Ο τελικός του Σούπερ Καπ του 2026, όπως τον περιγράφει ο Νίκος Παπαδογιάννης, είχε μια ιδιαιτερότητα, καθώς ανέδειξε όχι έναν, αλλά δύο νικητές. Παρότι ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τρόπαιο, ο ΠΑΟΚ, αν και ηττημένος, κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις, αφήνοντας μια υπόσχεση για το μέλλον του. Η αναμέτρηση αυτή αποτέλεσε μια γενναία ματιά στις προοπτικές της ομάδας της Θεσσαλονίκης.
Η μάχη του τελικού και οι δύο νικητές
Ο βόρειος «Δικέφαλος» δεν κατάφερε να επικρατήσει του πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακού στον αγώνα. Ωστόσο, η απόδοσή του θεωρήθηκε ότι τον βοήθησε να κερδίσει τον ίδιο του τον εαυτό, εκείνον που παρέμενε αδρανής σε ένα χρονοντούλαπο της δεκαετίας του ’90, μαζί με τις παλιές του δόξες και τα τελευταία του κύπελλα. Η εικόνα του ΠΑΟΚ του 2026 έδειξε μια ταχύτητα εξέλιξης που ήταν αδιανόητη για τα δεδομένα της προ Μυστακίδη εποχής.
Σε αντίθεση με τον ΠΑΟΚ του 2025 ή προηγούμενων ετών, ο οποίος θα έβγαζε προκαταβολικά εισιτήρια επιστροφής και θα παρακαλούσε τους διαιτητές για γρήγορο σφύριγμα, η ομάδα του 2026 είχε κρατήσει ειδική θέση για την κούπα. Συγκεκριμένα, είχε προβλεφθεί μια θέση, δεύτερη σειρά διάδρομος δεξιά, εκεί όπου συνήθιζε να κάθεται ο μακαριστός Σούλης Μαρκόπουλος, στη μνήμη του οποίου θα αφιέρωνε το τρόπαιο.
Ο Ολυμπιακός και οι πρωταγωνιστές του
Για να κατακτήσουν το «κυπελλάκι» οι «ερυθρόλευκοι» χρειάστηκε να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια. Ο Σάσα Βεζένκοφ αγωνίστηκε για 35 λεπτά στο παρκέ, έχοντας απολογισμό 25 πόντους και 10 ριμπάουντ. Ο Γιαν Μοντέρο φόρεσε και πάλι τη «μπέρτα του υπερήρωα», ενώ ο Φουρνιέ επανεμφανίστηκε με την απόδοση που είχε τον περασμένο Μάιο και Ιούνιο.
Επιπλέον, ο Ολυμπιακός ανέδειξε έναν «μικρό ήρωα» από τα σπλάχνα του, τον Εντιάι. Δύο καλάθια παγκόσμιας κλάσης από τους Μοντέρο και Φουρνιέ έβγαλαν τον Ολυμπιακό από τη δύσκολη θέση, σκίζοντας το σενάριο της ανατροπής που είχε αρχίσει να διαγράφεται.
Η αναγέννηση του ΠΑΟΚ
Η μεγάλη νύχτα του Αντρέα Τρινκιέρι και των παικτών του, σύμφωνα με την άποψη του αρθρογράφου, δεν ήταν το Σάββατο του ημιτελικού, αλλά η Κυριακή του τελικού. Αυτό οφείλεται στο ότι ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε τον σχεδόν πλήρη πρωταθλητή Ευρώπης, Ολυμπιακό, και όχι τον ελλιπέστατο Παναθηναϊκό.
Η ομάδα κλήθηκε να ξεπεράσει την ακραία κόπωση του ημιτελικού, θυμίζοντας την Εθνική Ελλάδας της Σαϊτάμα. Διαχειρίστηκε το -21 του πρώτου ημιχρόνου με ψυχραιμία, σιγουριά και μεθοδικότητα, χαρακτηριστικά που αρμόζουν σε μια μεγάλη ομάδα. Τελικά, κατάφερε να στριμώξει τον συγκριτικά ξεκούραστο Ολυμπιακό στα σχοινιά, υποχρεώνοντάς τον να χρησιμοποιήσει όλα τα «βέλη» που είχε στη φαρέτρα του.
Οι κρίσιμες στιγμές του αγώνα
Παρά την εντυπωσιακή του εμφάνιση, ο ΠΑΟΚ έφυγε ηττημένος από το γήπεδο. Η διαφορά που χώριζε τις δύο ομάδες 1 λεπτό και 10 δευτερόλεπτα πριν από το τέλος ήταν μόλις ένας πόντος, η ελάχιστη δυνατή. Στις τελευταίες στιγμές του αγώνα, με το σκορ στο 99-96, ο Νικ Καλάθης επιχείρησε δύο σουτ ισοφάρισης ανενόχλητος, αλλά δεν ευστόχησε σε κανένα.
Ο προπονητής του Ολυμπιακού, Μπαρτζώκας, έδωσε απλόχερα αυτές τις ευκαιρίες στον Καλάθη, όπως είχε κάνει και ο Ομπράντοβιτς στον ημιτελικό, και τελικά δικαιώθηκε. Από την πλευρά του ΠΑΟΚ, ο Τσέντ έβαλε την «τορπίλη» του, συμβάλλοντας στην προσπάθεια της ομάδας.
Με πληροφορίες από: Gazzetta