Μια ιστορία που κυκλοφορεί το τελευταίο διάστημα συνδέει την αγωνιστική πτώση του Βραζιλιάνου επιθετικού της Ρεάλ Μαδρίτης, Βινίσιους, με οδοντιατρικές παρεμβάσεις στις οποίες φέρεται να υποβλήθηκε. Αυτή η «παράξενη» θεωρία, η οποία δεν έχει επιβεβαιωθεί ιατρικά, έρχεται να αναδείξει μια ευρύτερη συζήτηση που απασχολεί κατά καιρούς επιστήμονες και αθλητιάτρους: το κατά πόσο η στοματική υγεία μπορεί να επηρεάσει την αθλητική απόδοση.
Η «παράξενη» θεωρία για τον Βινίσιους
Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ιστορία, η φερόμενη αγωνιστική κάμψη του Βινίσιους συνδέεται με οδοντιατρικές παρεμβάσεις που είχε κάνει για να αποκτήσει ίσια και κατάλευκη οδοντοστοιχία. Η θεωρία υποστηρίζει ότι η εξαγωγή των φρονιμιτών του ενδέχεται να επηρέασε τη λειτουργία της γνάθου του.
Κατ' επέκταση, αυτή η πιθανή επίδραση στη γνάθο φέρεται να οδήγησε σε διαταραχή της μυϊκής ισορροπίας του οργανισμού του. Ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, είτε από υπέρμετρο θάρρος είτε από άγνοια, πήρε αυτό το ρίσκο, παρόλο που ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει λάβει ιατρική επιβεβαίωση.
Η επιστημονική συζήτηση για τη στοματική υγεία και την απόδοση
Η σύνδεση της στοματικής υγείας με την αθλητική απόδοση δεν αποτελεί αποκλειστικά προϊόν της φαντασίας χρηστών του διαδικτύου. Αντίθετα, το θέμα έχει απασχολήσει κατά καιρούς επιστήμονες, αθλητιάτρους και κορυφαίους ποδοσφαιρικούς συλλόγους, αναδεικνύοντας μια ενδιαφέρουσα πτυχή της αθλητιατρικής.
Σε αυτό το πλαίσιο, αξίζει να σημειωθεί η ονομασία του φρονιμίτη. Η λέξη προέρχεται από τη φρόνηση, τη σύνεση, τη λογική και την ωριμότητα, κάτι που υποδηλώνει τη σημασία του. Οι αγγλόφωνοι, άλλωστε, αποκαλούν τους τρίτους γομφίους, τα τελευταία δόντια που εμφανίζονται στο στόμα, «wisdom teeths», δηλαδή «δόντια της σοφίας».
Το ιατρικό μοντέλο της Μίλαν στις αρχές του 2000
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η ιταλική ομάδα Μίλαν είχε αναπτύξει ένα ιδιαίτερο ιατρικό μοντέλο, στο οποίο η οδοντιατρική και η λειτουργία της γνάθου κατείχαν σημαντική θέση στο ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου. Αυτή η προσέγγιση έδινε έμφαση στην ολιστική αντιμετώπιση της υγείας των αθλητών.
Στο επίκεντρο αυτού του μοντέλου βρισκόταν η αντίληψη ότι η οδοντική σύγκλειση, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο έρχονται σε επαφή τα πάνω και τα κάτω δόντια, μπορούσε να επηρεάσει τη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος. Το ιατρικό επιτελείο της Μίλαν εξέταζε τη σχέση της γνάθου με τη στάση του σώματος, την ισορροπία και τη μυϊκή λειτουργία των ποδοσφαιριστών, προτείνοντας ειδικές παρεμβάσεις σε ορισμένες περιπτώσεις.
Ο ρόλος του Ζαν-Πιέρ Μέρσεμαν και η συνεχιζόμενη συζήτηση
Η συγκεκριμένη φιλοσοφία συνδέθηκε με τον γιατρό Ζαν-Πιέρ Μέρσεμαν, ο οποίος ασχολήθηκε εκτενώς με τη λειτουργική σχέση μεταξύ στόματος, γνάθου και σώματος. Η προσέγγισή του, αν και δεν αποτέλεσε επιστημονικά αποδεδειγμένη μέθοδο βελτίωσης της αθλητικής απόδοσης, άνοιξε έναν διάλογο.
Αυτός ο διάλογος εξακολουθεί να απασχολεί την αθλητιατρική κοινότητα και έχει να κάνει με το αν μια διαταραχή στη στοματική λειτουργία μπορεί να έχει επιπτώσεις στο μυοσκελετικό σύστημα του ανθρώπου. Για έναν αθλητή, μια τέτοια διαταραχή ενδέχεται να αποβεί καταστροφική για την καριέρα του, υπογραμμίζοντας τη σημασία της περαιτέρω έρευνας σε αυτόν τον τομέα.
Με πληροφορίες από: Athletiko