Ο Δημήτρης Αποστολάκης, γνωστός μουσικός και στιχουργός των Χαΐνηδων, αλλά και φυσικός και δάσκαλος πολεμικών τεχνών, παραχώρησε μια συνέντευξη που χαρακτηρίστηκε ως μια εμπειρία ανάγνωσης βιβλίου. Η συζήτηση αυτή άφησε ένα αίσθημα προβληματισμού, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Ο ίδιος μίλησε για τη μουσική, την πολιτική και την κοινωνία, το γέλιο, τον δομικό ρόλο της παρέας στη ζωή μας, αλλά και το Κουνγκ Φου.
Η ατομικιστική κάψουλα και η συλλογική ευθύνη
Ο Δημήτρης Αποστολάκης εξέφρασε την άποψή του για την επικρατούσα ατομικιστική τάση στην κοινωνία, υπογραμμίζοντας ότι οι άνθρωποι έχουν βιώσει μια πρωτοφανή «ατομικιστική κάψουλα». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «Σήμερα δηλαδή οι άνθρωποι έχουν βιώσει μια ατομικιστική κάψουλα που δεν έχει προηγούμενο στον πλανήτη. Έγινε πάρα πολύ γρήγορα. Σε μισή γενιά».
Συνέχισε, τονίζοντας την πληθώρα «σαχλαμάρων» που έχουν γεμίσει το μυαλό των ανθρώπων, όπως το «προσωπικό όνειρο» και η «ατομική ευθύνη». Ο στιχουργός των Χαΐνηδων διερωτήθηκε για την ουσία αυτών των εννοιών, λέγοντας: «Μα τι λένε; Υπάρχει όνειρο που να μην συμπεριλαμβάνει όλα τα πλάσματα του πλανήτη; Υπάρχει καμία ατομική ευθύνη αφού εγώ, έχω την ευθύνη πολλών ανθρώπων και πολλοί άνθρωποι έχουν την ευθύνη τη δική μου».
Η σύνθεση των αντιθέτων στη μουσική και την κοινωνία
Σχετικά με τη συνύπαρξη ατόμων με διαφορετικές κοινωνικές και πολιτισμικές καταβολές σε ένα συγκρότημα, ο Δημήτρης Αποστολάκης ανέδειξε τη σημασία της σύνθεσης των αντιθέτων. Εξήγησε ότι αυτό αποτελεί το μεγάλο διακύβευμα μιας μπάντας, το να καταφέρει δηλαδή να κάνει τα αντίθετα, συμπληρωματικά.
Ο μουσικός υποστήριξε ότι αυτή η ικανότητα σύνθεσης είναι κάτι που χρειάζεται και η κοινωνία μας. «Ξέρετε μια σύνθεση δεν μπορεί να γίνει με όμοια πράγματα. Χρειάζονται αντιθετικά πράγματα. Όπως για να γεννηθεί ένα παιδί. Χρειάζεται ένα ανδρικό σπέρμα και το γυναικείο ωάριο. Τα αντιθετικά πράγματα συμπληρώνονται και γεννιέται μια ύπαρξη. Με όμοιο ακριβώς τρόπο γίνεται και η σύνθεση όλων των πραγμάτων σε αυτό τον κόσμο. Τα αντίθετα γίνονται, συμπληρωματικά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η δημιουργική διαδικασία και η απουσία του «εγώ»
Ο Δημήτρης Αποστολάκης αναφέρθηκε και στην προσωπική του προσέγγιση κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας, ειδικά όταν γράφει μουσική. Η δήλωσή του αποκαλύπτει μια βαθιά βύθιση στην τέχνη, όπου η αίσθηση του εαυτού φαίνεται να υποχωρεί μπροστά στη δημιουργία.
«Όταν γράφω, δεν ξέρω ούτε ποιος είμαι, ούτε πού είμαι, ούτε πώς με λένε», δήλωσε, υποδηλώνοντας μια κατάσταση πλήρους απορρόφησης και αφοσίωσης στο έργο του, όπου τα προσωπικά στοιχεία παραμερίζονται για χάρη της καλλιτεχνικής έκφρασης.
Ο θεμελιώδης ρόλος της παρέας
Στο πλαίσιο της συζήτησης για τον ρόλο των ομάδων και των κοινοτήτων, ο Δημήτρης Αποστολάκης τόνισε ότι «οι παρέες, οι ομάδες και οι κοινότητες ήταν πάντα τα θεμελιακά κύτταρα των κοινωνιών». Επεσήμανε πως είναι μέσα στην παρέα που αναδύεται το ταλέντο του κάθε ανθρώπου.
Περιέγραψε τη διαδικασία αυτή με το παράδειγμα ενός μουσικού: «Σκεφτείτε δηλαδή ένας μουσικός. Πού πρωτοπαίζει; Σε μια παρέα ανθρώπων. Τσεκάρει τη δημιουργία του στα μάτια του απέναντί του. Και οι καλοί του φίλοι, του ακονίζουν τα καλά στοιχεία και του πετσοκόβουν την αλαζονεία ή την ασυνέπεια. Δηλαδή η πρώτη διαμόρφωση για να βγει ένας καλλιτέχνης, ένας πνευματικός άνθρωπος, είναι μέσα από την παρέα».
Επιπλέον, ο μουσικός υπογράμμισε ότι τα υψηλά ιδανικά που αγαπήθηκαν και έγιναν σημαία στην καρδιά των ανθρώπων, αναδύονται μόνο μέσα σε παρέες, κοινότητες και ομάδες. Η ελευθερία, όπως ανέφερε, είναι ένα τέτοιο ιδανικό που βρίσκει την έκφρασή του σε συλλογικά πλαίσια.
Μια συζήτηση που προβληματίζει
Η συνομιλία με τον Δημήτρη Αποστολάκη περιγράφηκε ως μια εμπειρία που μοιάζει με την ανάγνωση ενός βιβλίου, τόσο κατά τη διάρκειά της όσο και μετά, λόγω του αισθήματος και του προβληματισμού που αφήνει. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, συνυπήρξαν αρμονικά διάφορες προσωπικότητες και έννοιες, όπως ο Περικλής, ο Tom Robbins, ο Τσάρλι Τσάπλιν, καθώς και οι ερευνητές του CERN.
Αυτή η ποικιλία των αναφορών αναδεικνύει το εύρος των σκέψεων και των προβληματισμών του Δημήτρη Αποστολάκη, ο οποίος, πέρα από τη μουσική του ιδιότητα, φέρει και την ιδιότητα του φυσικού και δασκάλου πολεμικών τεχνών.
Με πληροφορίες από: Reader