Η 13η Δεκεμβρίου 2008 είναι μια ημερομηνία που έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στη μνήμη της Αγγελικής Ηλιάδη. Σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο vidcast «Unblock», η γνωστή τραγουδίστρια περιέγραψε με συγκλονιστικές λεπτομέρειες την τρομακτική εμπειρία της από την εγκληματική επίθεση που οδήγησε στη δολοφονία του επιχειρηματία Μπάμπη Λαζαρίδη, αφήνοντάς την ίδια βαριά τραυματισμένη.
Το χρονικό της επίθεσης
Η Αγγελική, που βρέθηκε στην καρδιά της επίθεσης, αποκάλυψε ότι δεν ήταν απλώς μάρτυρας, αλλά και θύμα των πυρών. «Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μια σφαίρα με βρήκε εδώ στο στόμα», εξήγησε, δείχνοντας το πρόσωπό της. Σημείωσε ότι ο τραυματισμός της δεν περιορίστηκε μόνο σε αυτό το σημείο, καθώς «η άλλη στο πόδι», είπε, περιγράφοντας τις φρικτές συνέπειες της επίθεσης.
Αναφερόμενη στη στιγμή που κατάφερε να σωθεί, η Αγγελική μίλησε για μια σχεδόν θαυματουργή παρέμβαση: «Εμένα κάποιος με έπιασε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ», δήλωσε με ευγνωμοσύνη.
Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της τραγωδίας
Η τραυματική εμπειρία της είχε σοβαρές ψυχολογικές επιπτώσεις στην Αγγελική. Για χρόνια, η σκέψη της ήταν εγκλωβισμένη στο πώς ο σύντροφός της έχασε τη ζωή του με τόσο βίαιο τρόπο. «Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος», είπε, αποκαλύπτοντας την εσωτερική της πάλη.
Η εμπειρία της κακοποίησης
Εκτός από το αιματηρό περιστατικό, η Αγγελική Ηλιάδη αποκάλυψε και τις δύσκολες στιγμές που βίωσε κατά τη διάρκεια της σχέσης της με τον Λαζαρίδη. «Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα», είπε, περιγράφοντας την αίσθηση του εγκλωβισμού που ένιωθε.
Η κακοποίηση, όπως υπογράμμισε, την είχε μετατρέψει σε ένα «άβουλο πλάσμα» που ζούσε υπό το καθεστώς του τρόμου. «Φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό στην οικογένειά μου», εξήγησε, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα προς τις γυναίκες που βρίσκονται σε παρόμοιες καταστάσεις: «Όταν όμως ένας άντρας σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για πάντα. Τέλος».
Η στήριξη από την Πέγκυ Ζήνα
Η Αγγελική Ηλιάδη βρήκε ελπίδα και στήριξη μέσω μιας συναδέλφου της, της Πέγκυ Ζήνα. «Τότε, με παίρνει τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, δεν θα το ξεχάσω. Της χρωστάω πάρα πολλά», είπε, αναγνωρίζοντας την επιρροή της στην πορεία της προς την ανάρρωση. Η Πέγκυ τη σύστησε στον πνευματικό της, Γέροντα Νεκτάριο, που αποδείχθηκε σωτήριος για την ψυχική της υγεία.
«Με πήραν στην αγκαλιά τους και με έσωσαν στην κυριολεξία. Θεωρώ ότι αν δεν με είχε φέρει σε επαφή η Πέγκυ τότε, δεν ξέρω πώς θα ήμουν ψυχολογικά», κατέληξε η Αγγελική, αναγνωρίζοντας τη σημασία της πίστης της στη διαδικασία της ανάρρωσης.
Η Αγγελική Ηλιάδη, μέσα από τη συγκλονιστική της αφήγηση, μας θυμίζει τις συνέπειες της βίας και την ανάγκη για στήριξη όσων έχουν υποστεί κακοποίηση. Η ιστορία της είναι μια κραυγή για βοήθεια, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η δύναμη μπορεί να βρεθεί ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές. Η εμπειρία της αναδεικνύει την ανάγκη για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από τα θέματα της κακοποίησης και της ψυχικής υγείας.