Facebook
Twitter
Google +
Linkedin

«Μαθαίνεις πολλά στο χείλος του θανάτου»: Πώς φοιτητής με σπάνια ασθένεια θεράπευσε τον εαυτό του

17 Σεπτεμβρίου 2019, 11:42 | Επιστήμη

«Μαθαίνεις πολλά στο χείλος του θανάτου»: Πώς φοιτητής με σπάνια ασθένεια θεράπευσε τον εαυτό του

Λίγες ημέρες μετά τα Χριστούγεννα του 2013, η ζωή του David Fajgenbaum κρεμόταν από μία κλωστή. Νοσηλευόταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Αρκάνσας και πάλευε με μία σπάνια ασθένεια. Τα αιμοπετάλιά του ήταν τόσο χαμηλά, που ακόμη και ένα ελαφρύ σκούντημα θα μπορούσε να προκαλέσει μία φονική αιμορραγία στον εγκέφαλό του. Ένας γιατρός τον συμβούλευσε να γράψει τη διαθήκη του σε ένα κομμάτι χαρτί.

Μεταφέρθηκε εσπευσμένα για να κάνει αξονική τομογραφία. Δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του. Θυμόταν την πρώτη ασθενή που είχε πεθάνει μπροστά, όταν σπούδαζε στην Ιατρική Σχολή.

Δεν πίστευε ότι θα βγει ζωντανός από τον τομογράφο… Αλλά, βγήκε.

Ο Fajgenbaum αντιμετώπιζε μία ασθένεια ονόματι «Castleman». Είναι ένα σπάνιο αυτοάνοσο που προκαλεί υπερπλασία των κυττάρων στους λεμφαδένες του σώματος.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Fajgenbaum είχε υποτροπιάσει, όμως, ύστερα από τέσσερις κύκλους χημειοθεραπειών το σώμα του είχε εξασθενίσει πολύ.

Πράγματι, έμαθε πολλά από την μεγάλη περιπέτειά του και κυρίως βρήκε έναν τρόπο για να θεραπευτεί. Σήμερα, στα 34 του, η νόσος είναι σε ύφεση, έχει έναν ευτυχισμένο γάμο και μία κόρη και συνεχίζει να εργάζεται εντατικά για τη διάσωση άλλων ασθενών που πάσχουν από την ίδια ασθένεια.

Στο βιβλίο του «Chasing My Cure: A Doctor's Race to Turn Hope into Action» (Κυνηγώντας τη Θεραπεία μου: Ο αγώνας ενός γιατρού να μετατρέψει την ελπίδα σε πράξη), ο 34χρονος περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τον δύσκολο αγώνα του να κρατηθεί στη ζωή.
Η πρώτη του αγάπη

Ο Fajgenbaum μεγάλωσε στη Βόρεια Καρολίνα. Από πολύ νωρίς αγάπησε το αμερικάνικο ποδόσφαιρο και όνειρό του ήταν να γίνει επαγγελματίας παίκτης. Στο γυμνάσιο ξυπνούσε από τις 5 το πρωί για να πάει για τρέξιμο. Οι τοίχοι στο δωμάτιό του ήταν καλυμμένοι με πίνακες στατιστικών που τον βοηθούσαν να βελτιωθεί.

Κατάφερε να μπει στην ομάδα ποδοσφαίρου του Πανεπιστημίου του Τζόρτζταουν, αλλά το 2004 έχασε τη μητέρα του από καρκίνο. Η απώλειά της, άλλαξε την κοσμοθεωρία του. Κατάλαβε ότι πρέπει να εκτιμάς τις μικρές στιγμές στη ζωή, αποδέχθηκε ότι κακά πράγματα συμβαίνουν και σε καλούς ανθρώπους.
Στη σχολή ιατρικής παραλίγο να χάσει τη ζωή του

Mπήκε στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Πανσυλβάνια για να γίνει γιατρός, όπως ο πατέρας του, και συγκεκριμένα ογκολόγος (αυτό εις μνήμη της μητέρας του).

Στο τρίτο έτος του στη σχολή, το 2010, αρρώστησε βαριά και νοσηλεύτηκε για πέντε μήνες. Είχε προβλήματα στο ήπαρ, τα νεφρά και άλλα όργανα. Κάτι τους επιτίθετο με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν.

Η διάγνωση ήταν: Castleman. Το σπάνιο αυτοάνοσο γράφτηκε στα ιατρικά βιβλία για πρώτη φορά το 1954. Εμφανίζεται εν μέρει ως αυτοάνοσο και εν μέρει ως καρκίνος. Η ασθένεια προκαλεί υπερδιέγερση στις κυτοκίνες, είναι μόρια ανοσολογικής σηματοδότησης. Μία απλή παρομοίωση που χρησιμοποιούν οι γιατροί για να γίνει κατανοητή η ασθένεια είναι η εξής: Είναι σαν να καλεί ο ίδιος ο οργανισμός μαχητικά αεροσκάφη να βομβαρδίσουν το σώμα.

