Στον Ισαακ Νεύτων έχει αφιερώσει σήμερα η Google το λογότυπο της καθώς σαν σήμερα το 1643 γεννήθηκε.Μάλιστα χαρακτηριστικό είναι και το μήλο που πέφτει από το λογότυπο της Google.
Οι περισσότεροι έχουμε ακούσει για το περιβόητο «ατύχημα» του Νεύτωνα που του έδωσε την αφορμή να διατυπώσει τους νόμους της παγκόσμιας έλξης. Ξέρουμε για το περιβόητο μήλο που έπεσε στο κεφάλι του μια μέρα, γεγονός που τον ώθησε στο να συμπεράνει ότι «Το μήλο πέφτει, γιατί το τραβάει η γη, το φεγγάρι δεν πέφτει, γιατί το έλκουν άλλα σώματα σε διάφορες κατευθύνσεις. Έτσι, μένει μετέωρο, όπως και η γη και τα άλλα ουράνια σώματα». Αυτό, πέρα από μια συνταρακτική «αποκάλυψη» για εκείνη την εποχή, ήταν και το έναυσμα για την εκτενέστερη μελέτη των πλανητών η οποία αποτελούσε (και αποτελεί ακόμα) το αντικείμενο ενδιαφέροντος πολλών επιστημόνων αλλά και ανθρώπων που αναζητούν ένα μικρό κομμάτι της «φύσης του σύμπαντος».
Πέρα από το νόμο της βαρύτητας πάντως, ο Νεύτωνας μελέτησε και πάνω στη βάση της ανάλυσης, στις θεμελιώδεις αρχές της δυναμικής (που συνδέουν την κίνηση ενός σώματος με τις δυνάμεις που ασκούνται σε αυτό), στο περίφημο μαθηματικό διώνυμο (που φέρει το όνομά του), στο διαφορικό λογισμό (όπου φαίνεται ότι τον ανακάλυψε παράλληλα με το φιλόσοφο και μαθηματικό Λάιμπνιτς – και εκεί οφείλεται και η διαμάχη που δημιουργήθηκε μεταξύ τους), στο φως του ήλιου (όπου συμπέρανε ότι είναι ένα σύνολο διαφορετικών μονοχρωματικών ακτινοβολιών) και σε άλλα φαινόμενα...
«Αν η μηλιά ήταν 10 φορές ψηλότερη, το μήλο θα μου έσπαγε το κεφάλι και, αν ήταν ψηλή ως το φεγγάρι, θα χωνόταν το μήλο ως το κέντρο της γης. Γιατί δεν πέφτει το φεγγάρι?»
Ο Ισαάκ Νεύτων (Isaac Newton, 1643 –1727) μαθηματικος, φυσικός, αστρονόμος, αλχημιστής και φυσικός φιλόσοφος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς και φυσικούς επιστήμονες της ιστορίας και θεμελιωτής της σύγχονης φυσικής επιστήμης.
Θεωρείται πατέρας της Κλασικής Φυσικής, καθώς ξεκινώντας από τις παρατηρήσεις του Γαλιλαίου αλλά και τους νόμους του Κέπλερ για την κίνηση των πλανητών διατύπωσε τους τρεις μνημειώδεις νόμους της κίνησης και τον περισπούδαστο «νόμο της βαρύτητας» (που ο θρύλος αναφέρει πως αναζήτησε μετά από πτώση μήλου από μια μηλιά). Μεγάλης ιστορικής σημασίας υπήρξαν ακόμη οι μελέτες του γύρω από την έννοια του φωτός καθώς επίσης και η συμβολή του στη θεμελίωση των σύγχρονων μαθηματικών και συγκεκριμένα επί του διαφορικού και ολοκληρωτικού λογισμού.
Γεννήθηκε στο Λίνκoλνσάιρ της Αγγλίας. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Cambridge και επηρεάστηκε κυρίως από τις απόψεις του Bacon και του Καρτέσιου. Σε ηλικία 26 ετών ανέλαβε την έδρα των Μαθηματικών στο Cambridge, όπου παρέμεινε μέχρι το 1669.
Το 1672 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου και ανέλαβε αργότερα την προεδρεία της. Το 1687 δημοσίευσε το τρίτομο έργο του «Philosophiae naturalis principia mathematica», στο οποίο διατύπωσε τους νόμους της βαρύτητας και τους τρεις νόμους της κίνησης, που έθεσαν τα θεμέλια για την κλασική μηχανική. Βασιζόμενος στους νόμους του Κέπλερ για την κίνηση των πλανητών, ο Νεύτων απέδειξε ότι η κίνηση των αντικειμένων στη Γη διέπεται από τους ίδιους φυσικούς νόμους που καθορίζουν και την κίνηση των ουράνιων σωμάτων. Στο έργο αυτό διατύπωσε επίσης και τον νόμο της παγκόσμιας έλξης και απέκτησε διεθνή φήμη και αναγνώριση.
Οι ανακαλύψεις του Νεύτωνα αποτέλεσαν επιστημονική επανάσταση και επηρέασαν την πορεία της επιστημονικής έρευνας σε όλους τους τομείς. Στις αρχές του 20ού αιώνα οι νόμοι του Νεύτωνα για την κίνηση συμπληρώθηκαν από τον Αϊνστάιν με τη Θεωρία της Σχετικότητας. Ο Νεύτων μελέτησε ακόμη τη φύση του ηλιακού φωτός και δημοσίευσε τα ευρήματα των ερευνών του το 1704 στο έργο «Opticks». Μία από τις ανακαλύψεις που έκανε στα πειράματά του με τη χρήση πρισμάτων, ήταν ότι το ηλιακό φως αποτελεί σύνθεση από επιμέρους μονόχρωμες ακτινοβολίες.
