Μία φορά, ένας άνδρας περπατούσε σε μονοπάτια μεταξύ τεράστιων κλουβιών του ζωολογικού κήπου.
Ξαφνικά, κοιτάζοντας πρός το κλουβί του λιονταριού, είδε ένα κορίτσι που είχε πλησιάζει πάρα πολύ προς το άγριο ζώο.
Στην επόμενη στιγμή, το λιοντάρι την έπιασε από το παλτό τραβώντας την με δύναμη για να την βάλει μέσα και να την καταβροχθίσει.
Οι γονείς άρχισαν να ουρλιάζουν, οι άνθρωποι ήταν γύρω κατάπληκτοι. Κανείς δεν τόλμησε, όμως, να προσεγγίσει το κλουβί για να σώσει την κοπέλα.
Στη συνέχεια, σε μια κατάσταση γενικής πανικού, ο άνθρωπός μας περπάτησε αποφασιστικά πρός το κλουβί, χτύπησε το λιοντάρι με ισχύ στο ρύγχος και μέχρι το λιοντάρι να ανακτήσει από το σοκ του πραξικοπήματος, άρπαξε το κορίτσι από τα ρούχα, την τράβηξε μακριά από τα νύχια του λιονταριού και την άφησε στις αγκάλες των γονέων, οι οποίοι τον ευχαρίστησαν πολλές φορές για τον άθλο τόσου ασυνήθιστου θάρρους.
Τυχαία, ήταν ένας δημοσιογράφος επί τόπου.
Μετά που ησύχασαν τα πνεύματα, πήγε στο διασώστη και είπ ε: «Κύριε, ήταν η πιο γενναία πράξη που έχω δει στη ζωή μου, και είδα αρκετά.»
«Δεν υπήρχε μεγάλη υπόθεση», απαντά ο άλλος. «Το λιοντάρι ήταν πίσω από τα κάγκελα και ήξερα ότι ο Θεός θα με προστατέψει, όπως αυτός υπερασπίστηκε τον προφήτη Δανιήλ, παλαιά στη βιβλική εποχή. Δεν έκανα και τίποτε … »
«Λοιπόν πιστεύετε στον Θεό …» αναφώνησε ο δημοσιογράφος.
«Ναι, με όλη την καρδιά μου. Πάντα με βοήθησε όταν χρειαζόταν.»
«Λοιπόν, κύριε, η πράξη σας δεν θα περάσει απαρατήρητη. Θα γράψω γι ‘αυτό ένα άρθρο που θα εμφανιστεί αύριο το πρωί στην πρώτη σελίδα.»
Το επόμενο πρωί, ο άνθρωπός μας αγόρασε την εφημερίδα και είδε την πρώτη σελίδα το εξής άρθρο:
«Φονταμενταλιστής χριστιανός της άκρας δεξιάς επιτίθεται σε αφρικανικό μετανάστη για να του κλέψει τρόφιμα».
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΟ ΕΞΗΣ ΜΗΝΥΜΑ:
Αγαπητέ κύρι€ Δι€υθυντά
Σ€ αυτή τη ζωή τα θέλω μας €ίναι λίγο ως πολύ γνωστά. Πιστ€ύω ότι μπορ€ίτ€ να €κτιμήσ€τ€ την προσπάθ€ια που καταβάλω €ντός της €ταιρ€ίας και την καλή πίστη που διατηρώ στα €νστικτά σας.
Πιστ€ύω ότι αντιληφθήκατ€ τον τόνο της €πιστολής μου και €υ€λπιστώ στην έγκαιρη απάντησή σας.
Μ€ €κτίμηση
€λ€υθέριος
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ:
Αγαπητέ κ. Ελευθέριε
Η εταιρία βρίσκεται σε μια τρΟΧΙά χαρακτηριστική των καιρών. Εξωγενείς παράγοντες, ως επικίνδυνες ΟΧΙές καραδοκούν, οι επΟΧΙκές διακυμάνσεις δυσκολεύουν την κατάσταση και η προσπάθεια οφείλει να είναι πολυμετΟΧΙκή. Πιστεύω ότι γίνομαι κατανοητός χωρίς τη δημιουργία ενΟΧΙκών σκέψεων.