Οι γιατροί του Fajgenbaum καταλάβαιναν πως σημειωνόταν ένας «εμφύλιος» στον οργανισμό του, αλλά είχαν πολλές απορίες σχετικά με το πώς και το γιατί συνέβαινε.

Ο ασθενής αισθανόταν ναυτικά και ατονία. Τα όργανά του σταματούσαν να λειτουργούν και ξαφνικά παρατήρησε μερικά κόκκινα σημάδια στο δέρμα του. Οι γιατροί του, όμως, ήταν πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να τον κρατήσουν ζωντανό και δεν έδωσαν καμία σημασία στα σημάδια.

Ο ίδιος, όμως, αντιλαμβανόταν περισσότερο τις ενδείξεις της ασθένειας στο σώμα του.

Οι μάχες για τη ζωή

Η νόσος οδήγησε τον Fajgenbaum αρκετές φορές ένα βήμα πριν από τον θάνατο σε περίοδο τριών ετών. Νοσηλευόταν ακόμη και για μήνες τη φορά.

Ακόμη και όταν ξεκίνησαν να τον κουράρουν ειδικοί στην ασθένεια, υπήρχαν ακόμη πολλοί άγνωστοι παράγοντες. Οι χημειοθεραπείες τον κρατούσαν ζωντανό. 

Στο κρεβάτι του νοσοκομείου πενθούσε για όλα αυτά που δεν θα κατάφερνε να ζήσει: η αποφοίτηση από τη σχολή, ο γάμος με την σύντροφό του, τα βλέμματα του γιού και της κόρης που τόσο ήθελε. Η κατάστασή του ήταν τόσο σοβαρή που η οικογένειά του είχε καλέσει μέχρι και παπά για να τον διαβάσει πριν πεθάνει.

Κατά κάποιον - ανεξήγητο - τρόπο κάθε φορά κατάφερνε να επιβιώσει. Κάθε φορά, όμως, το σώμα του αποδυναμωνόταν όλο και περισσότερο καθιστώντας τον ανίσχυρο απέναντι στην επόμενη μεγάλη μάχη.

Η ασθένεια τον κατέβαλε, αλλά ο ίδιος δεν παράτησε τη ζωή του. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο και ξεκίνησε μεταπτυχιακό. Επίσης, ίδρυσε το Castleman Disease Collaborative Network, μία παγκόσμια πρωτοβουλία με στόχο τη μάχη κατά της νόσου.

Μέσω της εν λόγω πρωτοβουλίας μάζευε στον ίδιον χώρο όλους τους κορυφαίους γιατρούς στη νόσο Castleman. Η ομάδα του εργάστηκε με τους καλύτερους στον τομέα αλλά και ασθενείς για να μπορέσει να λύσει τα πολλά ερωτήματα σχετικά με τη νόσο που – τότε – στερούσε στον Fajgenbaum τη ζωή που είχε ονειρευτεί.

Κάθε τρεις εβδομάδες πετούσε στην Βόρεια Καρολίνα για να κάνει τις χημειοθεραπείες του και παρότι μπορούσε να πεθάνει ανά πάσα στιγμή, δεν εγκατέλειψε ποτέ την ελπίδα και ξεκίνησε να υλοποιεί τα όνειρά του.

Έκανε πρόταση γάμου στην κοπέλα του, Caitlin Prazenica, η οποία του είπε το μεγάλο ναι. Όπως τονίζει η ίδια, το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να είναι μαζί, η ασθένεια δεν ήταν τροχοπέδη.


Πηγή: CNNi

Facebook
Twitter
Google +
Linkedin

Διαβάστε ακόμα
Εφιαλτική πρόβλεψη για Ελλάδα: Επιπλέον 60 μέρες καύσωνα
Αναπόφευκτο θεωρούν οι επιστήμονες τον «ανείπωτο ανθρώπινο πόνο»
Πως επιλέγουν τα θύματα τους οι βιαστές;
Οι περιοχές της Ελλάδας που κινδυνεύουν να βρεθούν κάτω από το νερό μέχρι το 2050
Δραπέτευσαν ένα εκατομμύριο μυρμήγκια κανίβαλοι. Σε πανικό οι επιστήμονες
Έρευνα δείχνει ότι μεγάλο μέρος της Θεσσαλονίκης θα βουλιάξει
Booking.com
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