Επιστήμη

Ένα απολίθωμα 240 εκατομμυρίων ετών ανακαλύφθηκε τυχαία σε κήπο στην Αυστραλία

Newsroom
20-11-26

Μια απρόσμενη ανακάλυψη συνέβη στην Αυστραλία, όταν ένα απολίθωμα προϊστορικού αμφίβιου, που έζησε πριν από την εποχή των δεινοσαύρων, βρέθηκε τυχαία σε πέτρες που προορίζονταν για την κατασκευή ενός τοίχου. Το εύρημα, ηλικίας περίπου 240 εκατομμυρίων ετών, εντοπίστηκε στην περιοχή της Νέας Νότιας Ουαλίας και αποδείχθηκε ότι ανήκει σε ένα άγνωστο μέχρι τότε είδος. Η ιστορία της ανακάλυψης ξεκίνησε το 1996 και κορυφώθηκε το 2023 με την επίσημη παρουσίαση του νέου είδους.

Η απρόσμενη ανακάλυψη στην Αυστραλία

Η σημαντική παλαιοντολογική ανακάλυψη έγινε το 1996, όταν ο εργάτης κηπουρικής Ντέιβιντ Κινγκ ολοκλήρωνε την κατασκευή ενός τοίχου αντιστήριξης σε μια ιδιοκτησία στην Αυστραλία. Ο τοίχος χτιζόταν στον κήπο του Μιχαΐλ Μιχαϊλίντις, ενός συνταξιούχου πτηνοτρόφου, στην περιοχή της Νέας Νότιας Ουαλίας. Οι πέτρες που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή προέρχονταν από ένα κοντινό λατομείο.

Ο Ντέιβιντ Κινγκ παρατήρησε κάτι ασυνήθιστο όταν έριξε νερό πάνω στις πέτρες για να απομακρύνει το χώμα. Ένα απολίθωμα προϊστορικού ζώου ήταν αποτυπωμένο σε μία από αυτές, τραβώντας αμέσως την προσοχή του ιδιοκτήτη. Ο Μιχαΐλ Μιχαϊλίντις, αντιλαμβανόμενος τη σημασία του ευρήματος, επικοινώνησε στις αρχές του 1997 με το Αυστραλιανό Μουσείο, προκειμένου να εξεταστεί από ειδικούς παλαιοντολόγους.

Η πρώτη αναγνώριση και η έκθεση

Η πρώτη αναγνώριση του απολιθώματος πραγματοποιήθηκε από την παλαιοντολόγο Αν Γουόρεν. Η Γουόρεν διαπίστωσε ότι τα απολιθωμένα υπολείμματα ανήκαν στα τεμνοσπόνδυλα, μια εξαφανισμένη ομάδα αμφιβίων που έζησε τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της εποχής των δεινοσαύρων. Η ανακάλυψη αυτή προσέθεσε ένα σημαντικό κομμάτι στο παζλ της προϊστορικής ζωής στην περιοχή.

Το απολίθωμα παρουσιάστηκε προσωρινά στην περιοδεύουσα έκθεση «Dinosaur World Tour», προσελκύοντας το ενδιαφέρον του κοινού και των επιστημόνων. Ανάμεσα στους επισκέπτες της έκθεσης ήταν και ο τότε 12χρονος Λάχλαν Χαρτ, ο οποίος είχε ήδη μεγάλο ενδιαφέρον για την παλαιοντολογία. Η συνάντηση αυτή θα αποδεικνυόταν καθοριστική για την πορεία του απολιθώματος και την επιστημονική του μελέτη.

Η δωρεά και η επιστημονική μελέτη

Ο Μιχαΐλ Μιχαϊλίντις, αναγνωρίζοντας την επιστημονική αξία του ευρήματος, δώρισε το απολίθωμα στο Αυστραλιανό Μουσείο το 2000. Εκεί, το απολίθωμα παρέμεινε στη συλλογή του μουσείου για περίπου δύο δεκαετίες, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για ενδελεχή μελέτη. Η ιστορία του Λάχλαν Χαρτ, που το είχε δει ως παιδί, απέκτησε μια απρόσμενη συνέχεια.

Χρόνια αργότερα, ο Λάχλαν Χαρτ άρχισε να εργάζεται στο ίδιο μουσείο που φιλοξενούσε το απολίθωμα. Στο πλαίσιο της διδακτορικής του έρευνας, ανέλαβε τη μελέτη του συγκεκριμένου ευρήματος. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο Χαρτ διαπίστωσε ότι επρόκειτο για ένα είδος που δεν είχε περιγραφεί επιστημονικά μέχρι τότε, γεγονός που καθιστούσε την ανακάλυψη ακόμα πιο σημαντική.

Η επίσημη παρουσίαση του Arenaerpeton supinatus

Το 2023, οι ερευνητές του Αυστραλιανού Μουσείου και του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας παρουσίασαν επίσημα το νέο είδος. Το προϊστορικό αμφίβιο ονομάστηκε «Arenaerpeton supinatus». Η ονομασία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς παραπέμπει στην άμμο, από όπου προήλθε το απολίθωμα, αλλά και στη στάση στην οποία διατηρήθηκε, δηλαδή ανάσκελα.

Η επίσημη ανακοίνωση του Arenaerpeton supinatus σηματοδότησε την ολοκλήρωση μιας μακράς διαδικασίας ανακάλυψης και μελέτης, φέρνοντας στο φως ένα άγνωστο μέχρι πρότινος πλάσμα της προϊστορικής Γης. Η επιστημονική κοινότητα υποδέχτηκε με ενδιαφέρον τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από την έρευνα.

Χαρακτηριστικά του προϊστορικού αμφίβιου

Το Arenaerpeton supinatus έζησε πριν από περίπου 240 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Τριαδική περίοδο. Το ενδιαφέρον αυτό πλάσμα κατοικούσε στα ποτάμια γλυκού νερού της περιοχής που σήμερα είναι γνωστή ως Λεκάνη του Σίδνεϊ. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το προϊστορικό αμφίβιο πιθανότατα κυνηγούσε προϊστορικά ψάρια, αποτελώντας έναν σημαντικό θηρευτή στο οικοσύστημά του.

Το μήκος του Arenaerpeton supinatus εκτιμάται ότι έφτανε περίπου τα 1,2 μέτρα από το κεφάλι μέχρι την ουρά, μέγεθος που το καθιστούσε ιδιαίτερα μεγάλο για την εποχή του. Η εμφάνισή του θύμιζε σε ορισμένα χαρακτηριστικά τη σημερινή γιγάντια κινεζική σαλαμάνδρα, κυρίως ως προς το σχήμα του κεφαλιού. Ωστόσο, το σώμα το

Με πληροφορίες από: Gazzetta