοκαταστροφικής πορείας κράτησε αρκετά χρόνια για τον Άρη Σερβετάλη. Ο ίδιος εξομολογήθηκε ότι βίωνε ένα πολύ μεγάλο κενό, το οποίο προσπάθησε ανεπιτυχώς να καλύψει. «Το να το καλύψεις με ουσίες, δεν καλύπτεται, επιδεινώνεται», τόνισε, περιγράφοντας την κρισιμότητα της κατάστασής του.
Λίγο πριν φτάσει στην πλήρη κατάρρευση, όπως ανέφερε, εμφανίστηκε στη ζωή του η Έφη, η γυναίκα που έμελλε να αλλάξει την πορεία του. Μέσω της Έφης, ο Άρης Σερβετάλης γνώρισε τον πνευματικό της. Η συνάντηση αυτή ήταν καθοριστική, καθώς ο ηθοποιός ένιωσε την ανάγκη να ακολουθήσει τον ίδιο πνευματικό δρόμο. «Και λίγο πριν πατώσω τελείως, εμφανίστηκε η Έφη στη ζωή μου και γνώρισα τον πνευματικό της και της λέω “δεν μπορώ άλλο, πρέπει να πάω εκεί που πας”», διηγήθηκε.
Η αιώνια σχέση με τον πνευματικό του
Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο Άρης Σερβετάλης ανέπτυξε μια βαθιά και αιώνια, όπως τη χαρακτηρίζει, σχέση με τον πνευματικό του. Ο πνευματικός του πατέρας αποτελεί πλέον τον άνθρωπο στον οποίο στρέφεται για καθοδήγηση και στήριξη σε όλες τις δυσκολίες και τις προκλήσεις της ζωής του.
Αυτή η πνευματική σχέση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προσωπική του εξέλιξη, βοηθώντας τον να βρει ισορροπία και νόημα. Η αναφορά του στην αιώνια φύση αυτής της σχέσης δείχνει το μέγεθος της επίδρασης που έχει ο πνευματικός του στη ζωή του.
Με πληροφορίες από: Topontiki