Για τη μάστιγα των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα, την ενδοοικογενειακή βία αλλά και την εποχή του politically correct μίλησε, μεταξύ άλλων, ο Λάκης Λαζόπουλος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Espresso.
«Στην Ελλάδα ακούμε τα τελευταία χρόνια, και ειδικά μετά την πανδημία, για ενδοοικογενειακή βία. Στην Ελλάδα συμβαίνει κάτι περίεργο: Οι άνδρες αγαπάνε τις μάνες τους, αλλά χτυπάνε τις γυναίκες τους», επισημαίνει και τονίζει πως δεν πρόκειται για «γυναικοκτονίες, αλλά για εκτελέσεις».
«Τι να κάνω τη “συγγνώμη” μετά τον πυροβολισμό; Όταν έχω σκοτώσει;», αναρωτιέται.
Μέρος της συνέντευξης:
Στην παράσταση έκανες ειδική αναφορά στους πατεράδες. Σε αυτή την ελληνική οικογένεια, που τόσες φορές έχεις αναλύσει και σατιρίσει, δεν έκλεψε την παράσταση η μητέρα, η γυναίκα, αλλά ο πατέρας! Μας ξάφνιασες, γιατί ξέρουμε όλοι μας πόσο μεγάλη πηγή έμπνευσης είναι η μητέρα σου…
Η μητέρα μου πάντα είναι παρούσα και ζωντανή στις παραστάσεις μου. Και πόσο μάλλον στη Μυτιλήνη, που το είχε τάμα να πηγαίνει κάθε χρόνο στον Ταξιάρχη στο Μανταμάδο. Θυμάμαι ότι έπαιρνε το ΚΤΕΛ για να πάει στο καράβι και να έρθει στο νησί. Και για τη μάνα μου ήταν μεγάλη ταλαιπωρία το πλοίο γιατί ζαλιζόταν. Το έλεγε και το ξανάλεγε, αλλά τελικά έκανε πάντα το τάμα της. Οπότε η μητέρα μου είναι πάντα στο μυαλό μου. Αλλά κάτω από την πανσέληνο της Μυτιλήνης ο πατέρας μου έψαχνε μια δικαίωση.
Θα φανεί παράταιρο, αλλά ήθελα να περάσω μ’ έναν τρόπο την αγάπη που είχα στον πατέρα μου και που μας είχε κι αυτός. Πιστεύω στο νόμισμα της αγάπης. Στην Ελλάδα ακούμε τα τελευταία χρόνια, και ειδικά μετά την πανδημία, για ενδοοικογενειακή βία. Στην Ελλάδα συμβαίνει κάτι περίεργο: Οι άνδρες αγαπάνε τις μάνες τους, αλλά χτυπάνε τις γυναίκες τους. Δηλαδή, μπορεί να δεις τον άντρα να σαπίζει τη γυναίκα του στο ξύλο και να είναι αρνί απέναντι στη μάνα του.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο ourlife.gr