Με εκτίμηση
Διευθυντής
ΥΓ: Το Σαββατοκύριακο θα είμαι στο εξΟΧΙκό μου, αν χρειαστείτε κάτι.
Η σύμβαση................
Ένας τύπος με κουστούμι και χαρτοφύλακα περιμένει στην αίθουσα αναμονής του γραφείου του Πάπα. Η γραμματέας του χαμογελάει συγκαταβατικά και του λέει:
- Ο Παναγιότατος θα σας δεχτεί τώρα. Μπορείτε να περάσετε.
Ο τύπος γνέφει, σηκώνεται απότομα, μπουκάρει στην μισάνοιχτη πόρτα, ακουμπά το χαρτοφύλακα πανω στο γραφείο του Πανιερώτατου, τον ανοίγει, τραβάει ένα χαρτί από μέσα, το προσφέρει στον Πάπα και λέει:
- Θα περάσω κατευθείαν στο ψητό. Λέγομαι Jim Douglas και αντιπροσωπεύω την Coca Cola. Είμαι εδώ, γιατί η εταιρία μου έχει να σας κάνει την εξής γενναιόδωρη προσφορά: Σας ζητάμε να αλλάξετε τον στίχο του Πάτερ Ημών υπαριθμόν 8, το σημείο που λέει "τον άρτον ημών τον επιούσιον", έτσι ώστε να λέει "την Coca Cola ημών την επιούσια". Εμείς από τη μεριά μας θα σας δώσουμε το ποσό των 500 εκατομμυρίων δολαρίων σε νόμισμα της επιλογής σας. Δέχεστε;
Ο Αντιπρόσωπος του ενός και μοναδικού Θεού, αφού ξοδεύει τέσσερα ως και εφτά δευτερόλεπτα για να καταλάβει τι συμβαίνει, άλλα ενάμιση ως δύο για να συγκεντρώσει τη φωνή του και περίπου τρία τέταρτα του δευτερολέπτου για σκίσει το χαρτί, φωνάζει γεμάτος έξαρση και θρησκευτικό φανατισμό:
- Αν είναι ποτέ δυνατόν! Θα μας κάψουν οι ουρανοί. Τολμάτε και έρχεστε εδώ και ζητάτε τέτοιο πράγμα; Δεν υπάρχει ποσό για να αγοράσει τέτοιο πράγμα. Παρακαλώ να ανακαλέσετε την προσβολή που μας κάνατε.
Ο Jim Douglas χαμογελά, τραβάει ένα δεύτερο χαρτί από τον χαρτοφύλακα του, το προσφέρει και λέει:
- Aha, το προβλέψαμε πως θα αντιδρούσατε κάπως έτσι. Η εταιρία μου είναι διατεθειμένη να ανεβάσει την προσφορά της στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια και να συμπεριλάβει στο συμβόλαιο και ένα ετήσιο ποσοστό επί των κερδών της.
Ο Πάπας πετάει κάτω το άσπρο σκουφάκι του γεμάτος οργή:
- Σας παρακαλώ κύριε, δεν ! είναι δυνατόν να ζητάτε από τη καθολική εκκλησία να κάνει κάτι τέτοιο για οποιοδήποτε ποσό! Είμαστε η μεγαλύτερη εκκλησία στον κόσμο, έχουμε εκατομμύρια πιστούς, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλαγές στην προσευχή μας και στα πιστεύω μας!
- Άγιε πατέρα, ζητούμε συγνώμη αν σας προσβάλαμε. Παρακαλώ, σκεφτείτε την τελευταία προσφορά μας:
Δίνουμε 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε νόμισμα της επιλογής σας και ένα αρκετά σεβαστό ποσοστό επί των ακαθάριστων κερδών της εταιρίας ετησίως, ας πούμε πέντε τα εκατό.
