Για εξήντα λεπτά ζήσαμε πάλι το όνειρο σαν κι εκείνο που είδαμε να γίνεται πραγματικότητα στην Πορτογαλία. Με το γκολ του Σαμαρά πιστέψαμε ότι τα θαύματα δεν γίνονται μόνο μια φορά. Πιστέψαμε ότι ο Θεός και αυτή τη φορά θα είναι Ελληνας. Δυστυχώς όμως (για εμάς), αυτή η Γερμανία είναι ανίκητη. Είναι η... Βραζιλία της Ευρώπης. Ακαταμάχητη.
Μια ποδοσφαιρική υπερμηχανή που έχει να χάσει εδώ και τρία χρόνια, μετρώντας 15 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια. Χάσαμε με το πολύ «βαρύ» 4-2, αλλά είναι αλήθεια ότι σε αυτή την Εθνική Ελλάδας δεν ταιριάζουν δάκρυα. Είμαστε υπερήφανοι. Φύγαμε από το Εuro 2012 με ψηλά το κεφάλι, είμαστε μέσα στις οκτώ κορυφαίες ομάδες! Οι Γερμανοί είχαν εξοντωτικό ρυθμό σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και κυριάρχησαν στην κατοχή της μπάλας, ενώ εμείς από την πλευρά μας δεν κρατούσαμε την μπάλα, τη χάναμε εύκολα με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε μονίμως σε φάση άμυνας.
Η κίνηση του Λεβ να αλλάξει την τριάδα της επίθεσης και να παίξει με τον Κλόζε στην κορυφή αντί του Γκόμεζ και στις πτέρυγες τους Σούρλε και Ρόις αντί για Ποντόλσκι και Μίλερ, αποδείχθηκε «σοφή» καθώς η ομάδα του «κεντούσε» και δημιουργούσε τη μια φάση πίσω από την άλλη. Και πάλι καλά θα λέγαμε που τελικά φύγαμε για τα αποδυτήρια στο α’ ημίχρονο με ένα γκολ διαφορά καθώς μόνο ο Λαμ κατάφερε να νικήσει τον συγκλονιστικό Σηφάκη.
Στο 39' ο αριστερός μπακ των Γερμανών έκανε ωραία κίνηση και ανενόχλητος έπιασε ένα φοβερό σουτ που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να σταματήσει ο τερματοφύλακας της Εθνικής. Νωρίτερα τα «πάντσερ» είχαν ένα φοβερό πεντάλεπτο (από το 22' μέχρι το 26') διάστημα στο οποίο έχασαν τέσσερις ευκαιρίες, ενώ η Ελλάδα τη μόνη που είχε να επιδείξει ήταν ένα σουτ στο 32' που έδιωξε ο Νόιερ.
Στην επανάληψψη, ο Σάντος ανακάτεψε την τράπουλα ρίχνοντας τους Γκέκα - Φωτάκη αντί των Νίνη - Τζαβέλλα, τοποθέτησε τον Τοροσίδη αριστερό μπακ και τον Μανιάτη δεξί. Οι Γερμανοί πιάστηκαν στον ύπνο και στο 55' ο Φωτάκης «πέταξε» την μπάλα στον Σαλπιγγίδη που έκανε παράλληλη σέντρα στον Σαμαρά και εκείνος από κοντά μας έστειλε στα... ουράνια νικώντας τον Νόιερ. (1-1).
Η χαρά μας κράτησε όμως μόλις έξι λεπτά καθώς οι κεντρικοί μας αμυντικοί ξέχασαν τον Κεντίρα που ήρθε σαν τρέιλερ και με σουτ στην κίνηση έκανε το 2-1. Οι Γερμανοί έδειχναν αφιονισμένοι και όλα τελείωσαν οριστικά στο 61' από κακή έξοδο του Σηφάκη και κεφαλιά του Κλόζε που έγραψε το 3-1.
Οταν δε, ο Ρόις με σουτ πάνω στην κίνηση έκανε το 4-1 στο 74' συμπληρώνοντας το καταστροφικό 14λεπτο, το μόνο πράγμα που μας... ενδιέφερε ήταν να τελειώσει ο εφιάλτης και να αποφύγουμε τον διασυρμό, αφού τέσσερα γκολ είχαμε να δεχθούμε από το φιλικό παιχνίδι με την Ολλανδία το 2004.
Αμ μη τι άλλο, στο 89' ο Σαλπιγγίδης με το εύστοχο πέναλτι (χέρι του Μπόατενγκ σε σουτ του Τοροσίδη) μας άφησε μια γλυκιά γεύση και με τους χιλιάδες Ελληνες να τραγουδούν στις κερκίδες τον εθνικό μας ύμνο.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Νόιερ, Χούμελς, Μπαντστούμπερ, Λαμ, Μπόατενγκ, Κεντίρα, Σβαϊνστάιγκερ, Οζίλ, Σούρλε (67' Μίλερ), Ρόις (79' Γκέτσε), Κλόζε (79' Γκόμες).
ΕΛΛΑΔΑ: Σηφάκης, Τοροσίδης, Τζαβέλλας (46' Γκέκας), Παπαδόπουλος, Παπασταθόπουλος, Μανιάτης, Μάκος (72' Λυμπερόπουλος), Κατσουράνης, Σαμαράς, Νίνης (46' Φωτάκης), Σαλπιγγίδης.
Η Μέρκελ είδε το ματς με Πλατινί και Πιλάβιο
Η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκερ έφθασε στα επίσημα του γηπέδου του Γκντανσκ ντυμένη στα πράσινα και την υποδέχθηκε ο Μισέλ Πλατινί.
Κατά την είσοδό της έγινε αντιληπτή από τους Ελληνες φιλάθλους που την αποδοκίμασαν, αλλά εκείνη δεν είχε καμία διάθεση να ασχοληθεί μαζί τους και πήγε να καθίσει δίπλα στον πρόεδρο της ΟΥΕΦΑ, ο οποίος την έβαλε να καθίσει δίπλα του, ενώ στην άλλη πλευρά είχε τον Σοφοκλή Πιλάβιο. Ο πρόεδρος της ΕΠΟ μάλιστα είχε θερμή χειραψία μαζί της καθώς και έναν σύντομο χαιρετισμό.