Η πολιτική κλεψύδρα έχει πλέον γυρίσει, σηματοδοτώντας την έναρξη της μακράς τελικής φάσης προς τις εκλογές, με τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης να βρίσκεται μπροστά. Οι πολιτικοί αρχηγοί καλούνται να παρουσιάσουν τις θέσεις, τις προτάσεις και τις προτεραιότητές τους, οι οποίες θα αξιολογηθούν στις πρώτες μετακαλοκαιρινές δημοσκοπήσεις. Από αυτό το σημείο και μετά, το πολιτικό παιχνίδι αναμένεται να αποκτήσει έναν διαφορετικό ρυθμό.
Το κλίμα έντασης και οι πρώτες ενδείξεις
Η περίοδος που ανοίγεται θα χαρακτηριστεί από εντάσεις, μετακινήσεις, μεταγραφές, διάφορα σενάρια και πολιτικές συγκρούσεις. Ήδη, η συζήτηση γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς και οι κόντρες μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, αποτελούν ενδείξεις του κλίματος που διαμορφώνεται.
Παράλληλα, η αναμονή για τη δημιουργία νέων κομμάτων, με βασικό αυτό του Α. Σαμαρά, προσθέτει στην πολιτική κινητικότητα. Οι αντιπαραθέσεις με αφορμή τα οικονομικά μέτρα που πρόκειται να ανακοινωθούν, οι πυρκαγιές ή τα μη κρατικά πανεπιστήμια, συνθέτουν ένα σκηνικό έντονων αντιπαραθέσεων.
Η πρωτοκαθεδρία της Νέας Δημοκρατίας
Πίσω από τον θόρυβο των πολιτικών εξελίξεων, παραμένει ένα βασικό δεδομένο που μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει: η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρωτοκαθεδρία της, με σημαντική διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Αυτό αποτελεί το σημείο εκκίνησης για κάθε σοβαρή πολιτική ανάλυση της παρούσας κατάστασης.
Η Νέα Δημοκρατία κινείται περίπου στο 29%-30% των προτιμήσεων, με αυξημένο βαθμό βεβαιότητας από όσους δηλώνουν ότι θα την ψηφίσουν. Η απόσταση που τη χωρίζει από το δεύτερο κόμμα παραμένει μεγάλη, γεγονός που καθιστά την πρωτιά της αδιαμφισβήτητη προς το παρόν.
Το ερώτημα της κυβερνητικής πλειοψηφίας
Η συζήτηση, επομένως, δεν επικεντρώνεται σήμερα στην πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας, αλλά στο αν μπορεί να μετατρέψει αυτή την πρωτιά σε κυβερνητική πλειοψηφία. Ταυτόχρονα, τίθεται το κρίσιμο ερώτημα αν οι πολιτικοί της αντίπαλοι είναι σε θέση να παρουσιάσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται και το βασικό πρόβλημα της αντιπολιτευτικής στρατηγικής. Η λογική της «περικύκλωσης» της Νέας Δημοκρατίας βασίζεται στην άνοδο των αντιπάλων της και στη φθορά της κυβέρνησης, με απώτερο στόχο τον περιορισμό του εκλογικού της ποσοστού.
Η στρατηγική της αντιπολίτευσης και τα αδιέξοδα
Ακόμη και αν επιτυγχανόταν ένας τέτοιος σχεδιασμός από την πλευρά της αντιπολίτευσης, παραμένει αναπάντητο ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος και με ποιον θα κυβερνήσει; Μέχρι σήμερα, κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχει παρουσιάσει καθαρά ένα κυβερνητικό σχήμα που να μπορεί να αποτελέσει μια πειστική εναλλακτική πρόταση.
Η εκλογική μάχη, ωστόσο, δεν μπορεί να περιοριστεί αποκλειστικά στην καταγραφή της κυβερνητικής φθοράς. Οι πολίτες δεν ψηφίζουν μόνο για να αποδοκιμάσουν μία κυβέρνηση, αλλά ψηφίζουν και για να επιλέξουν την επόμενη που θα αναλάβει τα ηνία της χώρας.
Η μάχη της επιβίωσης και το πλεονέκτημα της ΝΔ
Στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης, εμφανίζεται μια κατάσταση που μπορεί να θεωρηθεί «δώρο» για τη Νέα Δημοκρατία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανά δύο, δεν συζητούν μεταξύ τους, αλλά αντίθετα αντιπαρατίθενται, γεγονός που δημιουργεί ένα κλίμα διχόνοιας.
Αυτή η κατάσταση δεν αναμένεται να αλλάξει σύντομα, καθώς πολλοί από τους αντιπολιτευόμενους σχηματισμούς θα δώσουν μάχη επιβίωσης ή θα αγωνιστούν για το καλύτερο δυνατό ποσοστό ή τη σειρά κατάταξης στις εκλογές. Αυτό ακριβώς αποτελεί το μεγάλο πλεονέκτημα της Νέας Δημοκρατίας αυτή τη στιγμή.
Με πληροφορίες από: Topontiki