Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, μία εμβληματική μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και επί χρόνια πρόεδρος του Παναθηναϊκού, απεβίωσε την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, σε ηλικία 90 ετών. Λίγους μήνες νωρίτερα, το καλοκαίρι που μας πέρασε, είχε δώσει μία συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία του δημόσια τοποθέτηση. Σε αυτήν, ο «Καπετάνιος» αναφέρθηκε σε σημαντικές πτυχές της ζωής του και της πορείας του στον χώρο του αθλητισμού, με επίκεντρο την αγαπημένη του ομάδα.
Η αδιάκοπη αγάπη για το «τριφύλλι»
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε εκφράσει την αταλάντευτη αγάπη του για τον Παναθηναϊκό, η οποία ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, επηρεασμένος από τον Λινοξυλάκη. Όπως είχε δηλώσει, δεν είχε κανένα φανατισμό αρχικά, αλλά μετά το 1970 ξεκίνησε να αγοράζει δέκα διαρκείας, καθώς στην ομάδα βρισκόταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή.
Σιγά σιγά, καθισμένος μαζί με τον Νανά Τσαλδάρη και τον Γιώργο Κατσαρό, εξελίχθηκε σε φίλαθλο του Παναθηναϊκού, χωρίς να αυτοχαρακτηρίζεται φανατικός. Παρά το πάθος του ως πρόεδρος, υπογράμμισε ότι δεν έχασε ποτέ τη φίλαθλη ιδιότητά του, παραμένοντας πιστός στις αρχές του.
Η διαχείριση των εισιτηρίων και η Θύρα 13
Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των εισιτηρίων, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε αρνηθεί την πρόταση να παίρνει όλα τα εισιτήρια η γηπεδούχος ομάδα. Είχε επισημάνει ότι το ποσοστό που λάμβαναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα γήπεδα ήταν πολύ μικρό σε σχέση με τις εισπράξεις που πραγματοποιούσαν στο δικό τους γήπεδο. Επίσης, είχε αναφερθεί στο γεγονός ότι η Λεωφόρος ήταν τότε πολύ μικρή για να φιλοξενήσει όλο τον κόσμο.
Είχε κυνηγήσει τους μαυραγορίτες των εισιτηρίων έξω από το γήπεδο και είχε ανακαλύψει ότι τα προμηθεύονταν από τους συνδέσμους. Μετά από κάποια επεισόδια στην εξέδρα, αποφάσισε να καταργήσει όλους τους συνδέσμους, εκτός από τη Θύρα 13. Η Θύρα 13 μετατράπηκε σε ΠΑΛΕΦΙΠ με υποκαταστήματα, όπως η ΠΑΛΕΦΙΠ Νέα Υόρκης, διατηρώντας την ονομασία Θύρα 13. Κανείς δεν αντέδρασε σε αυτή την κίνηση, καθώς ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είχε εκτιμήσει το μεράκι με το οποίο είχε αναδιαμορφώσει την ομάδα.
Το «κουμπούρι» και η «μυθολογία»
Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε αναφερθεί και στο θέμα της οπλοφορίας, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έφερε όπλο για λόγους που σχετίζονταν με το ποδόσφαιρο. Είχε τονίσει πως ποτέ δεν έκανε χειρονομία να βγάλει το «κουμπούρι» ή να προσποιηθεί ότι το βγάζει. Όλα αυτά, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, αποτελούν «μυθολογία», απορρίπτοντας τις σχετικές φήμες.
Η φιλοσοφία στις μεταγραφές και η ομάδα του 1996
Σχετικά με τη διαχείριση της ομάδας, ο «Καπετάνιος» είχε δηλώσει ότι δεν ήθελε μάνατζερ και πως έκανε τις μεταγραφές κατευθείαν ο ίδιος. Παρά τις διαμαρτυρίες των φιλάθλων για την έλλειψη μεταγραφών, ο ίδιος δεν επιθυμούσε να προχωρήσει σε αυτές, καθώς δεν ήθελε να χαλάσει την ομάδα που είχε χτίσει.
Όταν ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα, είχε συγχαρεί τους παίκτες λέγοντας ότι τον ανάγκασαν να μην κάνει μεταγραφές. Είχε αναφερθεί στο νταμπλ του 1996 και στην ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους 4, τονίζοντας ότι οι μεταγραφές δεν προκαλούν μόνο οικονομική ζημιά, αλλά ανατρέπουν και τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας. Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που είχε μάθει στο ποδόσφαιρο, ότι καμία μεγάλη ομάδα δεν πραγματοποιεί περισσότερες από τέσσερις με πέντε μεταγραφές κάθε χρόνο. Επίσης, είχε αναφέρει ότι ο Ρότσα ερχόταν και του έλεγε τα προβλήματα της ομάδας, συζητούσαν πώς θα παίξουν την Κυριακή, και του έδινε μια άλλη γωνία να το δει, προβληματίζοντάς τον.
Οι σχέσεις με άλλους παράγοντες
Στην ίδια συνέντευξη, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε αναφερθεί και στις σχέσεις του με άλλους παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είχε αποκαλύψει ότι ο Νταϊφάς του ζήτησε χίλια συγγνώμη, παραδεχόμενος ότι δεν του είχε φερθεί καλά. Επιπλέον, είχε δηλώσει ότι με τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη ήταν πάντοτε φίλος και κρατούσαν το ποδοσφαιρικό έξω από τις προσωπικές τους σχέσεις. Ο Κωνσταντινίδης, σε κάποια φάση, είχε αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό, καθώς έβλεπε τα λάθη που γίνονταν κόντρα σε εκείνον.
Με πληροφορίες από: Gazzetta