Ο Άρης εξασφάλισε μια καθαρή νίκη με 3-0 επί του Παναιτωλικού στο «Κλεάνθης Βικελίδης», επιτυγχάνοντας την επιθυμητή αντίδραση και μια διαφορετική νοοτροπία μετά την προηγούμενη ήττα στη Λιβαδειά. Αυτή η επικράτηση επιτρέπει στην ομάδα να πάει στην επικείμενη διακοπή με ηρεμία και καλύτερη ψυχολογία, παρά τις παρατηρήσεις για ανασταλτικά κενά που φάνηκαν ξανά.
Η επιθυμητή αντίδραση και το γρήγορο προβάδισμα
Η ομάδα του Άρη είχε μπροστά της ένα παιχνίδι που δεν άφηνε πολλά περιθώρια για δεύτερες σκέψεις, ειδικά μετά το 3-0 στη Λιβαδειά. Το ζητούμενο απέναντι στον Παναιτωλικό ήταν ξεκάθαρο: νίκη, αντίδραση και διαφορετική νοοτροπία, στόχοι που τελικά επιτεύχθηκαν.
Ο Άρης ξεκίνησε την αναμέτρηση όπως έπρεπε, αναλαμβάνοντας από νωρίς την πρωτοβουλία των κινήσεων και πιέζοντας τον Παναιτωλικό χαμηλά. Το πρώτο γκολ ήρθε στο 11ο λεπτό από τον Καντεβέρε, σε μια φάση που χαρακτηρίστηκε από υπομονή, σωστή κυκλοφορία της μπάλας και καλή εκτέλεση.
Το πρώτο ημίχρονο και οι ανασταλτικές αδυναμίες
Το γρήγορο γκολ είχε σημασία, καθώς οι «κιτρινόμαυροι» μπήκαν από νωρίς σε θέση οδηγού, όπως είχε συμβεί και απέναντι σε Βόλο και Ατρόμητο, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να αλλάξει τη λογική του παιχνιδιού του. Ωστόσο, μέχρι εκεί δεν ήταν όλα πειστικά.
Ο Παναιτωλικός, κάθε φορά που κατάφερνε να περάσει την πρώτη πίεση και να βγει με προϋποθέσεις, δημιουργούσε ανησυχία. Ο Άρης δεν είχε τις σωστές αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές, με τον Χόνγκλα αρκετές φορές να βρίσκεται να διαχειρίζεται υπεραριθμίες στον άξονα. Επιπλέον, οι Καντεβέρε και Κουαμέ δεν έδιναν στο πρώτο ημίχρονο τις απαιτούμενες βοήθειες χαμηλότερα.
Παρότι ο Άρης πήγε προηγούμενος στα αποδυτήρια με 1-0, η εικόνα του δεν ήταν γεμάτη, καθώς οι πιο καθαρές στιγμές του πρώτου 45λέπτου μετά το γκολ ανήκαν στον Παναιτωλικό.
Η παραδοχή του Γρηγορίου και η βελτίωση στην επίθεση
Η βασική παρατήρηση που πρέπει να κρατήσει ο Γρηγορίου στη διακοπή αφορά την ανασταλτική ισορροπία της ομάδας. Ο Άρης έχει βελτιώσει σημαντικά το επιθετικό του κομμάτι, δημιουργώντας περισσότερο, σκοράροντας πιο εύκολα και έχοντας περισσότερους παίκτες που μπορούν να επηρεάσουν το παιχνίδι.
Όμως, παράλληλα έχει χάσει ισορροπία ανασταλτικά, και αυτό δεν αφορά μόνο την τετράδα της άμυνας. Το ζήτημα αφορά τη συνοχή, την πίεση μετά την απώλεια της μπάλας, τις επιστροφές και τη συνολική συμπεριφορά του γκρουπ. Ο ίδιος ο Γρηγορίου παραδέχθηκε μετά το τέλος της αναμέτρησης ότι δεν είναι ικανοποιημένος που η μεγαλύτερη έμφαση στην επίθεση συνοδεύτηκε από αμυντικά κενά και αδράνειες.
Η κυριαρχία του δευτέρου ημιχρόνου και η επίδραση του Ράτσιτς
Το δεύτερο ημίχρονο, πάντως, ήταν τελείως διαφορετική ιστορία για τον Άρη. Η ομάδα βρήκε γρήγορα το δεύτερο γκολ, ξανά με τον Καντεβέρε, ενισχύοντας το προβάδισμά της.
Στο 58ο λεπτό, ο Ράτσιτς έδειξε σε μία μόνο φάση γιατί η απουσία του από τη Λιβαδειά ήταν τόσο σημαντική. Πέρασε τέσσερις αντιπάλους και έδωσε έτοιμο γκολ στον Γιαννιώτα, ο οποίος τελείωσε ψύχραιμα τη φάση για το 3-0.
Ο Σέρβος μέσος επανέφερε στην ομάδα στοιχεία που λείπουν από τον Άρη όταν δεν βρίσκεται στο γήπεδο, όπως η ποιότητα στη μεταφορά της μπάλας, η προσωπικότητα και η δυνατότητα να «σπάσει» γραμμές. Μετά το 3-0, το παιχνίδι ουσιαστικά είχε κριθεί.
Ηρεμία ενόψει της διακοπής
Η καθαρή νίκη με 3-0 στο «Κλεάνθης Βικελίδης» έφερε ξανά τον Άρη στον δρόμο των επιτυχιών, επιτρέποντας στην ομάδα να πάει στη διακοπή με ηρεμία και καλύτερη ψυχολογία. Παρά τις ανασταλτικές παρατηρήσεις που έγιναν, το αποτέλεσμα ήταν αυτό που ζητούσε η ομάδα για να κλείσει το διάστημα πριν την ανάπαυλα.
Με πληροφορίες από: Gazzetta