Ο ανεκπλήρωτος έρωτας με την Ελλη Λαμπέτη, το κοντό μαλλί και η αντίδραση του Φίνου στο πρόσωπο της Ειρήνης Παπά, το ερωτικό παιχνίδι του «Δον Ζουάν» Αντονι Κουίν με την Ελένη Ανουσάκη, η Μελίνα αντί της Ελλης Λαμπέτη και οι... βότκες που στέρησαν το Α’ βραβείο της «Στέλλας» από τις Κάννες! Σκηνές από την ελκυστικά γεμάτη ζωή του Μιχάλη Κακογιάννη.
Το βιβλίο «Μιχάλης Κακογιάννης σε πρώτο πλάνο», που υπογράφει ο Χρήστος Σιάφκος και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, μας μεταφέρει πίσω από τις κάμερες. Ο γεννημένος Κύπριος και πολιτογραφημένος Ελληνας του κόσμου μάς «ξεναγεί» στις μεγάλες μητροπόλεις όπου ανέβασε όπερα, τραγωδία, Σαίξπηρ, αλλά και σύγχρονους δραματουργούς. Στη βιογραφία του διηγείται μοναδικές στιγμές από τη ζωή του και τον λαμπερό κόσμο του σινεμά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιστορία της «Στέλλας»: «Με την επιτυχία που είχε το “Κυριακάτικο ξύπνημα” ο Σωτήρης Μήλας μου ζήτησε αμέσως την επόμενη ταινία, που θα ήταν βέβαια η “Στέλλα”, βασισμένο στο θεατρικό του Ιάκωβου Καμπανέλλη “Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια”. Θα μπορούσα να συνεχίσω με τη Λαμπέτη και τον Χορν, αλλά αποφάσισα ότι ήθελα τη Μελίνα, με την οποία είχαμε γνωριστεί όταν έμεινα για μία εβδομάδα στην Αθήνα μετά την περιπέτειά μου με το αεροπλάνο πάνω από το Αιγαίο. Κυκλοφορούσαμε στους ίδιους κύκλους. Τότε μάλιστα είχαμε γνωρίσει και τον Χατζιδάκι. Ηταν μάγισσα η Μελίνα, σε γοήτευε με τη ζωντάνια της. Οταν τη γνώρισα φορούσε μια πλεκτή κόκκινη σκούφια που πλαισίωνε δύο τεράστια καστανόχρυσα μάτια. Εμοιαζε με την κοκκινοσκουφίτσα του παραμυθιού».
Η Μελίνα έχασε το Α’ βραβείο στις Κάννες στο παρά πέντε: «Η ταινία πήγε στις Κάννες, έγινε σάλος και παρά τρίχα να πάρει το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου, αλλά η πρωταγωνίστριά μου πάνω στον ενθουσιασμό της κέρασε τη ρωσική αντιπροσωπία βότκες και οι Γάλλοι έγιναν έξω φρενών. Εκανε θραύση πάντως και τότε ήταν που γνώρισε στις Κάννες τον Ντασέν. Ή μάλλον που έσπευσε αυτός να τη γνωρίσει».
Η Ελλη Λαμπέτη και ο ανεκπλήρωτος έρωτας
Ο μεγάλος σκηνοθέτης μιλάει για την Ελλη Λαμπέτη και την ταινία «Το κορίτσι με τα μαύρα» όπου έπαιζε ο Ανέστης Βλάχος. «Κούκλος τότε, αν και λίγο άξεστος. Δεν είχε χάσει ακόμη το μάτι του. Αυτό συνέβη αργότερα, όταν ξέφυγε ένα καρφί που επιχειρούσε να καρφώσει και τον πλήγωσε. Τον είχαμε αναλάβει τότε υπό την προστασία μας εγώ και η Λαμπέτη». Στο κεφάλαιο «Λαμπέτη» αποκαλύπτει ότι ο Βασιλάκης Καΐλας ήταν ο γιος του θυρωρού της σπουδαίας πρωταγωνίστριας και έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία «Τελευταίο ψέμα». Μέσα από τις σελίδες θα αποκαλύψει ότι η πρωταγωνίστρια ήταν ο ανεκπλήρωτος έρωτας που εξαιτίας της δειλίας του δεν εκπληρώθηκε ποτέ.
