- Πας καλά Νικολάκη; Την ώρα της γεωμετρίας θυμήθηκες να μου δείξεις στο κινητό τα 6 γκολ του Ολυμπιακού στη Δόξα Δράμας; Τι κατάλαβες τώρα που μας πέταξε έξω από την τάξη η κυρία Περδικάκη;
- Σιγά ρε Μανωλάκη, δεν έγινε και τίποτα, δεν χάθηκε ο κόσμος, που πήρες και εσύ μια φορά αποβολή. Έξι χρόνια, που είμαστε συμμαθητές, δεν έχεις πάρει ούτε μια απουσία. Παλιοφύτουλα!
- Το σχολείο Νικολάκη είναι για να παρακολουθούμε το μάθημα και όχι να κοιτάμε στο κινητό το καινούριο στήθος της Παπαρίζου από το «Dancing on ice».
- Άντε ρε ξενέρωτε, που νομίζεις πως είσαι ο Μέλιος Καδράς από το « Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» και εγώ ο Δακρυτζίκος. Σε ρώτησε η Περδικάκη τι κοιτάμε στο κινητό και της απάντησες «κυρία δεν είναι αυτό που νομίζετε», λες και σ’ έπιασε με γκόμενα στο κρεβάτι.
- Νικολάκη δεν σε αναγνωρίζω...πως μου μιλάς έτσι; Εσύ μέχρι χτες ήσουν...
- ...Πατατοκεφτές...
- Δεν είπα εγώ πατατοκεφτές...
- Το λέω εγώ! Πατατοκεφτές, κολοκυθοκεφτές, ταραμοκεφτές και ό,τι κεφτές θές. Αλλά μ’ έπρηξες πια με τις ιδιοτροπίες σου, φίλε Μανωλάκη.
- Έχω εγώ ιδιοτροπίες;
- Μόνο ιδιοτροπίες έχεις...στο λεξικό δίπλα στη λέξη «ιδιοτροπία» έχει τη φωτογραφία σου.
- Γιατί το λες αυτό;
- Έτσι... τελείως αδικαιολόγητα. Ξέρεις εσύ κανένα άλλο εντεκάχρονο νά΄χει για ήχο στο τηλέφωνο προκλασσική μουσική και για backround στον υπολογιστή του, τον «ύπνο» του Νταλί; Πάτησα προχθές στο σπίτι σου, από λάθος ,το ποντίκι και χέστηκα από το φόβο μου, που είδα το τέρας νά’ ρχεται κατά πάνω μου...
- Ο Νταλί, Νικολάκη, ήταν μεγαλοφυία και ο «ύπνος» ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα όλων των εποχών.
- Το βυζί της Αλεξανδράτου είναι ΕΝΑ από τα αριστουργήματα όλων των εποχών...ΠΑΠΑΡΑ!!! Ξύπνα από τον «ύπνο» του Νταλί, γιατί σε λίγο θα δεις τον Βαμβακούλα ντυμένο νύφη να ψαρεύει λούτσους και να κρατάει κόκκινα τριαντάφυλλα. Σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη θα καταντήσεις...
- Δηλαδή, τι έχει ο Άδωνης;
- Έχει αδελφό τον Λεωνίδα, γυναίκα την Ευγενία, είναι κοντός, τραυλός, του πετάνε αβγά και το ότι έγινε υφυπουργός είναι το πιό σύντομο ανέκδοτο.
- Το ότι έχω αδυναμία στην τέχνη δεν με κάνει ιδιόρρυθμο.
- Ναι ε; Και το ότι διαβάζεις στην έκτη δημοτικού το βιβλίο του Μπογιόπουλου «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε» ενώ όλα τα παιδιά της τάξης μας διαβάζουν τις «Περιπέτειες του Τομ Σόγιερ» είναι φυσιολογικό;
- Δεν φταίω εγώ αν είμαι πιό προχωρημένος από τους άλλους μαθητές. Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν ειδικές τάξεις για παιδιά σαν και μένα, όπως στην Αμερική.
- Ναι ρε, θα κάνουμε «σχολεία δύο ταχυτήτων», όπως θέλει να κάνει η Μέρκελ την «Ευρώπη δύο ταχυτήτων». Σιγά μην σας αφήσουμε να μας ρίξετε και στον Καιάδα. Ξυπνήσανε οι σκλάβοι Μερκελάκι...
- Καλά ρε Νικολάκη, τόσο μειονεκτικά αισθάνεσαι απέναντί μου;
- Ε, όχι να αισθάνομαι και μειονεκτικά ρε Μανωλάκη...ίσα- ίσα που πλεονεκτώ.
- Και σε ποιόν τομέα ακριβώς ρε Νικολάκη;
- Καταρχήν είμαι Παναθηναϊκός και φέτος θα πάρουμε πρωτάθλημα. Δεύτερον παίζω καλύτερο μπάσκετ από εσένα, που είσαι συνέχεια αναπληρωματικός. Τρίτον, έχω ύψος 1,48 και εσύ είσαι 1,43. Τέταρτον έχω γκόμενα την Ελενίτσα ενώ εσύ, η μόνη Ελένη που ξέρεις είναι η Γλύκατζη-Αρβελέρ. Πέμπτον και σπουδαιότερον...τον έχω μεγαλύτερο από εσένα!
- Τον ποιόν;;;
- Τον φίλο μου τον Λευτεράκη...HELLOOOO…το παπάρι μου Μανωλάκη...το παπάρι μου.
- Δηλαδή πόσο τον έχεις;
- Έντεκα πόντους... σαν τον γιό του Σάκη Ρουβά.
- ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ!!!
- Ναι Μανωλάκη, όχι σαν το δικό σου το εφτάποντο το γαριδάκι...
- Δεν είναι εφτά...είναι μεγαλύτερος, αλλά εγώ δεν είμαι κομπλεξικός να τον μετράω με τον χάρακα ..
- ΕΤΣΙ Ε;...ΠΑΜΕ ΡΕ ΣΤΙΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΡΗΣΟΥΜΕ!!!