Νέα τακτική εφαρμόζουν οι ναυτιλιακές εταιρείες, σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου δεξαμενόπλοια να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς να γίνονται αντιληπτά από το Ιράν. Η μέθοδος αυτή περιλαμβάνει την απενεργοποίηση των συστημάτων εντοπισμού των πλοίων και τη διεξαγωγή νυχτερινών διελεύσεων, υπό τη συνοδεία του αμερικανικού στρατού. Στόχος είναι η αποφυγή πιθανών επιθέσεων, όπως αυτή που είχε πλήξει ένα ελληνικής ιδιοκτησίας υπερδεξαμενόπλοιο έναν μήνα νωρίτερα.
Η περίπτωση του Kiku
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νέας τακτικής αποτελεί η πορεία του ελληνικής ιδιοκτησίας υπερδεξαμενόπλοιου Kiku. Το απόγευμα της 25ης Ιουλίου, το Kiku έφτασε στον τερματικό σταθμό εξαγωγής πετρελαίου Mesaieed του Κατάρ, ο οποίος βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα νότια της Ντόχα. Δύο ημέρες αργότερα, στις 27 Ιουλίου, φόρτωσε το φορτίο του ανοιχτά του Κατάρ.
Στις 29 Ιουλίου, φορτωμένο με αργό πετρέλαιο, το Kiku πέρασε τα Στενά του Ορμούζ, διασχίζοντας τον Περσικό Κόλπο. Στη συνέχεια, στις 31 Ιουλίου, λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι, ενώ βρισκόταν ανοιχτά του Ντουμπάι, το Kiku χάθηκε από τις οθόνες παρακολούθησης. Το πλοίο είχε σταματήσει να εκπέμπει τη θέση του για 21 ώρες, κατά τη διάρκεια της διέλευσής του από τα Στενά του Ορμούζ, απενεργοποιώντας τον αναμεταδότη AIS.
Η λειτουργία του συστήματος AIS
Ο αναμεταδότης AIS είναι μια ναυτιλιακή ραδιοεπικοινωνιακή συσκευή, η οποία εκπέμπει την ταυτότητα, την ταχύτητα, την πορεία και τη θέση ενός πλοίου. Η απενεργοποίηση αυτής της συσκευής καθιστά το πλοίο «αόρατο» στα συστήματα παρακολούθησης. Μετά την 21ωρη απουσία του, το Kiku επανεμφανίστηκε ανοιχτά της Φουτζάιρα, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Εκεί, παρέμεινε για 32 ώρες δίπλα στο πλοίο Nave Electron, προτού το τελευταίο αναχωρήσει με προορισμό την Ασία. Ωστόσο, αυτό αποτελεί περιστατικό που δεν συνέβη για πρώτη φορά, αλλά μέρος της πιο πρόσφατης τακτικής της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Ξαφνικά, στις 10 το πρωί της 1ης Αυγούστου, το σήμα του Kiku εξαφανίστηκε ξανά, αυτή τη φορά στην άλλη πλευρά των Στενών του Ορμούζ.
Η νέα τακτική και οι στόχοι της
Η πιο πρόσφατη τακτική της πετρελαϊκής βιομηχανίας περιλαμβάνει νυχτερινές διελεύσεις από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς ενεργό σύστημα εντοπισμού και υπό τη συνοδεία του αμερικανικού στρατού. Ο βασικός στόχος αυτού του σχεδίου είναι η αποφυγή ιρανικών επιθέσεων με drone.
Ένας μήνας πριν από τα συγκεκριμένα γεγονότα, το Kiku είχε πληγεί από επίθεση drone, η οποία ωστόσο δεν είχε προκαλέσει έκρηξη. Η νέα αυτή προσέγγιση επιδιώκει να ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους για τα δεξαμενόπλοια που διέρχονται από την ευαίσθητη αυτή θαλάσσια περιοχή.
Συνεργασία και μεταφορά ευθυνών
Με την ενεργή βοήθεια του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, πετρελαϊκές εταιρείες από τη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ναυλώσει δεξαμενόπλοια για την εφαρμογή αυτής της τακτικής. Τα πλοία αυτά απενεργοποιούν τους αναμεταδότες τους και μεταφέρουν πετρέλαιο έξω από τον Περσικό Κόλπο, διασχίζοντας τα Στενά του Ορμούζ και περνώντας στον Κόλπο του Ομάν.
Στον Κόλπο του Ομάν, πραγματοποιούνται μεταφορτώσεις του φορτίου σε άλλα δεξαμενόπλοια, τα οποία ανήκουν ή έχουν ναυλωθεί από τους τελικούς πελάτες. Μετά την ολοκλήρωση της μεταφόρτωσης, τα πρώτα πλοία επιστρέφουν στον Περσικό Κόλπο για να παραλάβουν νέο φορτίο. Αυτή η διαδικασία έχει απαλλάξει τις εμπορικές ναυτιλιακές εταιρείες από το δαπανηρό βάρος του ασφαλιστικού κινδύνου και τον άμεσο κίνδυνο ιρανικών επιθέσεων, μεταθέτοντας την ευθύνη στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και στους ίδιους τους παραγωγούς πετρελαίου.
Με πληροφορίες από: Reader
