Οι επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς επεσήμαναν πως τα παιδιά κάτω των πέντε ετών που παρακολουθούν περισσότερες από δύο ώρες τηλεόραση καθημερινά παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων στη συμπεριφορά και τη ψυχολογία τους. Αντιθέτως, τονίζουν, πως τα παιδιά που έβλεπαν πολλές ώρες τηλεόραση μέχρι την ηλικία των 5 ετών και στη συνέχεια μείωσαν τις ώρες τηλεθέασης δεν διατρέχουν κανέναν πλέον κίνδυνο.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το μέγεθος της ζημιάς εξαρτάται και από το κάθε παιδί ξεχωριστά.
Όμως, η συζήτηση για την επίδραση από την έκθεση στην τηλεόραση στα μικρά παιδιά γίνεται όλο και πιο έντονη, ενώ παράλληλα αυξάνονται οι ενδείξεις που υποδεικνύουν πως η πολύωρη τηλεθέαση επηρεάζει αρνητικά τη συμπεριφορά.
Στις ΗΠΑ, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων προτείνει τα παιδιά κάτω των δύο ετών να μην βλέπουν τηλεόραση, ενώ για τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας συνιστάται ο περιορισμός το πολύ σε δύο ώρες καθημερινά.
Τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο
Η έρευνα του Σχολείου Δημόσιας Υγείας του Τζον Χόπκινς Μπλούμπεργκ, ανέλυσε τα στοιχεία 2.700 παιδιών, ρωτώντας τους γονείς για τις συνήθειές τους όταν βλέπουν τηλεόραση και τη συμπεριφορά τους στις ηλικίες των δύο και των πέντε ετών.
Ένας στους πέντε γονείς ανέφερε ότι τα παιδιά τους έβλεπαν τηλεόραση για δύο και περισσότερες ώρες σε καθημερινή βάση στην ηλικία των δύο και των πέντε ετών.
Η συνεχής έκθεση συνδέθηκε με τα προβλήματα στη συμπεριφορά, καθώς οι γονείς των παιδιών που έβλεπαν λίγη τηλεόραση στην ηλικία των δύο και περισσότερες από δύο ώρες τηλεόραση στην ηλικία των πέντε είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν προβλήματα στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων τους.
Σημαντικές είναι και οι επιπτώσεις από την ύπαρξη τηλεόρασης στο παιδικό υπνοδωμάτιο καθώς συνδέεται με την προβληματική συμπεριφορά, τις φτωχές κοινωνικές δεξιότητες και τον κακό ύπνο.
Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα επισημαίνει πως τα παιδιά, που στην ηλικία των δύο ετών έβλεπαν δύο ώρες τηλεόραση και στη συνέχεια μείωσαν τις ώρες τηλεθέασης δεν είχαν κανένα πρόβλημα, μάλιστα ανέπτυσσαν κι ένα είδος άμυνας από ενδεχόμενη μελλοντική ζημιά.
Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Χάους, υφηγητή Ψυχοθεραπείας στο πανεπιστήμιο του Ροεχάμπτον και ερευνητή για τις επιδράσεις της τηλεόρασης: «η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι περισσότερο πολύπλοκη από αυτό που μπορούν να δείξουν αυτές οι μετρήσεις για τη συμπεριφορά και τις κοινωνικές δεξιότητες, καθώς οι επιπτώσεις μπορεί να είναι δυσδιάκριτες».