Παύση για σκέψη......
Ο Πανιερώτατος έχει κάτσει στην πολυθρόνα του.
Φαίνεται να το σκέφτεται, παίζει με το στυλό του και τελικά χτυπά το intercom, από όπου ακούγεται η φωνή της γραμματέας του να ρωτά πώς μπορεί να τον εξυπηρετήσει:
- Α, Μαίρη. Σε παρακαλώ κορίτσι μου, ψάξε στα αρχεία μας να δεις πότε λήγει εκείνη η σύμβαση με τους αρτοποιούς!!!!!!!!!!!!!!!!
Ποια η διαφορά μεταξύ γυναικών 8, 18, 28, 38 και 48 ετών;
8 χρονών: Την πας στο κρεβάτι και της λες ένα παραμύθι...
18 χρονών: Της λες ένα παραμύθι και την πας στο κρεβάτι...
28 χρονών: Την πας στο κρεβάτι χωρίς να της πεις παραμύθι...
38 χρονών: Σου λέει ένα παραμύθι και σε πάει στο κρεβάτι...
48 χρονών: Της λες ένα παραμύθι για να μην την πας στο κρεβάτι...
Ποια η διαφορά μεταξύ ανδρών 8, 18, 28, 38 και 48 ετών. ...
8 χρονών: Τον πας στο κρεβάτι και του λες ένα παραμύθι...
18 χρονών: Του λες ένα παραμύθι για να μη σε πάει στο κρεβάτι...
28 χρονών: Τον αφήνεις να νομίζει ότι πρέπει να σου πει ένα παραμύθι για να σε πάει στο κρεβάτι...
38 χρονών: Του λες ένα παραμύθι και πας στο κρεβάτι με έναν άλλο...
48 χρονών: Δεν του λες παραμύθι. Τον έχει πάρει ο ύπνος στον καναπέ...!
Καταραμένα γεράματα να πάρει ο διάολος! Χτες έρχεται η εγγονούλα μου με το βιβλίο της και με ρωτάει: "Τι σημαίνει αυτό που γράφει εδώ παππού;" και δεν μπορούσα να τη βοηθήσω γιατί πια δεν βλέπω καλά... Δεν βλέπω... Εγώ που ήμουν αϊτός!! Στο κυνήγι πάντα ο καλύτερος!! Δεν έχανα ούτε κοτσύφι... Ααααχ, δεινόν το γήρας...
- Ααα να δείτε εγώ τι έπαθα χτες... Πάω να ανέβω τα σκαλιά στο ΙΚΑ γιατί είχε χαλάσει το ασανσέρ και στον πρώτο όροφο λαχάνιασα, άναψα, και τα πόδια μου δεν με βαστούσαν! Ποιος, εγώ που ήμουν αθλητής μεγάλος, και έτρεχα μαραθώνιους έτσι για προθέρμανση!!! Και τώρα δεν μπορώ να ανέβω τις σκάλες, να πάρει...
- Αααχ να δείτε εμένα τι μου 'τυχε προχτές... Είχε έρθει σπίτι η Σβετλάνα να καθαρίσει και τη βλέπω να ανεβαίνει στο σκαμπό να ξεσκονίσει τα πάνω ράφια της βιβλιοθήκης... Εεε, πάω από κάτω και την τσιμπάω και την αρχίζω στα χαδάκια και τα παιχνιδάκια και τότε γυρνάει και μου λέει πονηρά: "Κύριε Λεονίντα, πάλι;;; Είναι η τρίτη φορά σήμερα!" Τι έχω πάθει, ρε παλικάρια... Δεν θυμάμαι πια... ξεχνάω!!!!
Στείλτε μου και εσείς το δικό σας e-mail στο fotini.k@madata.gr και την επόμενη Παρασκευή θα δημοσιεύσουμε στην στήλη αυτή το καλύτερο!