"Έφυγε" πικραμένος ο ηθοποιός Θόδωρος Έξαρχος

Εφυγε με το «βουβό» πόνο για το «Γολγοθά» που ανεβαίνει ο γιος του! Ο ηθοποιός Θόδωρος Εξαρχος -που απεβίωσε το Σάββατο στο σπίτι του στο Παγκράτι, σε ηλικία 79 χρόνων, ύστερα από σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν»- περνούσε δύσκολες μέρες, αλλά σχεδόν ποτέ δεν μιλούσε γι’ αυτό που βασάνιζε την ψυχή του. Ανθρωπος χαμηλών τόνων και πάντα προσηλωμένος στη δουλειά, σήκωνε μόνος του το σταυρό του πατέρα που βλέπει τον γιο του καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι με κινητικά προβλήματα και αδυναμία λόγου. Η καρδιά του δεν άντεξε το μεγάλο μαράζι που τον «έτρωγε» και λύγισε...

Πριν από δέκα χρόνια, ο 43χρονος -τότε- γιος του Δημήτρης Εξαρχος -ταλαντούχος σκηνοθέτης με αξιόλογο έργο σε δημοτικά περιφερειακά θέατρα- είχε ένα ατύχημα οδηγώντας τη μηχανή του. «Κάποιος τον έκλεισε στο δρόμο με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο. Πέφτοντας χτύπησε άσχημα και έμεινε παράλυτος, με αποτέλεσμα από τότε να μην μπορεί να περπατάει, αλλά και να μιλάει καλά. Είναι κρίμα αυτό που συνέβη. Οχι μόνο γιατί ήταν ένα πικρό ποτήρι για τον πατέρα του και τη μητέρα του, αλλά και γιατί ο Δημήτρης είχε πολλά να δώσει στο θέατρο. Μάλιστα, εκείνη την περίοδο ήταν έτοιμος να συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο» λέει στην «Espresso» άνθρωπος του στενού του περιβάλλοντος. Ο Δημήτρης τα τελευταία δύο χρόνια βρίσκεται στο Ασυλο Ανιάτων έχοντας συνεχώς στο πλευρό του εκτός από το νοσηλευτικό προσωπικό και έναν αποκλειστικό νοσοκόμο.

Ο Θόδωρος Εξαρχος, που πριν από δύο χρόνια έχασε και τη γυναίκα του, την Ολυμπία Εξάρχου, η οποία ήταν συνταξιούχος δημοσιογράφος, ζούσε πλέον μόνος του με τη δική του πενιχρή σύνταξη. Συνάδελφοί του που τον γνώριζαν καλά υποστηρίζουν πως τα έβγαζε δύσκολα από οικονομικής πλευράς, αλλά η αξιοπρέπειά του ήταν μεγάλη και ποτέ δεν δυσανασχέτησε. Σχεδόν καθημερινά, όταν βέβαια ήταν καλά και δεν είχε γυρίσματα στη σειρά «Ψεύτης παππούς» που είναι και η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση, έπινε τον καφέ του στο «Αερόστατο», ένα καλλιτεχνικό στέκι στην πλατεία Προσκόπων στο Παγκράτι, κοντά στο σπίτι του. Εκεί τον συναντήσαμε πριν από μερικούς μήνες και μας μίλησε για τον τέταρτο τόμο που θα κυκλοφορούσε με βιογραφίες συναδέλφων του. Η έρευνα και η συγγραφή μιας πολύτομης εγκυκλοπαίδειας με τη ζωή και τα έργα των Ελλήνων ηθοποιών ήταν το μεράκι του και αυτό που τον έκανε να «ξεχνάει» το δράμα του παιδιού του.

Ερχόμενος από την Κέρκυρα στην Αθήνα για σπουδές, αλλά και για να βρει τον επαγγελματικό του δρόμο, μπήκε αρχικά στα «χωράφια» της δημοσιογραφίας και -ως καλλιτεχνικός συντάκτης- εργάστηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα, αλλά και ως μεταφραστής σε περιοδικά. Ακόμη και τότε όμως που έγινε ηθοποιός, το γράψιμο δεν το εγκατάλειψε ποτέ. «Πάντα μετέφραζε θεατρικά έργα, έγραφε ποιήματα και μελετούσε το θεατρικό χώρο της Ελλάδας με μεγάλη ευλάβεια. Γι’ αυτό και τα βιβλία του για την ιστορία και τους ανθρώπους του θεάτρου, τα οποία άφησε πίσω του θεωρούνται το “Ευαγγέλιο” της θεατρικής ζωής της χώρας μας» ισχυρίζονται άνθρωποι που γνωρίζουν καλά το μεράκι του.


Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον Σταύρο Παράβα σε ηλικία 17 χρόνων

Ο Θόδωρος Εξαρχος μπήκε στο θέατρο το 1951 παίζοντας στο έργο «Βροχή» με το θίασο της Κυρίας Κατερίνας. Εξι χρόνια αργότερα (1957) γύρισε την πρώτη του κινηματογραφική ταινία με τον τίτλο «Της τύχης τα γραμμένα». Συνολικά γύρισε εξήντα ταινίες παίζοντας δεύτερους, αλλά πολύ χαρακτηριστικούς ρόλους, βάζοντας τη σφραγίδα του με την επιβλητική παρουσία του. Ανάμεσά τους είναι η «Μαντώ Μαυρογένους», «Η ωραία του κουρέα» και ταινίες που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στη δεκαετία του ’60, όπως «13ος» με την Ελενα Ναθαναήλ και «Ου κλέψεις» με την Γκιζέλα Ντάλι. Τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση είναι στην «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη. Στην ασπρόμαυρη τηλεόραση, χαρακτηριστική ήταν η συμμετοχή του στον περίφημο «Αγνωστο πόλεμο» - από τις πιο εμπορικές σειρές όλων των εποχών.

Από θεατρικής πλευράς, το βιογραφικό του έχει να επιδείξει συμμετοχές σε αξιόλογες παραστάσεις (μεταξύ αυτών τα έργα «Ο αρχιτέκτονας Σόλνες» με τον Γ. Κιμούλη και «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού» με τον Γ. Βούρο). Από ραδιοφωνικής πλευράς, η ζεστή φωνή του έχει καταγραφεί σε θρυλικές ηχογραφήσεις του κρατικού ραδιοφώνου όπως η περίφημη ραδιοφωνική σειρά «Η χιονάτη και οι επτά νάνοι» με την Ξένια Καλογεροπούλου που σκηνοθετούσε ο Γκυ Ζυρώ. Αμέσως μετά την πτώση της χούντας διετέλεσε γενικός γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και σύμφωνα με τη γνώμη πολλών παλιών συναδέλφων του, έδωσε μάχες για τον εκδημοκρατισμό του σωματείου τους. Βοηθούσε και στήριζε πολλούς ηθοποιούς στα πρώτα τους βήματα. Τρανό παράδειγμα ο Σταύρος Παράβας. Ο Εξαρχος τον ανακάλυψε σε ηλικία 17 χρόνων να εργάζεται σε ένα παντοπωλείο της γειτονιάς του και του έδειξε το δρόμο για να μπει στο θέατρο που τόσο πολύ επιθυμούσε!

Η κηδεία του γίνεται σήμερα στις 15.30 από το νεκροταφείο του Βύρωνα.

Espresso News
Σχολιάστε το άρθρο:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ Κοινωνία

Διαβάστε ακόμα