Συνέντευξη στο περιοδικό tv kous kous παραχώρησε ο Παναγιώτης Στάθης, αποκαλύπτοντας μεταξύ άλλων την πιο δύσκολη στιγμή του στην δημοσιογραφία.
Αλήθεια , ποσά χρόνια μετράτε στην τηλεόραση; Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή σας;
Δουλεύω στην τηλεόραση 25 χρόνια. Με πολλά καλοκαίρια μέσα! Η καλύτερη στιγμή μου δεν έχει έρθει ακόμα… Πέρα από τα αστεία, όμως, έχω να θυμάμαι πολλά καλά πράγματα στην τηλεόραση, δημοσιογραφικές επιτυχίες που με κάνουν περήφανο. Και πολλά λάθη και αστοχίες, βέβαια. Όπως με κάνουν περήφανο και πράγματα που έχω κάνει στην έντυπη δημοσιογραφία και στο Ιντερνέτ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ μία γυναίκα που με πλησίασε 20 χρόνια μετά τη δίκη των σατανιστών της Παλλήνης και δακρυσμένη με ευχαρίστησε για τον τρόπο που παρουσίασα τη δίκη. Ήταν η αδελφή της 14χρονης Δώρας Συροπούλου που χάθηκε τόσο άδικα. Δεν θα ξεχάσω τα δάκρυα της μητέρας του Θάνου Αξαρλιάν για ένα κείμενο στην «Ελευθεροτυπία». Δεν θα ξεχάσω το βράδυ που ανακοίνωσα πως το STAR δεν θα πάρει τηλεοπτική άδεια, τα παγωμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου, τεχνικών μέσα στο στούντιο ειδήσεων, όπως και τη χαρά τους όταν ανακοίνωσα από το Συμβούλιο της Επικρατείας ότι ο διαγωνισμός ακυρώθηκε. Πιθανόν, όμως, η χειρότερη ήταν στον σεισμό του 1999 στην Αθήνα με τη γη να τρέμει, όπου μετρούσαμε νεκρούς στον αέρα. Θρήνος…