Αυτή την Παρασκευή επανέρχομαι με ακόμα ένα mail που μου έστειλε μια φίλη κι ελπίζω να τύχει της ίδιας αποδοχής. Πάντως ομολογώ ότι συμπονώ τον άγνωστο αλλά και ειλικρινή κύριο που αποκαλύπτει γιατί απέλυσε τη γραμματέα του…
(πραγματική ιστορία)
Πριν από 2 εβδομάδες ήταν τα 45α γενέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι αυτό. Κατέβηκα να πάρω πρωινό, περιμένοντας να μου φτιάξει το κέφι η γυναίκα μου με τις ευχές της και ίσως με ένα δώρο. Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε «καλημέρα». Ούτε τα παιδιά μου με παρηγόρησαν, δεν το θυμήθηκαν επίσης.
Όταν έφθασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος. Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε: «Καλημέρα, κύριε διευθυντά. Ευτυχισμένα γενέθλια». Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Το μεσημέρι η Τζάνετ χτύπησε την πόρτα και είπε: «Έχει υπέροχο καιρό. Μιας που είναι τα γενέθλια σας, τι λέτε να πάμε για γεύμα οι δύο μας?» «Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε». Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως, αλλά σε ένα απομονωμένο μέρος, εκτός κέντρου. Ήπιαμε λίγο κρασί και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας. Κατά την επιστροφή μου είπε: «Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο. Έτσι?». «Υποθέτω πως όχι» απάντησα εγώ. «Πάμε στο διαμέρισμα μου» πρότεινε εκείνη. Φθάνοντας στο διαμέρισμα μου είπε: «Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο άνετο» «Βεβαίως» απάντησα ενθουσιασμένος. Πήγε στο δωμάτιο και μετά από κάνα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγούδησαν το τραγουδάκι των γενεθλίων και ..εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ….θεόγυμνος..!!
Στείλτε μου και εσείς το δικό σας e-mail στο fotini.k@madata.gr και την επόμενη Παρασκευή θα δημοσιεύσουμε στην στήλη αυτή το καλύτερο!
