Η επανεμφάνιση του θηλαστικού θεωρείται γεγονός με ιδιαίτερη σημασία, αφού η βίδρα έχει εξαφανιστεί από τους περισσότερους βιότοπους της περιοχής. Σημειώνεται πως το εν λόγω είδος προστατεύεται αυστηρά σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Οι σημαντικότεροι κίνδυνοι για την επιβίωση της βίδρας - που προέρχονται από τον άνθρωπο - είναι η ρύπανση των ποταμών και των λιμνών, η αποξήρανση των υγροτόπων και τα υδροηλεκτρικά φράγματα. Επίσης η καταστροφή της παρόχθιας βλάστησης σε λίμνες και ποτάμια λόγω της επέκτασης των αγρών, η κατασκευή δρόμων, η ευθυγράμμιση της κοίτης των ποταμών, η κατάκλυση των βιοτόπων λόγω της κατασκευής τεχνητών ταμιευτήρων στα ποτάμια. Οι τεχνητοί ταμιευτήρες συνήθως δεν δημιουργούν κατάλληλους βιότοπους για το είδος λόγω της έντονης αυξομείωσης της στάθμης και της απουσίας παρόχθιας βλάστησης.
Η ΒΙΔΡΑ
Οι βίδρες ζουν μεμονωμένες και οριοθετούν με σαφήνεια το ζωτικό τους χώρο, η έκταση του οποίου κυμαίνεται ανάλογα με τη διαθέσιμη τροφή. Είναι ένας από τους ανώτερους θηρευτές στα υδάτινα οικοσυστήματα. Τρέφεται με ψάρια σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%, αλλά και με αμφίβια, ερπετά (νερόφιδα), ασπόνδυλα (κυρίως καβούρια), πουλιά και μικρά θηλαστικά. Γεννούν συνήθως την άνοιξη 2-3 μικρά κατ' έτος, τα οποία τον πρώτο χρόνο εξαρτώνται από τη μητέρα τους. Χρησιμοποιεί πολλά καταφύγια για ανάπαυση και αναπαραγωγή, τα οποία είναι είτε ανοικτά, σε ήσυχες τοποθεσίες ανάμεσα σε βράχια με πυκνή παρυδάτια δενδρώδη και θαμνώδη βλάστηση ή καλαμώνες, είτε σε κοιλότητες που σκάβει κάτω από το έδαφος.
Αν και οι πληθυσμοί της βίδρας στην Ελλάδα εξακολουθούν να είναι από τους σημαντικότερους στην Ευρώπη, στις πεδινές περιοχές μειώνονται διαρκώ
πηγη: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
