Το φετινό καλοκαίρι αποδείχθηκε ιδιαίτερα ψυχοφθόρο για τους φίλους του Παναθηναϊκού, καθώς οι ευρωπαϊκές Πέμπτες του Ιουλίου και του Αυγούστου κύλησαν με το πιεσόμετρο στο ένα χέρι και το κομπιουτεράκι των προκριματικών στο άλλο. Η ομάδα του «τριφυλλιού» κατάφερε να φτάσει στη League Phase του Conference League, όμως η πορεία αυτή σημαδεύτηκε από ένα διαρκές δράμα. Κάθε πρόκριση συνοδεύτηκε από έντονη αγωνία, με τους αγώνες να κρατούν σε εγρήγορση τους οπαδούς μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Η αγωνία των ευρωπαϊκών βραδιών
Ο φετινός Παναθηναϊκός ακολούθησε ένα συγκεκριμένο μοτίβο στους ευρωπαϊκούς αγώνες του. Αρχικά, φρόντιζε να πείσει τους πάντες ότι κινδύνευε με αποκλεισμό, στη συνέχεια δοκίμαζε μεθοδικά τα νεύρα του κόσμου του και στο τέλος εμφανιζόταν ένας λυτρωτής, συνήθως ο Σίριλ Ντέσερς, για να σώσει την παρτίδα. Αυτή η διαδικασία επαναλήφθηκε σε όλες τις προκρίσεις, καθιστώντας τις ευρωπαϊκές βραδιές μια πηγή συνεχούς άγχους.
Οι φίλοι του «τριφυλλιού» πέρασαν έξι βράδια με αυτόν τον τρόπο, βιώνοντας μια κατάσταση που απέχει πολύ από την ηρεμία που προσφέρουν άλλες καλοκαιρινές δραστηριότητες, όπως μια έξοδος για ποτό, ένα θερινό σινεμά ή η παρακολούθηση της θάλασσας. Η καρδιολογική επιβάρυνση αποτέλεσε μόνιμο μέρος του πακέτου για τους οπαδούς του Παναθηναϊκού.
Η πορεία προς τη League Phase
Συνολικά, ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε έξι αγώνες για να εξασφαλίσει την πρόκρισή του στη League Phase του Conference League. Αυτοί οι έξι αγώνες περιλάμβαναν τουλάχιστον 600 αγωνιστικά λεπτά, μαζί με τις δύο παρατάσεις που χρειάστηκαν σε κάποιες αναμετρήσεις. Παρά την αγωνία, η ομάδα κατάφερε να πάρει τρεις προκρίσεις, χωρίς ωστόσο να προσφέρει ούτε μία ήσυχη βραδιά στους φιλάθλους της.
Παρόλο που φάνηκε καθαρά ότι ο Παναθηναϊκός ήταν η καλύτερη ομάδα απ’ όσες αντιμετώπισε, η στατιστική του εικόνα είναι σχεδόν ειδυλλιακή μόνο αν δεν έχει παρακολουθήσει κανείς ούτε λεπτό από τα παιχνίδια. Η ομάδα ολοκλήρωσε αυτή τη διαδρομή αήττητη, καταγράφοντας τρεις νίκες, τρεις ισοπαλίες, με 11 γκολ υπέρ και οκτώ κατά.
Η παράδοξη στατιστική εικόνα εντός και εκτός έδρας
Η συμμετρία στην απόδοση του Παναθηναϊκού εντός και εκτός έδρας ήταν εντυπωσιακή και παράδοξη. Το «τριφύλλι» έδωσε τρία παιχνίδια μακριά από το ΟΑΚΑ, σε Ουγγαρία, Βουλγαρία και Τσεχία, και κατάφερε να τα κερδίσει όλα με το ίδιο σκορ, 2-1. Αυτές οι εκτός έδρας αναμετρήσεις αποδείχθηκαν οι πηγές λύτρωσης για την ομάδα και τους οπαδούς της.
Αντιθέτως, στα τρία εντός έδρας ματς, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να νικήσει κανένα. Κατέγραψε δύο ισοπαλίες με σκορ 2-2 και μία ισοπαλία με 1-1. Φάνηκε σαν η ομάδα να είχε αποφασίσει ότι το ΟΑΚΑ θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τη δημιουργία αγωνίας, ενώ οι εκτός έδρας αναμετρήσεις θα ήταν αυτές που θα έφερναν τη λύτρωση.
Η πρώτη πράξη του δράματος: Η αναμέτρηση με την Πάκσι
Η πρώτη πράξη του φετινού ευρωπαϊκού δράματος γράφτηκε στην Ουγγαρία, στην αναμέτρηση με την Πάκσι. Στον εκτός έδρας αγώνα, ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε ίσως την πιο πειστική από τις έξι εμφανίσεις του. Προηγήθηκε με 2-0, έχασε πολλές ευκαιρίες, αλλά επέτρεψε στους γηπεδούχους να μειώσουν, φεύγοντας τελικά με το 2-1.
Όλα έδειχναν ότι η ρεβάνς στο ΟΑΚΑ θα ήταν μια τυπική διαδικασία. Ωστόσο, οι έννοιες «τυπική διαδικασία» και «Παναθηναϊκός του φετινού καλοκαιριού» αποδείχθηκαν ασύμβατες. Η Πάκσι προηγήθηκε δύο φορές στην Αθήνα, με τον Παναθηναϊκό να ισοφαρίζει αρχικά με τον Γιάγκουσιτς. Χρειάστηκε το γκολ του Ραστόντερ στο 85ο λεπτό για να φτάσει στο τελικό 2-2 και να ολοκληρώσει την πρώτη αποστολή. Η πρόκριση επετεύχθη με συνολικό σκορ 4-3, αποτελώντας ταυτόχρονα την πρώτη σαφή προειδοποίηση για την καρδιολογική επιβάρυνση που θα ακολουθούσε τους φιλάθλους του «τριφυλλιού».
Με πληροφορίες από: Topontiki