Η οικογένεια Σαρτόρι από το Πλίμουθ του Ουισκόνσιν, με τέσσερις γενιές παράδοσης στην παραγωγή τυριού Asiago, βρίσκεται σε μια δύσκολη θέση λόγω των περιορισμών που επιβάλλουν οι ευρωπαϊκές χώρες. Αυτοί οι περιορισμοί εμποδίζουν τους αμερικανούς παραγωγούς, όπως είναι οι Σαρτόρι, να χρησιμοποιούν ονόματα όπως Asiago, Parmesan και Romano εκτός ΗΠΑ, αναγκάζοντάς τους να χρησιμοποιούν γενικές περιγραφές στα προϊόντα τους. Ο Bert Sartori, δισέγγονος της οικογένειας, εξέφρασε την απογοήτευσή του, τονίζοντας ότι "οι καταναλωτές πρέπει να αποφασίζουν ποιο τυρί θα νικήσει στην αγορά, όχι οι Ευρωπαίοι δικηγόροι".
Αμερικανική εκστρατεία για την προστασία της φέτας
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ξεκινήσει μια διεθνή εκστρατεία, απαιτώντας από χώρες όπως η Ταϊβάν, η Μαλαισία και η Αργεντινή να αναγνωρίσουν αμερικανικά ονόματα για τυριά όπως η φέτα, η γκοργκοντζόλα, το μπρι και το μύνστερ. Η αμερικανική εκστρατεία για την ελεύθερη χρήση ονομάτων προϊόντων τυριού, όπως η φέτα, σημείωσε σημαντική πρόοδο το προηγούμενο έτος, με τις εξαγωγές αμερικανικών τυριών να αυξάνονται κατά 20%, φτάνοντας σε νέο ρεκόρ 613.000 τόνων. Η Σόνα Μόρις, επικεφαλής της πολιτικής εμπορίου στην Ομοσπονδία Εθνικών Γαλακτοπαραγωγών των ΗΠΑ, χαρακτήρισε αυτή την εξέλιξη "πραγματικό άλμα" για την αμερικανική γαλακτοκομία.
Αντιδράσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση
Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με αυτή την τάση, καθώς το ιταλικό Συνδικάτο Parmigiano Reggiano, που εκπροσωπεί εκατοντάδες παραγωγούς, αναφέρει ότι οι πωλήσεις "ψεύτικης παρμεζάνας" εκτός ΕΕ ξεπερνούν τα 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Στην ΕΕ, τέτοιες ονομασίες είναι αυστηρά απαγορευμένες, με παραδείγματα όπως η απομάκρυνση του όρου "Parmesan" από πινακίδα σε γερμανική έκθεση το 2023. Ο πρόεδρος του Συνδικάτου, Νικόλα Μπερτινέλι, τόνισε την ανάγκη διαφάνειας για τους καταναλωτές, λέγοντας ότι "οι αγοραστές μπορεί να πιστεύουν ότι αγοράζουν προϊόν συνδεδεμένο με συγκεκριμένη ιταλική προέλευση και μέθοδο παραγωγής, ενώ στην πραγματικότητα δεν ισχύει κάτι τέτοιο".
Διεθνείς εμπορικές συγκρούσεις για τη φέτα
Η διαμάχη γύρω από το όνομα της φέτας αναδεικνύει τις θολές γραμμές ανάμεσα σε γενικές ονομασίες τροφίμων και αυστηρές γεωγραφικές προφυλάξεις. Ενώ το cheddar έχει γίνει ένα καθολικό στυλ τυριού, η σαμπάνια παραμένει αποκλειστικά γαλλική. Η φέτα, σύμφωνα με την ΕΕ, περιορίζεται αυστηρά σε ελληνικές περιοχές με χιλιετίες παράδοσης. Στην Ινδονησία, που διαθέτει αγορά 285 εκατομμυρίων κατοίκων και εισάγει γαλακτοκομικά προϊόντα αξίας 220 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως από τις ΗΠΑ, η ΕΕ πέτυχε τον Σεπτέμβριο συμφωνία προστασίας για πάνω από 200 ευρωπαϊκά προϊόντα, ορίζοντας τη φέτα αποκλειστικά ελληνική.
Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ αντέδρασαν τον Φεβρουάριο με τη δική τους συμφωνία, η οποία επιτρέπει στις αμερικανικές εταιρείες να χρησιμοποιούν το όνομα φέτα χωρίς περιορισμούς. Ωστόσο, καμία από τις δύο συμφωνίες δεν έχει ακόμη εγκριθεί επίσημα από την κυβέρνηση της Ινδονησίας. Στην Αυστραλία, η ΕΕ ολοκλήρωσε τον Μάρτιο εμπορική συμφωνία για 396 ευρωπαϊκά προϊόντα, απαγορεύοντας τη χρήση του όρου "φοντίνα" από ντόπιους παραγωγούς σε πέντε χρόνια. Οι υφιστάμενοι Αυστραλοί παραγωγοί μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το όνομα φέτα, εφόσον δηλώνουν την προέλευσή της.
Ο Ian Schuman, ανώτερος στέλεχος της Schuman Cheese στο Νιου Τζέρσεϊ, εκφράζει αισιοδοξία για τις αμερικανικές επιτυχίες στην Ασία και τη Λατινική Αμερική, υπογραμμίζοντας τη συνεχή ανάπτυξη των αγορών και την αυξανόμενη ζήτηση για τυρί.
Η διαμάχη γύρω από την ονομασία της φέτας αποτελεί ένα δείγμα των μεγαλύτερων εμπορικών εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ. Οι αμερικανικές πιέσεις για την ελεύθερη χρήση τυριών με παραδοσιακά ευρωπαϊκά ονόματα θέτουν σε κίνδυνο την αυθεντικότητα και την παράδοση των ευρωπαϊκών προϊόντων. Αν και οι ΗΠΑ επιδιώκουν την επέκταση των εξαγωγών τους, η Ευρώπη παραμένει προσηλωμένη στην προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και της ποιότητας των προϊόντων της. Αυτή η σύγκρουση αναδεικνύει την ανάγκη για μια ισορροπημένη προσέγγιση στον τομέα των διεθνών εμπορικών σχέσεων, με στόχο την προστασία των παραδοσιακών προϊόντων αλλά και την προώθηση της καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας.