Καθοριστική σημασία για τους χιλιάδες υποψηφίους έχει ο γραπτός βαθμός στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Ο γραπτός βαθμός είναι αυτός που «κανονίζει» τελικά και εκ των υστέρων την κίνηση της βαθμολογίας σε κάθε μάθημα καθώς έχει τη δυνατότητα να ανατρέπει όλα τα προηγούμενα δεδομένα.
Καθοριστική σημασία για τους χιλιάδες υποψηφίους έχει ο γραπτός βαθμός στα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Ο γραπτός βαθμός είναι αυτός που «κανονίζει» τελικά και εκ των υστέρων την κίνηση της βαθμολογίας σε κάθε μάθημα καθώς έχει τη δυνατότητα να ανατρέπει όλα τα προηγούμενα δεδομένα. Από αυτήν την άποψη η γραπτή επίδοση των υποψηφίων έχει μεγάλη σημασία στη διαμόρφωση της συνολικής βαθμολογίας του υποψηφίου. Ιδιαίτερα η βαθμολογία στα γραπτά των μαθημάτων αυξημένης βαρύτητας παίζει καθοριστική σημασία καθώς μία μονάδα στο πρώτο μάθημα αυξημένης βαρύτητας δίνει διπλάσια (περίπου) μόρια από μία μονάδα στα υπόλοιπα μαθήματα και μία μονάδα στο δεύτερο μάθημα αυξημένης βαρύτητας δίνει 50% (περίπου) περισσότερα μόρια από μία μονάδα στα υπόλοιπα μαθήματα. Στη διαδικασία της βαθμολόγησης ο πρώτος βαθμολογητής δεν υπογραμμίζει ελλείψεις, σφάλματα, αδυναμίες ή ατέλειες πάνω στο γραπτό, αλλά απλώς αναγράφει με κόκκινο στιλό τον βαθμό στον ειδικό χώρο κάθε γραπτού. Ο δεύτερος βαθμολογητής σημειώνει με πράσινο στιλό ελλείψεις, σφάλματα, αδυναμίες ή ατέλειες πάνω στο γραπτό και αναγράφει τον βαθμό στον ειδικό χώρο κάθε γραπτού.
Ο βαθμός είναι στην κλίμακα 0 - 100. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της δεύτερης βαθμολόγησης και αφού ελεγχθεί η αναγραφή του βαθμού του δεύτερου βαθμολογητή σε κάθε γραπτό και στις δύο θέσεις αριθμητικώς και ολογράφως, αποσφραγίζεται από τη γραμματεία ο βαθμός του α΄ βαθμολογητή και ελέγχεται, αν έχει διαφορά από τον δεύτερο βαθμολογητή μεγαλύτερη των 12 μονάδων. Εάν η διαφορά είναι μεγαλύτερη από 12 μονάδες στην κλίμακα 0- 100, τότε το συγκεκριμένο τετράδιο, αφού επικαλυφθούν οι βαθμολογίες του πρώτου και του δεύτερου βαθμολογητή με αδιαφανή αυτοκόλλητα, παραδίδεται από τη γραμματεία στον αναβαθμολογητή, ο οποίος, σημειωτέον, δεν μπορεί να είναι από αυτούς που αξιολόγησαν το συγκεκριμένο γραπτό για πρώτη ή δεύτερη βαθμολόγηση.
Ας το δούμε και με παραδείγματα:
Πώς το 19 γίνεται 10,6!
