Μια αμφιλεγόμενη θεωρία έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον, υποστηρίζοντας ότι ο Ιησούς και οι Απόστολοι ενδέχεται να χρησιμοποιούσαν λάδι κάνναβης για την πραγματοποίηση θεραπειών. Αυτή η πρωτότυπη προσέγγιση συνδέει το φυτό με τις θεραπευτικές πρακτικές της αρχαιότητας, προκαλώντας συζητήσεις σχετικά με τα συστατικά του Αγίου Μύρου και τις πρώιμες χριστιανικές παραδόσεις.
Η αμφιλεγόμενη θεωρία για την κάνναβη και τις θεραπείες
Μια ομάδα ερευνητών, μαζί με τον συγγραφέα Ντέιβιντ Μπίνενστοκ, πρώην αρχισυντάκτη του περιοδικού High Times, έχουν υιοθετήσει και προωθούν μια θεωρία που διατυπώνει τον ισχυρισμό ότι ο Ιησούς και οι Απόστολοι ενδέχεται να χρησιμοποιούσαν λάδι κάνναβης για την πραγματοποίηση των θεραπευτικών τους θαυμάτων. Ο Μπίνενστοκ επισημαίνει πως η κάνναβη ήταν ευρέως διαθέσιμη στη Μέση Ανατολή πριν από 2.000 χρόνια, χρησιμοποιούμενη για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η συμπύκνωση του φυτού σε λάδι και η απορρόφησή του μέσω του δέρματος ήταν τεχνικά εφικτή κατά την αρχαιότητα, καθιστώντας την πρακτική αυτή πιθανή.
Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας βασίζουν τα επιχειρήματά τους σε ένα συγκεκριμένο εδάφιο που βρίσκεται στο βιβλίο της Εξόδου (30: 22-25). Εκεί περιγράφεται λεπτομερώς η συνταγή για το Άγιο Μύρο, ένα ιερό έλαιο. Στο κείμενο αυτό αναφέρεται η χρήση υγρής σμύρνας, κανέλας, κασίας, ελαιόλαδου και ενός μυστηριώδους βοτάνου, το οποίο φέρει την ονομασία «q'aneh-bosm» ή «keneh-bosm».
Η ερμηνεία του «q'aneh-bosm»
Ο ιστορικός κάνναβης Κρις Μπένετ, ενισχύοντας τη θεωρία, επικαλείται την εργασία της Πολωνής ετυμολόγου Σούλα Μπένετ, η οποία χρονολογείται από το 1936. Η Σούλα Μπένετ είχε υποστηρίξει ότι η ρίζα «Kan» μεταφράζεται είτε ως «κάνναβη» είτε ως «κάλαμος», ενώ το «bosm» σημαίνει «αρωματικός». Αυτή η ερμηνεία ανοίγει το ενδεχόμενο η κάνναβη να ήταν το εν λόγω συστατικό.
Βάσει αυτής της ετυμολογικής ανάλυσης, ο Κρις Μπένετ ισχυρίζεται ότι η παραδοσιακή μετάφραση του όρου «keneh-bosm» σε «κάλαμο» οφείλεται σε ένα σφάλμα που συνέβη κατά τον 3ο αιώνα. Ο ίδιος προχωράει ένα βήμα παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι αν η κάνναβη αποτελούσε πράγματι βασικό συστατικό του χρίσματος, τότε η σημερινή απαγόρευση της χρήσης της έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις πρώτες χριστιανικές παραδόσεις και πρακτικές.
Οι ενστάσεις των ιστορικών και βοτανολόγων
Ωστόσο, η συγκεκριμένη θεωρία αντιμετωπίζει έντονη αμφισβήτηση και κριτική από την πλειονότητα των ιστορικών και βοτανολόγων. Ο Λίτον Τζον Μάσελμαν, ο οποίος είναι καθηγητής Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο Old Dominion, επιμένει ότι η ορθή και ακριβής μετάφραση του «keneh-bosm» αναφέρεται σαφώς στον κάλαμο (calamus), ένα εντελώς διαφορετικό φυτό.
Ο καθηγητής Μάσελμαν επισημαίνει πως ο κάλαμος αποτελεί ένα φυτό με αποδεδειγμένες θεραπευτικές ιδιότητες, οι οποίες είναι αναγνωρισμένες εδώ και αιώνες. Συγκεκριμένα, αποτελεί βασικό συστατικό της παραδοσιακής ιατρικής Αγιουρβέδα και χρησιμοποιείται ευρέως μέχρι σήμερα στη Σρι Λάνκα, καθώς και από αυτόχθονες πληθυσμούς της Βόρειας Αμερικής για διάφορους θεραπευτικούς σκοπούς.
Η διαρκής απήχηση της θεωρίας
Παρά τις επιστημονικές ενστάσεις που έχουν εκφραστεί και τις διαφορετικές ερμηνείες των αρχαίων κειμένων, η θεωρία αυτή διατηρεί τη δημοτικότητά της. Είναι ιδιαίτερα αγαπητή σε διάφορες ομάδες υποστηρικτών της κάνναβης, οι οποίες επιχειρούν να συνδέσουν τη χρήση του φυτού με τις διδαχές και τις θεραπείες που περιγράφονται στην Καινή Διαθήκη, προσδίδοντας μια νέα διάσταση στην ιστορική και θρησκευτική συζήτηση.
Με πληροφορίες από: Gazzetta