Η Στεφανία Γουλιώτη, σε μια πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», μίλησε ανοιχτά για τη μακροχρόνια προσωπική της εμπειρία με την ψυχοθεραπεία. Η γνωστή ηθοποιός εξομολογήθηκε ότι πλέον, μετά το τέλος κάθε συνεδρίας, βγαίνει «κουρέλι από το κλάμα», καθώς η τρέχουσα θεραπευτική της προσέγγιση στοχεύει με ακρίβεια στα σημεία που την πονούν περισσότερο. Η ίδια υπογράμμισε τη βαθιά της πίστη στην ψυχοθεραπεία που δεν αποφεύγει την εμβάθυνση και τον πόνο, θεωρώντας την ουσιαστική για την εύρεση του εσωτερικού κέντρου.
Η αναζήτηση του εαυτού και οι διαφορετικές προσεγγίσεις
Η Στεφανία Γουλιώτη αναφέρθηκε στην ευρύτερη αναζήτηση του εαυτού και του προσωπικού κέντρου, εξηγώντας ότι οι άνθρωποι «χτυπάμε πόρτες αναλόγως με το ποια θα μας ανοίξει για να μπούμε εκεί που θέλουμε να βρούμε το κέντρο μας». Διευκρίνισε πως υπάρχουν διάφορες θεραπευτικές μέθοδοι, δίνοντας ως παραδείγματα τις «θεραπείες με βεντάλιες» ή αυτές που επικεντρώνονται στα «τσάκρα». Ο καθένας, όπως είπε, μπορεί να δοκιμάσει και να δει πού τον τραβάει καλύτερα για να εντοπίσει το κέντρο του, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για την εύρεση «κάποιου άλλου εαυτού», αλλά του πραγματικού του κέντρου.
Στο πλαίσιο αυτής της αναζήτησης, η ηθοποιός δήλωσε απερίφραστα την πίστη της στην ψυχοθεραπεία, και συγκεκριμένα σε εκείνη που «πάει βαθιά, που πονάει». Περιέγραψε την προηγούμενη φάση της θεραπευτικής της πορείας, η οποία διήρκεσε για πάρα πολλά χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ψυχοθεραπεία της είχε αναλύσει όλα τα ζητήματα, δίνοντάς της πλήρη επίγνωση του τι της συνέβαινε ακριβώς, καθώς και του καταστροφικού κομματιού που η ίδια δημιουργούσε στον εαυτό της. Είχε αποκτήσει, δηλαδή, όλο τον «χάρτη» του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε.
Η αναποτελεσματικότητα της γνώσης χωρίς αλλαγή
Παρά την εκτενή γνώση και την ανάλυση που είχε λάβει, η Στεφανία Γουλιώτη παρατηρούσε ότι συνέχιζε να κάνει τα ίδια λάθη και να πέφτει στις ίδιες παγίδες. Όπως εξήγησε, οι νευρολογικοί μηχανισμοί που την ωθούσαν σε αυτές τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές δεν είχαν αλλάξει, παρόλο που κατείχε όλη τη θεωρητική κατανόηση του πώς λειτουργούσαν τα πράγματα στη ζωή της. Αυτό την οδήγησε στην συνειδητοποίηση ότι η απλή συζήτηση και η εξήγηση των γεγονότων δεν ήταν αρκετές για να επιφέρουν την ουσιαστική μεταβολή που χρειαζόταν.
Η ηθοποιός τόνισε ότι η πραγματική αλλαγή επήλθε όταν αποφάσισε να προχωρήσει σε μια βαθύτερη διερεύνηση. Αυτή η νέα προσέγγιση απαιτούσε να πάει «πολύ βαθιά στο τραύμα» και να φέρει ξανά στην επιφάνεια πράγματα για τα οποία είχε πονέσει στο παρελθόν. Η διαδικασία αυτή δεν αφορούσε μόνο τα βιώματα αυτά καθαυτά, αλλά και την ερμηνεία που η ίδια είχε δώσει σε αυτά τα βιώματα. Πλέον, όπως δήλωσε, η θεραπεία της την οδηγεί «εκεί που πονάει».
Η αποδοχή του πόνου και η μετατόπιση
Η Στεφανία Γουλιώτη περιέγραψε τη σαφή διαφορά στην εμπειρία της από την ψυχοθεραπεία. Ενώ στο παρελθόν έβγαινε από τις συνεδρίες της «πανευτυχής» που είχε εξηγήσει και κατανοήσει τα πάντα, διαπίστωνε ότι αυτό δεν οδηγούσε σε καμία αλλαγή στην καθημερινή της ζωή. Αντίθετα, τώρα, συνεργαζόμενη με μια άλλη ψυχοθεραπεύτρια, η κατάσταση είναι διαφορετική. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, βγαίνει από την ψυχοθεραπεία «κουρέλι από το κλάμα», γεγονός που υποδηλώνει την ένταση και το βάθος της τρέχουσας θεραπευτικής διαδικασίας.
Αυτή η νέα εμπειρία έχει φέρει αποτελέσματα, καθώς η ηθοποιός αισθάνεται ότι «πλέον κάτι έχει μετακινηθεί στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνομαι στα ερεθίσματα τα εξωτερικά». Η Στεφανία Γουλιώτη εξομολογήθηκε επίσης ότι ο πόνος έχει γίνει ένα σημαντικό και αναπόφευκτο μέρος της ζωή της, το οποίο έχει πλέον αποδεχτεί. Για να το απεικονίσει, χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα από την επαγγελματική της δραστηριότητα, λέγοντας: «Δηλαδή θα φύγω από τη σκηνή του θεάτρου που κάνουμε πρόβες και θα κλειστώ στις τουαλέτες να κλάψω και θα επιστρέψω». Αυτή η δήλωση αναδεικνύει την αποδοχή της συναισθηματικής αυτής διάστασης, είτε αυτή προέρχεται από την τέχνη της είτε από την προσωπική της προσπάθεια να εμβαθύνει στα σημεία που την πληγώνουν.
Με πληροφορίες από: Reader, Newsit