Ας πάρουμε την περίπτωση ενός μαθητή με 19 προφορικό βαθμό (μέσο όρο των δύο τετραμήνων) σε κάποιο μάθημα που γράφει στο ίδιο μάθημα 10. Επειδή ο προφορικός βαθμός είναι μεγαλύτερος από τον γραπτό περισσότερο από δύο (2) μονάδες, ο προφορικός βαθμός μειώνεται ώστε να είναι μεγαλύτερος από τον γραπτό κατά δύο (2) μονάδες, διορθώνεται, δηλαδή, στο 12. Ο τελικός βαθμός γίνεται 10,6 Ας πάρουμε την περίπτωση ενός μαθητή ο οποίος έχει προφορικό βαθμό (μέσο όρο των 2 τετραμήνων) δώδεκα (12), αλλά γράφει δεκαοκτώ (18). Στην περίπτωση αυτή που ο προφορικός βαθμός του μαθητή είναι μικρότερος από τον γραπτό του βαθμό περισσότερο από δύο (2) μονάδες, ο προφορικός βαθμός αυξάνεται τόσο ώστε να είναι μικρότερος από τον γραπτό κατά δύο (2) μονάδες, δηλαδή διορθώνεται στο δεκαέξι (16). Στην περίπτωση αυτή ο τελικός βαθμός γίνεται 17,4
Λίγες μέρες πριν από την έναρξη των Πανελληνίων Εξετάσεων «ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζουν τα μαθήματα στα οποία, σ΄ αυτό το τελευταίο χρονικό διάστημα, πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα οι υποψήφιοι όλων των Κατευθύνσεων. Αναφερόμαστε αφενός στα μαθήματα εκείνα στα οποία οι υποψήφιοι συναντούν τις μεγαλύτερες δυσκολίες τα τελευταία χρόνια, καθώς και σε εκείνα στα οποία μπορεί να στηριχθεί κάποιος για να πετύχει ένα βαθμολογικό άλμα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρσι (2009) είχαμε τον μεγαλύτερο αριθμό αριστούχων (10.688) των τελευταίων εννέα χρόνων (το 12,6% των 84.839 εξετασθέντων). Ωστόσο την ίδια χρονιά το περίπου 33% των εξετασθέντων, κοντολογίς περίπου 28.000 υποψήφιοι, βρέθηκαν με βαθμολογίες κάτω από τη βάση. Οι περισσότεροι προέρχονταν από την Τεχνολογική Κατεύθυνση 2 (14.745) και οι λιγότεροι από τη Θετική (1.178). Από τη Θεωρητική Κατεύθυνση κάτω από τη βάση βρέθηκαν 11.993 υποψήφιοι. Η κατάσταση αυτή δημιούργησε ένα χάσμα στις βάσεις εισαγωγής με αποτέλεσμα στα πανεπιστημιακά τμήματα να αρχίζουμε από το «βάθος» των 8.750
μορίων (Επιστημών της Θάλασσας Παν. Αιγαίου) και να τελειώνουμε στο «ύψος» των 19.476 μορίων (Ιατρική Παν. Αθήνας).
«Η Φυσική ζεμάτισε τους υποψηφίους», «ναυάγιο των υποψηφίων στη Χημεία», «Μαθημαχτικιά», «Ναρκοπέδιο η Ιστορία», «Φυσική αποτυχία», «Γκάφα Χ 2 στα Αρχαία» είναι μόνο μερικοί από τους τίτλους με τους οποίους «ξορκίστηκαν» ορισμένα από τα θέματα εξετάσεων των τελευταίων χρόνων, υποδηλώνοντας με σαφήνεια και δραματικότητα τις απώλειες των υποψηφίων σε βαθμούς- μόρια.
Στα πλαίσια αυτά ας δούμε τα μαθήματα που πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα οι υποψήφιοι ανάλογα με την Κατεύθυνση στην οποία ανήκουν και βεβαίως ανάλογα με το Επιστημονικό Πεδίο που είναι έτοιμοι να επιλέξουν.
Τα Μαθηματικά και η Φυσική, τα Αρχαία και η Ιστορία έχουν αποδειχθεί ότι δυσκολεύουν περισσότερο τους υποψηφίους και δημιουργούν μεγάλες ουρές χαμηλών βαθμολογιών. Το μεγαλύτερο ποσοστό κάτω από τη βάση στην ιστορία των εξετάσεων ενιαίου Λυκείου (αν εξαιρέσουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες των θεμάτων του 2000) ήταν τα Μαθηματικά Τεχνολογικής Κατεύθυνσης 2 (80,26% το 2002), η Φυσική Τεχνολογικής Κατεύθυνσης 2 (74,98% το 2005), το ίδιο μάθημα (72,6%) το 2004, η Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον Τεχνολογικής Κατεύθυνσης 2 (66,91% το 2002), τα Μαθηματικά Τεχνολογικής Κατεύθυνσης 1 (65,06% το 2002). Στα μαθήματα Γενικής Παιδείας, αν εξαιρέσουμε τη Φυσική του 2004 που είχε το 52,44% των γραπτών κάτω από τη βάση, η Ιστορία αναδεικνύεται το μάθημα με τα περισσότερα βαθμολογικά... Βατερλώ (62,23% κάτω από τη βάση το 2009).
