Η Δέσποινα Τομαζάνη, ηθοποιός γνωστή για τον ρόλο της «Σοφίας» στην ταινία «Γλυκιά Συμμορία», έφυγε από τη ζωή. Η απώλειά της σηματοδοτεί την αποχώρηση ενός ακόμη μέλους από την παρέα εκείνη του ελληνικού σινεμά. Η θρυλική ταινία του Νίκου Νικολαΐδη, στην οποία συμμετείχε, στιγμάτισε το σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο με τη διαφορετική έκφραση της καθημερινότητας που παρουσίασε.
Η «Γλυκιά Συμμορία» και η ιστορία της
Η ταινία του Νίκου Νικολαΐδη κατέγραψε το ημερολόγιο της ζωής και του θανάτου μιας ομάδας απογοητευμένων νέων. Αυτοί οι νέοι ζούσαν στο περιθώριο, έχοντας φτάσει σε ένα συναισθηματικό αδιέξοδο, αναζητώντας κάτι να πιστέψουν, ακόμα και να πεθάνουν γι' αυτό.
Οι τέσσερις φίλοι, η Σοφία, η Μαρίνα, ο Αργύρης και ο Ανδρέας, ζούσαν κοινοβιακά σε μια απομονωμένη μονοκατοικία-βίλα. Ακολουθούσαν ένα διαφορετικό μοντέλο διαβίωσης, μακριά από το lifestyle που προστάζει η εποχή τους. Οι δραστηριότητές τους περιλάμβαναν κλοπές τροφίμων από σούπερ μάρκετ, ρούχων από καταστήματα, λιρών από χρηματοκιβώτια και χρημάτων από φίλους, ενώ έπαιζαν και σε ταινίες πορνό και χρηματοδοτούσαν μια παράνομη αντιεξουσιαστική οργάνωση.
Οι χαρακτήρες που στιγμάτισαν την οθόνη
Η ομάδα των τεσσάρων αποτελούνταν από τη Σοφία, την οποία υποδύθηκε η Δέσποινα Τομαζάνη, τη Μαρίνα, την οποία ενσάρκωσε η Δώρα Μασκλαβάνου, τον Αργύρη, τον οποίο υποδύθηκε ο Τάκης Μόσχος, και τον Ανδρέα, τον οποίο υποδύθηκε ο Τάκης Σπυριδάκης.
Στην ταινία, βλέπουμε πορτρέτα διαφορετικών ανθρώπων που έχουν απορρίψει την κανονικότητα όπως αυτή έχει κατασκευαστεί. Παράλληλα, ψάχνουν τι είναι αυτό που μπορούν να πιστέψουν. Η Σοφία παρουσιάζεται ως θυμωμένη και ήθελε να αλλάξει τον κόσμο, η Μαρίνα ήταν πιο συναισθηματική, ο Ανδρέας ήταν ο ρεαλιστής, ενώ ο Αργύρης χαρακτηριζόταν ως αυτοκαταστροφικός.
Το όραμα του Νίκου Νικολαΐδη
Ο σκηνοθέτης Νίκος Νικολαΐδης πάτησε πάνω σε όσα ακούγονταν εξωπραγματικά για την Ελλάδα των 80s και δημιούργησε μια νεο-νουάρ ταινία με μια διαφορετική θεματολογία. Οι αντιήρωες της ταινίας κουβαλούσαν τα όσα πρέσβευε και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, ο οποίος χαρακτηριζόταν ως αντικομφορμιστής, εσωτερικός, ωμός αλλά και τρυφερός.
Ο Νίκος Νικολαΐδης είχε δηλώσει για την ταινία: «Η ταινία είναι μια μελωδία άγνωστη που τη νιώθεις σαν να έρχεται από τα παλιά σου. Κάποτε νομίζεις πως την έπιασες και τη σιγοσφυρίζεις, μετά από λίγο σου ξεγλιστράει και απογοητεύεσαι, κι έπειτα, κάποιο βράδυ πετάγεσαι από τον ύπνο σου, σίγουρος πως την αιχμαλώτισες αυτή τη φορά, για να ξυπνήσεις το πρωί και να έχεις ξεχάσει αν ήταν αλήθεια η όνειρο. Όχι, δεν ξέρω τι είδους ταινία είναι η «Γλυκιά Συμμορία»…».
Η εποχή των 80s και το μήνυμα της ταινίας
Η «Γλυκιά Συμμορία» προβλήθηκε σε μια εποχή που τα όσα παρουσίαζε φάνταζαν εξωπραγματικά για την Ελλάδα. Η ταινία προσέφερε μια ματιά σε μια ομάδα ανθρώπων που αναζητούσαν το νόημα της ζωής, εκφράζοντας μια διαφορετική οπτική της καθημερινότητας.
Οι χαρακτήρες της ταινίας θεωρούνται ότι έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και βάρος, ακόμα και από την ίδια την πλοκή. Μέσα από αυτούς, βλέπουμε πώς όσα στριφογύριζαν στα μυαλά όσων μεγάλωσαν, δούλεψαν και ονειρεύτηκαν κατά τη γέννηση της μυθολογίας των 80s, εξακολουθούν να στριφογυρνούν ακόμα.
Με πληροφορίες από: Reader