Οι Ψαλμωδίες της Μεγάλης Εβδομάδας

Η Μεγάλη Εβδομάδα μέσα από τις ακολουθίες και τους ύμνους που ακούγονται στην εκκλησία, ανακεφαλαιώνει όλη την ανθρώπινη ιστορία, από τη δημιουργία, την πτώση έως και την αναδημιουργία. Αυτές οι ιερές ακολουθίες προβάλλουν τον Χριστό και τον αναστημένο Κύριο της εκκλησίας, ο οποίος δίνει νόημα στην ανθρώπινη Ιστορία.

Για τους Πατέρες της εκκλησίας οι ύμνοι, είναι το ποιμαντικό μέσο για την οικοδόμηση των πιστών, γι' αυτό και ο υμνογραφικός λόγος είναι η φωνή της εκκλησίας.

Μερικοί από τους γνωστότερους συγγραφείς και μελωδούς των ύμνων είναι οι Σωφρόνιος Ιεροσολύμων, Κοσμάς Μαϊουμά, Μάρκος Υδρούντος, Ανδρέας Κρήτης, Κασσιανή οι οποίοι μετέτρεψαν τη Θεολογία σε τραγούδι. Αυτή η μουσική μετασκευή έχει ως στόχο τη συναισθηματική ευφορία και τέρψη των πιστών για να διεισδύσουν στα βάθη της ύπαρξης και της συνένωσης με τον Θεό. Είναι δηλαδή μια λειτουργική μουσική και όχι μουσική ακροάματος γι' αυτό άλλωστε τα μουσικά όργανα δεν βρήκαν ποτέ θέση στη λατρεία της εκκλησίας.

Όλη η Μεγάλη Εβδομάδα και κάθε ύμνος που ψάλλεται είναι αφιερωμένος και σε ένα επιμέρους περιστατικό της ζωής του Χριστού. Ήδη από το απόγευμα προς βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, ψάλλεται η ακολουθία του Νυμφίου (Ιδού ο Νυμφίος έρχεται..), η οποία αναφέρεται στην είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και ο Όρθρος της επόμενης μέρας, ενώ λίγο νωρίτερα τις πρώτες απογευματινές ώρες ψάλλεται το Μεγάλο Απόδειπνο.