Ο Νεύτων πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 85 ετών και ήταν ο πρώτος επιστήμονας που τάφηκε στο Αβαείο του Ουεστμίνστερ, πράξη που ήταν ιδιαίτερα τιμητική για τη μνήμη του. Μετά το θάνατό του στο σώμα του βρέθηκαν πολύ μεγάλες ποσότητες υδραργύρου, που οφείλονταν προφανώς στη μεγάλη του έκθεση στο στοιχείο αυτό κατά τα χημικά του πειράματα. Η έκθεσή του στον υδράργυρο θεωρείται επίσης ότι επέτεινε περισσότερο την ήδη βεβαρυμένη κατάσταση της ψυχικής του υγείας κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, τον περισσότερο χρόνο του τον αφιέρωσε στα θεολογικά του συγγράμματα, από τα οποία ξεχωρίζουν τα χειρόγραφά του για την «Αποκάλυψη» του Ιωάννη, όπως αυτά για την «πόρνη της Βαβυλώνας» και τα τέρατα με τα δύο ή τα δέκα κέρατα, όπως αναφέρει ο καθηγητής Iliffe. Μάλιστα ο κ. Iliffe αντικρούει κατηγορηματικά την άποψη που ήθελε τον Newton να συγγράφει τις θεολογικές του απόψεις στα βαθιά γεράματά του και πάσχοντας από γεροντική άνοια.
Βλέποντας αναλυτικά τις θεολογικές απόψεις του Newton, θα τις βρει κανείς αρκετά αντι-καθολικές, ενώ παράλληλα φαίνεται εμμένει να αναφέρεται στον «Ένα και Μοναδικό Πατέρα Θεό» απορρίπτοντας το δόγμα της Αγ. Τριάδας. Επίσης ασκεί αυστηρή κριτική στη πρώιμη εκκλησιαστική ιστορία (μεταξύ 3ου και 5ου αιώνα), κατά την οποία θεωρεί ότι ο Χριστιανισμός έχασε τις βάσεις του.
Πολύ πιθανόν αυτές οι «επικίνδυνες» απόψεις του να έκαναν κάποιους να υποστηρίξουν την κατάσταση «γεροντικής άνοιας» του συγγραφέα.
Πάντως σίγουρα αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Άγγλος επιστήμονας και φιλόσοφος δεν επιδείκνυε το έργο του στο ευρύ κοινό, αλλά φρόντιζε να το κρατάει μυστικό, διακινώντας τις απόψεις του σε πολύ κλειστούς κύκλους στην Αγγλία ή έξω από αυτήν. Παράδειγμα, ένας χρονολογικός χάρτης των γεγονότων της «Αποκάλυψης» που έστειλε στον συμπατριώτη του φιλόσοφο John Locke.
Όπως εξάλλου τονίζει ο καθηγητής Snobelen, ο τρόπος γραφής του Newton είναι καταπληκτικός, αποκαλύπτοντας τις απόψεις του σε επίπεδα: ένα πρώτο, επιφανειακό επίπεδο είναι φανερό σε όλους, αλλά στα μάτια ενός «μυημένου» αποκαλύπτεται ένα βαθύτερο επίπεδο γνώσης. Αυτό το σύστημα κάνει τον κ. Snobelen να παραλληλίζει τον Newton με τον Πυθαγόρα ως προς τον τρόπο μετάδοσης της γνώσης.
Ο Ισαάκ Νεύτωνας, ίσως ο διασημότερος επιστήμονας όλων των αιώνων, είχε προβλέψει το τέλος του κόσμου για το έτος 2060, δείχνουν χειρόγραφά του που εκτίθενται από την Κυριακή στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.
Τα συγκεκριμένα χειρόγραφα του μεγάλου φυσικού είχαν παρουσιασθεί για πρώτη φορά στο κοινό το 1969, στο πλαίσιο έκθεσης με τίτλο «Τα μυστικά του Ισαάκ Νεύτωνα», αναφέρει ανακοίνωση του πανεπιστημίου.
Ο Νεύτωνας εκτός από τη φυσική και την αστρονομία είχε διαπρέψει και ως θεολόγος και αλχημιστής. Σε μια επιστολή του, που χρονολογείται στο 1704, ασχολείται με μια σειρά περίπλοκων υπολογισμών, με βάση ένα εδάφιο από τη Βίβλο, παρμένο από το Βιβλίο του Δανιήλ.
Σύμφωνα με τους αλγόριθμούς του, θα πρέπει να κυλήσουν 1260 χρόνια από την επανίδρυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Καρλομάγνο έως το τέλος του κόσμου.
Η εθνική βιβλιοθήκη του Εβραϊκού Πανεπιστημίου διαθέτει πολλά γραπτά από το χέρι του μεγάλου σοφού, χάρη στο κληροδότημα ενός πλούσιου συλλέκτη.
Ο Νεύτωνας (1642 -1727) είναι παγκοσμίως γνωστός για τις μελέτες του πάνω στη βαρύτητα, τους νόμους του Σύμπαντος και τη Μηχανική και τις μελέτες του στον διαφορικό λογισμό.