Στις σελίδες του βιβλίου δεν μπορεί να μην αναφερθεί στην Ειρήνη Παπά: «Με την “Ηλέκτρα” εγκαινίασα τη συνεργασία μου με την Ειρήνη Παπά. Εκανα την πρόταση στην Ειρήνη, αλλά της είπα ότι δυστυχώς θα έπρεπε να κόψει τα υπέροχα μακριά μαλλιά της. Και εκείνη που σε αυτά ήταν πολύ λεβέντισσα, το δέχτηκε αμέσως, αλλά μου ζήτησε να σταθώ δίπλα στον κομμωτή, όπερ και εγένετο. Και κόβαμε, κόβαμε, ώσπου καταλήξαμε σε αυτό το καταπληκτικό κοντό μαλλί. Ο Φίνος πάντως, όταν είδε κάποια από τα αρχικά γυρίσματα αποφάσισε πως η Παπά κουρεμένη ήταν απαράδεκτη και μου έστειλε μια φιλική συμβουλή: για να μην καταστραφώ, να μη γυρίσω την ταινία. Μετά, όταν έμαθε την απήχησή της, αναγκάστηκε να μου ζητήσει συγγνώμη».
Επίσης, δεν θα μπορούσε να μην κάνει αναφορά στον «Ζορμπά». Την ταινία του που ήταν υποψήφια για επτά Οσκαρ και τελικά κατέκτησε τρία χρυσά αγαλματίδια. Εκεί θα μας πει και για τον έρωτα της Ελένης Ανουσάκη με τον Αντονι Κουίν: «Ο Κουίν αυτοπροβαλλόταν ως ο μέγας... Δον Ζουάν και έκανε σχέση εντός ταινίας με την Ελένη Ανουσάκη. Αποδείχτηκε όμως πως είχε σχέση και με την Πία Ινστρομ και προκειμένου να μη μαλλιοτραβηχτούν με την Ελληνίδα αγαπημένη του, της ζήτησε να παραμείνει στην Αθήνα για λίγες μέρες και την εμπιστεύτηκε, μέσω του Βασίλη Φωτόπουλου, στον αδερφό του Διονύση, ο οποίος τη... φρόντισε καταλλήλως».
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Παρουσία προσωπικοτήτων από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών με προεξάρχοντες τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια εγκαινιάστηκε την Τρίτη το ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» στην καρδιά του νέου πολιτιστικού και πνευματικού άξονα της Αθήνας, επί της οδού Πειραιώς 206. Κατά την προσέλευση των επισήμων στο φουαγέ υπήρχαν μουσικά δρώμενα με διακεκριμένους σολίστ σύγχρονης και κλασικής μουσικής.
Στα 88 του χρόνια, ο Μιχάλης Κακογιάννης δεν χάνει την όρεξή του για δημιουργία. «Με συγκινεί ότι η νεολαία θα μπορεί να αντλήσει από αυτό το κέντρο έμπνευση για τις δικές της δημιουργίες. Προσπαθώ, όσο γίνεται, να βλέπω μπροστά. Εστω και αν η απόσταση όλο και μικραίνει...» Το όνειρό του για την υλοποίηση μιας «εστίας πολιτισμού στην Αθήνα, έναν χώρο όπου θα στέγαζα το έργο μου -λέει ο ίδιος- τη διαχρονική μου συνέχεια» έγινε πραγματικότητα.
«Χρειάζεται ενθουσιασμός, ψυχή, κουράγιο, γνώση και πολλή δουλειά. Και αυτά αποδείξαμε ότι τα έχουμε. Ολοι μας. Μόνο με την οικονομική κάλυψη δεν καταφέρνεις τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο» υπογραμμίζει ο μεγάλος Κύπριος δημιουργός. Το ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», συνολικού εμβαδού 6.810 τ.μ., με κόστος ανέγερσης 11,9 εκατ. ευρώ, διαθέτει αμφιθέατρο, αίθουσα κινηματογράφου, μικρή αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και εκθεσιακό χώρο. Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της τελετής των επίσημων εγκαινίων, που παρουσίασε η Κάτια Δανδουλάκη, ήταν αφιερωμένο στο έργο του Μιχάλη Κακογιάννη.
Ειδικά γι’ αυτή τη βραδιά ο δημιουργός επέλεξε να σκηνοθετήσει τη σκηνή στο μπαλκόνι του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας» με την Κατερίνα Γερονικολού και τον Φώτη Καράλη. «Αγαπώ ιδιαίτερα τον Σαίξπηρ και είχα ανεβάσει “Ρωμαίο και Ιουλιέτα” στο Παρίσι, τον Μάη του ’68. Διάλεξα αυτή τη σκηνή και τη σκηνοθέτησα διαφορετικά για τα εγκαίνια, εμπνευσμένος από το πηγαίο ταλέντο των δύο αυτών νέων ηθοποιών». Η εκδήλωση έκλεισε με συναυλία με πολύ γνωστά τραγούδια, σε στίχους Μιχάλη Κακογιάννη, μελοποιημένα από τον Αλκη Κόλλια, τα οποία ερμήνευσαν η Λία Βίσση, ο Δώρος Δημοσθένους και η Υακίνθη Λάγιου.