Στη Θεωρητική Κατεύθυνση οι υποψήφιοι πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα τα Αρχαία Ελληνικά (κατά μέσο όρο 50% γράφει κάθε χρόνο κάτω από τη βάση) και την Ιστορία (60,27% κάτω από τη βάση το 2006) αν θέλουν να βρουν ανοιχτή την είσοδο στις υψηλόβαθμες Νομικές και Παιδαγωγικές Σχολές, καθώς τα παραπάνω μαθήματα ενώ αποτελούν το κλειδί για την είσοδο σε υψηλόβαθμη σχολή παράλληλα συγκεντρώνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά χαμηλών βαθμολογιών. Παράλληλα προσοχή θέλει και η Λογοτεχνία, καθώς το 2006 σημειώθηκε ρεκόρ αποτυχίας (52,28% κάτω από τη βάση το 2006). Στη Θετική Κατεύθυνση στα Μαθηματικά καταγράφεται μια αποτυχία της τάξης του 28-42%. Στη Βιολογία η αποτυχία το διάστημα 2001-2003 αφορούσε το 30-45% των υποψηφίων, όμως τα ευκολότερα θέματα τα τελευταία χρόνια κατέβασαν το ποσοστό της αποτυχίας κάτω από το 17%. Στη Φυσική, το 2005 καταγράφεται η μεγαλύτερη αποτυχία στο μάθημα φτάνοντας το 35,75%, ενώ στη Χημεία το ποσοστό των γραπτών κάτω από τη βάση είναι από 16,02% (το 2009) έως 31,29% (το 2003).
Στην Τεχνολογική Κατεύθυνση 2 που έχει και τους περισσότερους υποψηφίους, τα Μαθηματικά αποτελούν το μάθημα- νάρκη, καθώς κάθε χρόνο το ποσοστό αποτυχίας κυμαίνεται 66-80% (75,70 το 2008). Αμέσως μετά σε βαθμό δυσκολίας ακολουθεί η Φυσική που το 2005 σημείωσε ρεκόρ βαθμολογιών κάτω από τη βάση (74,98%). Μακρά σειρά χαμηλών επιδόσεων έχουμε και στο μάθημα Ανάπτυξη Εφαρμογών (κατά μέσο όρο ένας στους δύο υποψηφίους γράφει κάτω από τη βάση), ενώ καλύτερα είναι τα πράγματα στο μάθημα Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στο οποίο πέρσι (2009) κάτω από τη βάση έγραψε το 30,78% των υποψηφίων.
ΤΑ ΣΩΣΤΑ
1Ψύχραιμη και προσεκτική μελέτη των κειμένων και των ερωτήσεων που δίνονται. Απαραίτητη είναι η ανάγνωση του πρωτότυπου κειμένου δύο και τρεις φορές, προκειμένου να κατανοηθεί το κεντρικό θέμα του και ενδεχομένως οι πρωταγωνιστές του. 2Προσεκτική, χωρίς βιασύνη, διατύπωση των απαντήσεων. Να ολοκληρώνει τη μετάφραση του διδαγμένου κειμένου και τις παρατηρήσεις, ώστε να αφιερώνει τον υπολειπόμενο χρόνο στη μετάφραση του αδίδακτου, που απαιτεί περισσότερο χρόνο και άνεση.
3Ολοκληρωμένες απαντήσεις χωρίς παραλείψεις, σωστά διατυπωμένες και ορθογραφημένες. Μετάφραση και συντακτικός προσδιορισμός των λέξεων πρέπει να ακολουθούν παράλληλη πορεία. Να μη γίνεται αυτοσκοπός η συντακτική ανάλυση, αλλά ένα μέσο που θα υποβοηθήσει τη νοηματική αναπαράσταση. 4Οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν διαθέσιμο χρόνο για μια προσεκτική ανάγνωση όλου του γραπτού τους, πριν το παραδώσουν.
5Ο τελικός έλεγχος είναι πολύ σημαντικός, αφού βοηθά στην αποφυγή παραλείψεων και άστοχων διατυπώσεων.
ΤΑ ΛΑΘΗ
1Διαφορετικοί τύποι από αυτούς που ζητούνται στη γραμματική παρατήρηση (από απρόσεκτη ανάγνωση της παρατήρησης).
2Ελλιπής εφαρμογή του πολυτονικού συστήματος που ισχύει στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
3Η αποστήθιση της μετάφρασης του διδαγμένου κειμένου έτσι που ο υποψήφιος να μην ξέρει πού πρέπει να σταματήσει ή να αποδώσει το συγκεκριμένο απόσπασμα.
4Επέκταση στην παρατήρηση της εισαγωγής ακόμα και σε στοιχεία που δεν ζητούνται.
5Μεγάλη έκταση και «εκτός θέματος» στις απαντήσεις στις ερμηνευτικές ερωτήσεις. Ο προσδιορισμός δεδομένων- ζητουμένων και ένα στοιχειώδες σχεδιάγραμμα ανάλυσης θα βοηθήσουν και στο ευσύνοπτο μέγεθος και στην πληρότητα των απαντήσεων.
