Σε μία ιδιαίτερα απαιτητική σεζόν, η οποία χαρακτηρίζεται από μεγάλη κούραση και δεδομένες δυσκολίες που σχετίζονται με την έδρα, κάθε ομάδα αναμένεται να παρουσιάζει καμπύλες απόδοσης. Αυτό ισχύει ακόμα και για τον πανάξια εστεμμένο πρωταθλητή Ευρώπης, τον Ολυμπιακό. Ωστόσο, οι «ερυθρόλευκοι» καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα επιπλέον πρόβλημα, το οποίο οι περισσότερες ομάδες δεν συναντούν σε τέτοιο βαθμό, όπως καταγράφει το Athletiko.gr, αναλύοντας την πραγματική εικόνα μετά το πρόσφατο ματς.
Μια απαιτητική σεζόν και οι καμπύλες απόδοσης
Η τρέχουσα αγωνιστική περίοδος είναι αναμφίβολα πολύ απαιτητική για όλες τις ομάδες, με την κούραση να αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα. Παράλληλα, οι δυσκολίες που προκύπτουν από την έδρα προσθέτουν ένα επιπλέον βάρος στην προσπάθεια των συλλόγων. Είναι φυσικό, λοιπόν, σε αυτές τις συνθήκες, να δημιουργούνται καμπύλες απόδοσης για κάθε ομάδα, ανεξάρτητα από το επίπεδό της.
Ακόμη και ο Ολυμπιακός, ο οποίος έχει κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης, δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Ωστόσο, η ομάδα του Πειραιά αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που, όπως επισημαίνεται, δεν συναντάται σε τέτοιο βαθμό στις περισσότερες άλλες ομάδες, κάτι που καθιστά την κατάσταση πιο περίπλοκη για τους «ερυθρόλευκους».
Η αλλαγή φιλοσοφίας και οι απουσίες
Η πιο χαρακτηριστική μπασκετική φιλοσοφία που παρουσιάστηκε τα τελευταία χρόνια στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, αυτή του Ολυμπιακού, χρειάστηκε να διαφοροποιηθεί. Η απόκτηση του Γιαν Μοντέρο, ο οποίος διαθέτει ένα αδιανόητο ταλέντο και ένα μαγικό skillset σε γνήσιους μπασκετικούς όρους, υποχρέωσε τον Γιώργο Μπαρτζώκα να τροποποιήσει την προσέγγισή του. Έτσι, ο Ολυμπιακός έγινε μία ομάδα περισσότερο «pick n roll heavy», μία αλλαγή που χαρακτηρίζεται ως προπονητική αρετή και όχι ως συμβιβασμός.
Ωστόσο, η κατάσταση έχει αλλάξει, καθώς ο Μοντέρο δεν είναι πια στην ομάδα εξαιτίας του τραυματισμού του. Παράλληλα, ο Ντόρσεϊ παραμένει εκτός για τους γνωστούς λόγους, ενώ ο ΜακΙντάιρ ήρθε για να είναι ο εαυτός του σε μία θέση όπου πάντα θα υπάρχει ο αστερίσκος του Τόμας Γουόκαπ. Με αυτά τα δεδομένα, ο Ολυμπιακός εμφανίζεται πλέον αρκετά μπερδεμένος στον αγωνιστικό χώρο.
Οι προκλήσεις απέναντι σε συγκεκριμένους αντιπάλους
Όταν ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει αθλητικές ομάδες, οι οποίες έχουν αμυντικό προσανατολισμό και διαθέτουν κορμιά που μπορούν να υποστηρίξουν αλλαγές στην άμυνα, ή ψηλούς παίκτες με μέγεθος, πόδια και κυρίως αντίληψη για το πότε να γίνουν πιο επιθετικοί στο «hedge» και πότε να μείνουν λίγο περισσότερο «flat», τότε οι «ερυθρόλευκοι» θα αντιμετωπίζουν πολλές προκλήσεις. Αυτό το είδος αντιπάλου δημιουργεί ιδιαίτερες δυσκολίες στην ομάδα, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης.
Ο μοναδικός τρόπος, υπό τις παρούσες συνθήκες, για να κερδίζει ο Ολυμπιακός αυτά τα ματς είναι να παρουσιάζει την καλύτερη εκδοχή του «bartzokas ball» εαυτού του. Αυτό αφορά την προηγούμενη, καλή και θεαματική φιλοσοφία της προ Μοντέρο και ΜακΙντάιρ εποχής, με τον δεύτερο όμως να είναι ένας από τους κάπτεν της έκφρασης αυτής της φιλοσοφίας.
Η ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα και το πρόβλημα στην επίθεση
Στο ομαδικό άθλημα του μπάσκετ, είναι γνωστό ότι μία ομάδα δεν παίζει ποτέ μόνη της, καθώς υπάρχει πάντα και ο αντίπαλος. Στην Sunel Arena, το βράδυ της Παρασκευής, ο Ολυμπιακός δεν έχασε επειδή ήταν κακός. Αντιθέτως, νίκησε ο Ερυθρός Αστέρας, διότι, συν τοις άλλοις –εκεί εντάσσονται και οι ατομικές ευθύνες των «ερυθρόλευκων»–, υποχρέωσε τους πρωταθλητές Ευρώπης να δείχνουν κακοί, ειδικά στην επίθεσή τους.
Το πρόβλημα εντοπίστηκε κυρίως στην επίθεση, καθώς αλίμονο αν με 62 πόντους παθητικό, ανεξάρτητα από το πόσους δέχθηκε στο πρώτο ημίχρονο, χρεωθεί η ήττα στην άμυνα. Από το 5ο λεπτό του αγώνα, όταν το σκορ ήταν 7-14, μέχρι το τέλος της αναμέτρησης, ο Ολυμπιακός δέχθηκε συνολικά 48 πόντους. Η ήττα δεν οφείλεται στο ότι δέχθηκε 40 πόντους στο πρώτο ημίχρονο. Ηττήθηκε γιατί στο ίδιο διάστημα κατάφερε να πετύχει μόλις 22 πόντους. Στο «καλό» του ημίχρονο, σε αυτό που κατάφερε να περιορίσει τον Αστέρα στους 22 πόντους, η επίθεσή του δεν ήταν αρκετή.
Με πληροφορίες από: Athletiko