Η μεταγραφή του Σεμπάστιαν Λέτο στον Παναθηναϊκό δεν ήταν προϊόν ποδοσφαιρικής λογικής ούτε κάποιου οργανωμένου σχεδίου με βάση τις ανάγκες της ομάδας. Αυτές εν πολλοίς καλύφθηκαν από τις οχτώ κινήσεις που έγιναν από τους Πράσινους κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου. Ο Μπουμάλ, ο Μέστο, οι αφοί Βλαχοδήμου, ο Μαμούτε, ο Εβαντζελίστα, ο Μολέντο και ο Βιγιαφάνιες ήρθαν είτε για να καλύψουν τα κενά που διέκρινε ο Αντρέα Στραματσόνι στο ρόστερ, είτε με προοπτική στο μέλλον. Η ένατη προσθήκη όμως ήταν μεταγραφή αγάπης…
Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι ο Λέτο θα μπορέσει να ξαναπιάσει τα επίπεδα απόδοσης που είχε το 2009-10 ως αριστερός εξτρέμ ή το 2011-12 ως σέντερ φορ όταν έκανε πράματα και θάματα με το Τριφύλλι. Ισως και να μην τα καταφέρει ποτέ, αφού στα 29 του πια, ο… θεός του ποδοσφαίρου δεν ήταν δίκαιος απέναντί του, φέρνοντάς τον αντιμέτωπο με δύο σοβαρότατους τραυματισμούς που αποτέλεσαν τροχοπέδη σε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα.
Στην προκειμένη περίπτωση όμως αυτό που αξίζει περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο (ακόμη δηλαδή κι αν ο Λέτο δεν μπορέσει να βοηθήσει αγωνιστικά τον Παναθηναϊκό) είναι η χαρά της στιγμής και τα έντονα συναισθήματα που προκάλεσε η επιστροφή του στο Τριφύλλι και η προσμονή για να ξαναφορέσει τα πράσινα και να αγωνιστεί στη Λεωφόρο. Εκ των πραγμάτων, τα επόμενα εντός έδρας ματς αποκτούν ξεχωριστό ενδιαφέρον μόνο και μόνο λόγω Λέτο…
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έζησε με μεγάλη αγωνία το δευτεριάτικο θρίλερ για την αποδέσμευση του «loco» από την Κατάνια και ξέσπασε σε διαδικτυακούς πανηγυρισμούς στο άκουσμα της είδησης -λίγο πριν τα μεσάνυχτα- ότι έμεινε ελεύθερος κι έρχεται στην Αθήνα για το Τριφύλλι. Ακούγεται παράλογο στην ποδοσφαιρική Ελλάδας της γκρίνιας και αρνητισμού αλλά είναι ελάχιστοι οι οπαδοί του ΠΑΟ που ενδιαφέρονται για το αν ο Λέτο μπορεί να προσφέρει άμεσα ή έστω μεσοπρόθεσμα. Τους αρκεί να τον ξαναδούν στα πράσινα.
Aλλωστε δεν αποτελεί απλά έναν μεγάλο παίκτη που πρόσφερε γκολ, ασίστ, ντρίμπλες, όμορφες στιγμές και μπόλικο πάθος σε μια τριετία. Συμβολίζει πολλά περισσότερα: είναι εκείνος που άφησε τον Ολυμπιακό για τον Παναθηναϊκό, είναι εκείνος που υπήρξε βασικό στέλεχος στην κατάκτηση του νταμπλ το ’10, είναι εκείνος που επί ένα εξάμηνο τη σεζόν 2011-12, λίγο προτού… λυγίσει το ταλαιπωρημένο γόνατό του, μετετράπη σε κορυφαίο φορ σκοράροντας κατά βούληση με έναν ξεγραμμένο Παναθηναϊκό που έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο των τελευταίων ετών. Γενικότερα ο Αργεντινός συμβολίζει μια άλλη εποχή…
Κι ο ίδιος όμως κάπως έτσι νιώθει. Το έδειξε με τη στάση του τις τελευταίες ημέρες και κυρίως κατά τη διάρκεια της Δευτέρας όταν χάρισε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που του όφειλε η Κατάνια. Θα μπορούσε να πατήσει στο συμβόλαιο που είχε με τους Ιταλούς και να εισπράξει ξεκούραστα τον μισθό του, παίρνοντας βεβαίως και όσα του χρωστάνε. Δεν το έκανε όμως…
Πόσοι και πόσοι δεν λειτουργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Προφανώς όμως το ζητούμενο για τον Λέτο ήταν η μπάλα και όχι τα χρήματα. Κι αν μη τι άλλο ο Σέμπα νιώθει ότι το ευνοϊκότερο μέρος για να κάνει ένα restart στην καριέρα του είναι ο Παναθηναϊκός. Εδώ δηλαδή όπου τον λατρεύουν, τον πιστεύουν, τον υπολογίζουν και είναι βέβαιο πως θα του δώσουν περισσότερη πίστωση χρόνου απ’ οπουδήποτε αλλού…